Δεκατρείς ημέρες παρέμεινε στην πρωτεύουσα της Πορτογαλίας, την Λιασαβόνα. Μέρες καθοριστικές για την καριέρα της Ελένης Φουρέιρα, με πολύτιμες εμπειρίες για τη μουσική της φαρέτρα. 

«Από την πρώτη στιγμή που μπήκαμε με την ομάδα μου στο αεροπλάνο με προορισμό τη Λισαβόνα η διάθεσή μου ήταν πολύ καλή. Ο αρχικός μου στόχος ήταν να μπούμε στη δεκάδα. Αυτό που θέλαμε να δείξουμε ήταν η δυναμική μου ως performer στη σκηνή και μαζί με τους συνεργάτες μου καταστρώσαμε ένα σχέδιο ώστε να βάλουμε φωτιά πάνω στο stage και να εντυπωσιάσουμε το κοινό της Eurovision. Αρχικά, στα στοιχήματα, μας είχαν στην 20ή θέση. Όσο περνούσαν, όμως, οι ημέρες, ανεβαίναμε συνέχεια. Ποτέ δεν με άγχωσαν τα στοιχήματα. Είχα εμπιστοσύνη στην ομάδα μου, στη χορογράφο μου και στις χορεύτριες και, φυσικά, στο τραγούδι. Το μόνο μου άγχος ήταν πριν ανέβω στη σκηνή για την πρώτη πρόβα. Μόλις, όμως, ανέβηκα, μου έφυγε ως δια μαγείας και είπα μέσα μου “Το ’χω”», διηγείται στο People.

Η καθημερινότητά της ήταν γεμάτη πρόβες, δοκιμές και συνεντεύξεις. «Επειδή εκτός από το τραγούδι, χόρευα κιόλας, δεν έπρεπε να φάω τίποτα πέντε ώρες πριν από την πρόβα. Οπότε μέσα σε δέκα μέρες έχασα τρία κιλά και το κυρίως γεύμα μου ήταν το πρωινό και οι υπέροχες ομελέτες του ξενοδοχείου. Οι χρόνοι μας ήταν πιεσμένοι, αλλά και οι αντοχές περιορισμένες. Μια μέρα πριν από τον τελικό πήγα να λιποθυμήσω από την κούραση. Ήμουν στο στάδιο από τις 08.00 το πρωί μέχρι τις 12.00 το βράδυ. Πριν βγω να τραγουδήσω για τους κριτές, σχεδόν δεν μπορούσα να μιλήσω. Όμως είπα “πάμε, μπορείς” και εκεί συνειδητοποίησα πόση δύναμη μπορούμε να αντλήσουμε για κάτι που αγαπάμε. Επιπλέον, λόγω της υπερέντασης, τα βράδια δεν κοιμόμουν εύκολα. Η όλη διαδικασία ήταν δύσκολη και ψυχοφθόρα».