Τα πράγματα είναι απλά. Η εθνική ομάδα ήθελε πολύ το ματς με το Καζακστάν και το πήρε. Και, μάλιστα, με συνοπτικές διαδικασίες.

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες αναλύσεις γι’ αυτό το ματς. Το γρήγορο γκολ από το πέναλτι που κέρδισε ο Πέλκας και το 2-0 από τον πρώην άσο του ΠΑΟΚ ήταν αρκετά για να χαλάσουν το μυαλό των αντιπάλων. Από εκεί και πέρα έμοιαζαν παιχνιδάκι για την ομάδα μας.

Το 5-0 τα λέει όλα. Κι αν η εθνική δεν είχε φρενάρει από τις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου το σκορ θα μπορούσε να είχε πάρει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις.

Το ματς ήρθε λουκούμι για την εθνική, αλλά και οι παίκτες του Πογιέτ μπήκαν στο ματς με το μαχαίρι στα δόντια. Όπως έπρεπε. Ήταν αποφασισμένοι να κερδίσουν. Να σκοράρουν όσο γίνεται πιο νωρίς και να καθίσουν στη θέση του οδηγού. Όπως κι έγινε.

Στα πρώτα 45 λεπτά η εθνική μας ήταν όνειρο. Είδαμε πολύ ωραία μπάλα. Με καλή κυκλοφορία, γρήγορο παιχνίδι και εξαιρετικές συνεργασίες. Απόλαυση.

Στην επανάληψη διαχειριστήκαμε τον χρόνο και ο Πογιέτ σωστά έκανε αλλαγές για να δώσει μια φρεσκάδα.

Ο πρώτος στόχος επετεύχθη και τώρα το μυαλό όλων είναι στην Γεωργία την Τρίτη το βράδυ. Ναι μεν είμαστε αήττητοι σε 9 ματς, αλλά αυτό το παιχνίδι μέσα στη Τιφλίδα θα είναι πολύ πιο δύσκολο, πιο απαιτητικό.

Η εθνική μας έχει όπλο το δέσιμο μεταξύ των παικτών και γενικά το πολύ καλό κλίμα. Η ομάδα βρίσκεται σε πολύ καλή αγωνιστική και ψυχολογική κατάσταση και σαφώς μπορεί να κερδίσει και να βρεθεί στα γήπεδα της Γερμανίας.

Είναι πιο έμπειρη και έχει μεγαλύτερο ειδικό βάρος από την ομάδα του Κβαρατσκέλια. Εμείς θα είμαστε οι ρυθμιστές του αγώνα. Αρκεί να γυαλίζει το μάτι των διεθνών που το θεωρώ δεδομένο. Η καλή ημέρα, άλλωστε, από το πρωί φαίνεται…