Στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στη Cosmote TV ο Στέφανος Τσιτσιπάς μίλησε εφ’ όλης της ύλης.

Ο Έλληνας τενίστας αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στους αγώνες του με αντίπαλο τον Νικ Κύργιο, και μίλησε για τον Φέντερερ και τον Ναδάλ.  

Για τους αγώνες με τον Κύργιο ο Έλληνας τενίστας ανέφερε: «Δεν έχω βρεθεί ξανά σε μια τόσο άβολη κατάσταση, να προσπαθεί τόσο έντονα ο αντίπαλός μου να με βγάλει εκτός ρυθμού. Χρησιμοποιώντας τα πάντα, ό,τι είχε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει εναντίον μου, κάτι που βρήκα πολύ ανήθικο. Υπήρχε μια αντίδραση μετά, για την οποία φυσικά και δεν είμαι περήφανος, ακόμα και τώρα όταν το σκέφτομαι δεν ξέρω πως συνέβη αυτό. Ήταν μια αυτόματη αντίδραση και πρέπει να είμαι πολύ προσεκτικός στο μέλλον για να μην ξανασυμβεί κάτι τέτοιο».

Για την βραδιά του αντίο στον Φέντερερ: «Ήθελα να πάω να κάτσω δίπλα του, αλλά μετά σκέφτηκα πως εκείνη η θέση ανήκε στον Ναδάλ. Δεν μου είπε κανείς τίποτα, αλλά το ένιωσα. Ήταν μια πάρα πολύ όμορφη στιγμή και ταυτοχρόνως θλιβερή, γιατί το τένις έχασε έναν θρύλο. Έκλαιγα για 2 συνεχόμενες μέρες, ακόμα και το επόμενο πρωί όταν ξύπνησα, μου ήταν δύσκολο να διανοηθώ τι συνέβη. Ο Φέντερερ για μένα σήμαινε τα πάντα. Ήταν ο λόγος που ξεκίνησα να παίζω τένις και να ονειρεύομαι να κερδίζω το Wimbledon και φυσικά ένας απ’ τους λόγους που ξεκίνησα να παίζω με το ένα χέρι backhand. Δεν πίστευα ότι ήταν αλήθεια και μου πήρε λίγο χρόνο να το επεξεργαστώ, αλλά φυσικά ήταν μια πολύ ξεχωριστή βραδιά που θα μου μείνει αξέχαστη για το υπόλοιπο της ζωής μου»

Αν θα τον ήθελε για προπονητή του και για τους Ναδάλ και Τζόκοβιτς: «Ψιλοακριβούτσικος ο Ρότζερ… Πιστεύω ότι θα ενδιαφερόταν για κάτι τέτοιο. Θα ήταν μεγάλη τιμή αν γινόταν. Για το αν θα του έκανα πρόταση να με αναλάβει; Θα του έδινα μερικά χρόνια ακόμη. Και ο Ναδάλ έχει καλό… μάτι. Μια συμβουλή του ήταν να μη χρησιμοποιώ πολλά δάχτυλα στα διπλά. Ο Τζόκοβιτς… δεν πίνουμε καφέ. Δεν μιλούσαμε για τένις, αλλά πάντα με ενδιέφερε τι κάνει με την δίαιτά του.

Αν τον έχει επηρεάσει ότι έχει αφήσει πολλά από την παιδική ηλικία για το τένις: «Δεν έχω χάσει κάτι. Το τένις μου ανταποδίδει τις θυσίες. Κάνω αυτό που αγαπώ από παιδί. Μπορεί να μην είχα την ευκαιρία να βγαίνω με φίλους, αλλά είχα τέτοια αγάπη για το άθλημα…Το να βγαίνω στο γήπεδο ήταν μεγάλη η ικανοποίηση. Σου δίνει και μία ιδέα ότι το τένις μπορεί να δέσει ανθρώπους. Γιατί στην αρχή νιώθεις μόνος σου. Έχεις όμως τον κόσμο μαζί σου, αλλά και την ομάδα σου»

Πως ξεκίνησε να παίζει τένις: «Δύσκολο να μην πιάσεις ρακέτα όταν οι γονείς σου προέρχονται από το τένις. Έκαναν προπονήσεις στη Βουλιαγμένη και κάθε μέρα πριν ή μετά το σχολείο έβλεπα μικρά παιδιά να κάνουν προπόνηση. Κατάλαβα ότι μου αρέσει το τένις»