Η Τζούλια, που τα τελευταία χρόνια «κτυπήθη­κε» αλύπητα από τη μοίρα ταξίδεψε για τη «γειτονιά των αγγέλων» , χάνοντας τη μάχη με τον καρκίνο και τη νεφρική ανεπάρ­κεια.

«Έπαθα νεφρική ανεπάρκεια και έχω και καρκίνο… Θέλω να σκοτώσου­με τον καρκίνο. Πονάω, δεν μπορώ να περπατήσω», δήλωσε πριν μερικούς μήνες κάνοντας δημόσια έκκληση για βοήθεια.

Παρότι ο φακός τη λάτρευε, είχε δεχτεί ουκ ολίγες φορές το σκληρό χτύπημα της μοίρας. Ο Γολ­γοθάς της ξεκίνησε το 2002 όταν κατά τη διάρκεια ενός σόου της σε νυχτερινό μαγαζί, κατέρρευσε στην πίστα. Το μόνο που θυμάται από τότε είναι να ξυπνά 40 μέρες μετά στο κρεβάτι της εντατικής ενός δημόσιου νοσοκομείου, με τη μια της πλευρά να έχει παραλύσει.

Ο λόγος δεν ήταν άλλος από το ότι είχε υποστεί σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο. Παρότι ο θάνατος του πατέρα της τη «διέλυσε», έχοντας στο πλευρό της άγρυπνο φρουρό τη μητέρα της αποφάσισε να σταθεί δυνατή.

Μετά από πολλές ώρες λογοθεραπείας, ασταμάτητης γυμναστικής και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, κατάφερε να επιστρέψει στη φυσιολογι­κή της καθημερινότητα. Τα χτυπήματα όμως για εκείνη δεν τελείωσαν, καθώς ήρθε αντιμέτωπη με τον καρκίνο και τη νεφρική ανεπάρκεια. Παρόλα αυτά ποτέ της δεν το έβαλε κάτω, αντίθετα όσοι τη ζούσαν, αναφέρουν πως ήταν αποφασισμένη να βγει νικήτρια.

Ωστόσο, η ίδια είχε εκμυστηρευτεί ένα μυστικό στους πολύ κοντινούς της ανθρώπους και τους είχε τονίσει ότι αυτό που ήθελε ήταν να επιστρέψει στο θέατρο.

«Οι φίλοι μου μου γύρισαν την πλάτη, η ζωή με τιμώρησε σκληρά, χωρίς έλεος ή συγχώρεση» είχε πει και συνέχισε: «Ευτυχώς, ακόμα μπορώ να κλάψω. Ναι, αλήθεια σας λέω, κάποιες φορές κλαίω και ρωτάω: Γιατί σ’ εμένα, θεέ μου; Κι όμως, συνεχίζω να προσεύχομαι και να παρακαλάω να γίνω όπως πριν. Να ξανανέβω στο θέατρο και να στύψω τη ζωή που μου απομένει».