Ο Παναθηναϊκός είχε βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο και κόντρα στη Μακάμπι. Το γύρισε κι έφτασε στο Βερολίνο και την ευρωπαϊκή κούπα.

Κάπως έτσι γίνεται τώρα και στο ελληνικό πρωτάθλημα. Το 0-2 εγινε 2-2 και πλέον μέσα στο ΟΑΚΑ η ομάδα του Αταμάν θεωρείται το φαβορί.

Κατά τη γνώμη μου ναι μεν οι πράσινοι έχουν τον πρώτο λόγο, όμως ο τελικός των τελικών θα είναι ανοικτός. Και γιατί είναι ένα ματς που τα δίνεις όλα και τελειώνεις και γιατί ο Ολυμπιακός είναι η επιτομή της ομάδας και έχει ξανακερδίσει τον αιώνιο αντίπαλο μέσα στο σπίτι του.

Ασφαλώς εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα παίζει τεράστιο ρόλο η ψυχολογία. Το είδαμε και χθες που οι παίκτες του Ολυμπιακού ήταν άστοχοι στις βολές των φάουλ. Φάνηκαν κουρασμένοι πνευματικά και σωματικά.

Ενώ οι παναθηναϊκοί στο δεύτερο ημίχρονο έβγαλαν περισσότερη ένταση και γενικά δούλεψαν καλύτερα το ματς.

Δεν είμαι ειδικός να κάνω ανάλυση του αγωνα και να σταθώ στη διαιτησία για την οποία φωνάζει ξανά ο Παναθηναϊκός.

Τουλάχιστον είδαμε έναν πολύ καλό αγώνα μπάσκετ χωρίς παρατράγουδα. Ο κόσμος στάθηκε στο ύψος του και το άσχημο κλίμα της παραμονής δεν μεταφέρθηκε στο παρκέ. Μια μικροένταση μόνο στη φισούνα και αυτό ήταν όλο.

Αυτό θέλουμε όλοι. Να βλέπουμε ποιοτικούς αγώνες μπάσκετ και όχι πόλεμο

Εννοείται ότι κάτι ανάλογο θα πρέπει να δούμε και αύριο το βράδυ. Να μην ασχοληθούμε με τίποτε άλλο εκτός από το παιχνίδι και να κερδίσει ο καλύτερος και ο πιο τυχερός.

Θα αναμετρηθούν δυο από τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης και έχουν χρέος να συμπεριφερθούν ανάλογα. Στα δικά μου μάτια – και νομίζω πολύ κόσμου – και οι δυο είναι νικητές.

Ο μεν Ολυμπιακός νίκησε δυο φορές τον πρωταθλητή Ευρώπης και τον στρίμωξε στα σχοινιά, ο δε Παναθηναικός γύρισε από την κόλαση και φιλοδοξεί να πάει στον παράδεισο.

Από τη μια ο Ολυμπιακός του συνόλου και από την άλλη ο Παναθηναϊκός του ατομικού ταλέντου με κορυφαίο τον φοβερό Κέντρικ Ναν που παρέα με τον Γκραντ πήραν τον χθεσινό αγώνα.