Γιατί ο Παναθηναϊκός κέρδισε χθες τον Αρη; Γιατί μπήκε στο ματς με το πόδι στο γκάζι. Με το καλημέρα σκόραρε και μέχρι το 30΄ ήταν μια ομάδα να την πίνεις στο ποτήρι. Ανώτερος σε όλα.

Κι αν το Τριφύλλι είχε την ίδια νοοτροπία στους αγώνες με Λαμία και Κηφισιά τώρα θα ήταν στην πρώτη θέση της βαθμολογίας και θα κάναμε διαφορετική συζήτηση.

Ο Αρης αιφνιδιάστηκε στην αρχή του ματς. Ο Μάντζιος έπρεπε να το περιμένει μετά τις τελευταίες γκέλες του Παναθηναϊκού.

Οι πράσινοι ήθελαν πολύ τον αγώνα και το έδειξαν. Είδαμε μια ομάδα με αρχή, μέση και τέλος. Με γρήγορη κυκλοφορία, καλές συνεργασίες και φάσεις για γκολ.

Ο Αρης ήταν κατώτερος των περιστάσεων και μόνο στο τελυταίο δεκάλεπτο του ημιχρόνου ισορρόπησε κάπως, αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο.

Και στο δεύτερο ημίχρονο οι κίτρινοι είχαν την κεφαλιά του Ζαμόρα και το σουτ του Νταρίντα που απέκρουσε ο Ντραγκόφσκι.

Ακόμα κι όταν είχαν τη μπάλα σταν πόδια τους ο Παναθηναϊκός κρατούσε τον έλεγχο. Είχε σε θαυμάσια μέρα τον Τσέριν και τον Μπερνάρ, ενώ ο Ιωαννίδης πήρε τα πάνω του με το εύστοχο πέναλτι.

Αυτό που δεν μου άρεσε από τους πράσινους ήταν οι δυο στόπερ. Ακαϊντίν και Ούγκο δεν έχουν χημεία μεταξύ τους και αυτό είναι πρόβλημα για την ομάδα τους.

Ο Τερίμ κάνει τη διαχείρισή του ενόψει πλέι οφ, αλλά αυτό το θέμα θα πρέπει να το δει.