Ο αναγνώστης μας Σεραφείμ Παπαδόπουλος με επιστολή του στο filathlos.gr αναφέρεται στις εκλογές των αθλητικών ομοσπονδιών και υποστηρίζει ότι οι μεγάλοι χαμένοι είναι ο υφυπουργός αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης και η κυβέρνηση.

“Και όμως η κυβέρνηση μπορεί να βγει πολλαπλά κερδισμένη από την ήττα της στις εκλογές των αθλητικών ομοσπονδιών, που όταν ολοκληρωθούν πιθανότατα θα μιλάμε για πανωλεθρία.

Είναι ουσιαστικά και τυπικά η πρώτη ήττα της κυβέρνησης, σε μια από τις πρώτες της αναμετρήσεις σε κάλπη, γι’ αυτό μπορεί να την μελετήσει και να δει τι δεν πρέπει να κάνει για να μην πάρει κατηφόρα που δεν θα μπορεί να την πιστέψει, ούτε και να την σταματήσει.

Πρώτα χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην επιλογή των προσώπων που θα σχεδιάσουν και θα υλοποιήσουν μια πολιτική. Πρώτα από όλα και πέρα από κάθε άλλο, το βασικό είναι ναι έχουν την επάρκεια να το κάνουν.

Στην κυβέρνηση διαπίστωσαν από νωρίς ότι ο αρμόδιος για τον αθλητισμό υφυπουργός, δεν είχε την δυνατότητα να το κάνει και γι’ αυτό έδωσαν το ποδόσφαιρο και τις συζητήσεις με την UEFA και την FIFA για την επόμενη μέρα του, στον υπουργό Επικρατείας, αφήνοντας παραδόξως όλα τα υπόλοιπα στον ίδιο υφυπουργό, ο οποίος δέχτηκε αυτή την υποβάθμιση.

Ο υφυπουργός αθλητισμού, προφανώς για να δώσει μια απάντηση σε αυτή την έμπρακτη αμφισβήτηση, έβαλε προσωπικό στόχο την άλωση όλων των ομοσπονδιών. Μόνο που σε τέτοιες διαδικασίας δεν χωράνε προσωπικοί στόχοι γιατί έτσι έρχεσαι σε αντίθεση, κατά κανόνα σκληρότερη, και με ανθρώπους που ιδεολογικά και πολιτικά κινούνται και εκφράζουν τον δικό σου χώρο. Δεν ξέρω αν η πολύ περιορισμένη γνώση του χώρου ή η βουλιμία του  τον οδήγησαν σε ενέργειες με τις οποίες δεν πρόσβαλε απλά αθλητικούς παράγοντες όλων των αποχρώσεων, αλλά τα ίδια τα αθλήματα που αυτοί εκπροσωπούσαν. Και όσο υπήρχαν αντιδράσεις και αντιστάσεις, τόσο η επιμονή του κ. υφυπουργού μετατράπηκε σε έπαρση και αλαζονεία, ενώ αναβίωσαν πρακτικές περασμένων δεκαετιών.

Σήμερα όμως αυτά δεν είναι αποδεκτά κάτι που φάνηκε από τα αποτελέσματα. Και δεν μιλώ για την τραγωδία στην ΕΠΟ, όπου η ανικανότητα οδήγησε στο να μετατραπεί ο Αρχηγός της Εθνικής Ομάδας του ευρωπαϊκού τίτλου σε αχυράνθρωπο και να μην εκλεγούν και άλλοι πρωταγωνιστές αυτού του έπους, αλλά και για τα άλλα αθλήματα που έχουν προσφέρει πολλά και έχουν προοπτική για ακόμη μεγαλύτερα πράγματα.

Στην ουσία από αυτή την ιστορία, αν την μελετήσουν σωστά, θα διαπιστώσουν ότι η κυβέρνηση υπέστη τις δυο πρώτες της ήττες μια στο επικοινωνιακό επίπεδο και μια στις κάλπες για τον αθλητισμό.

Ας δούνε τι έγινε και  πως μπορούν να βάλουν φρένο ή να αποτρέψουν τέτοια φαινόμενα που η κοινωνία δεν ανέχεται πλέον. Ίσως η έλλειψη πλήρους δραστηριότητας σε πολλούς τομείς κυβερνητικής πολιτικής, εξ αιτίας του κορονοϊού, να έχει εμποδίσει μια γενικευμένη εκδήλωση παρόμοιων συμπεριφορών, που δεν θα μπορούσε να περιοριστεί. Όπως εκδηλώθηκε αποτελεί καμπανάκι. Αρκεί να το ακούσουν.

Ο κ. υφυπουργός ξεκίνησε την επιχείρηση προσωπικής άλωσης των αθλητικών ομοσπονδιών με «πυροτεχνήματα». Αυτά όμως είθισται να είναι επινίκια και τέτοια μπορούν να εκτοξεύσουν αυτοί που είχε στο στόχαστρο, και προσπάθησε να εξοντώσει εμπλεκόμενος σε μια διαδικασία, που κανονικά έπρεπε να την παρακολουθεί από απόσταση και με ουδετερότητα, όσο δεν είχε εμπλακεί κανείς ομόλογός του, οποιασδήποτε κυβέρνησης,  στο παρελθόν”.