H Νάντια Μπουλέ λίγες ημέρες πριν από την πρεμιέρα της ως «Evita» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά μίλησε στον ΑΡΤ FM για τον νέο της αυτό ρόλο.

Είναι ο ρόλος της Evitas είναι η πιο σημαντική στιγμή της καριέρας σου;

«Δεν θέλω να βάζω ταμπέλες στα πράγματα που κάνω, γιατί αγχώνομαι λίγο με αυτό. Πιο κωμική, πιο σημαντική… Τα “πιο” λίγο με αγχώνουνε, προσπαθώ να έχω στο μυαλό μου ότι κάθε πράγμα είναι σημαντικό και δίνω τον καλύτερο μου εαυτό. Αλλά σίγουρα μια τέτοια παράσταση είναι σημαντική, όπως και να το κάνουμε.

Είναι ένα στοίχημα για εμένα να ενσαρκώσω την Evita γιατί είναι ένας ρόλος πάρα πολύ απαιτητικός, σύνθετος και δύσκολος. Αλλά σε τέτοιες δουλειές και παραγωγές παίζει ρόλο πάντα και το σύνολο. Να μπορείς μα στηριχτείς στους ανθρώπους με τους οποίους βρίσκεσαι στη σκηνή. Να μπορείς να επικοινωνήσεις, να έχεις βοήθεια από το σύνολο των ανθρώπων. Βασικά να δώσεις το καλύτερο του εαυτού σου σε αυτό που κάνεις».

Τι σε δυσκόλεψε πιο πολύ σε αυτό το musical;

«Το musical της Evitas είναι δύσκολο σε πολλές φάσεις. Είναι δύσκολο χορευτικά, έχει πολλά τραγούδια, είναι δύσκολο υποκριτικά γιατί μιλάμε για ένα πρόσωπο υπαρκτό το οποίο έζησε και άφησε το δικό του στίγμα στην κοινωνία και στον κόσμο και είναι δύσκολο και χορευτικά γιατί πρέπει να το συνδυάσεις το χορό μαζί με δύσκολα τραγούδια. Αυτό πάντα κάνει απαιτητικό το σύνολο. Για αυτό κάνουμε πρόβες δυο και τρεις μήνες νωρίτερα για να μπορέσουμε όλα αυτά κάπως να τα φέρουμε.

Κάνω πολλές ώρες πρόβες! Είμαι όλη ημέρα στο θέατρο σκέψου τώρα μιλάω και ταυτόχρονα βάζω τα παπούτσια μου γιατί με φωνάζουν να ανεβώ στη σκηνή για πρόβα!».

Τι κοινά θα έλεγες ότι έχεις με τον χαρακτήρα της Evita;

«Νομίζω δεν έχω κοινά χαρακτηριστικά με τον χαρακτήρα της Evita. Σχεδόν τίποτα (γέλια) Ήταν πολύ πιο δυναμική από εμένα, είχε πολύ περισσότερο τσαμπουκά από εμένα, είχε πολύ περισσότερο θράσος. Είχε τσαγανό πάρα πολύ και ήταν στοχοπροσυλωμένη απόλυτα σε αυτό που έκανε. Δεν βρίσκω στοιχεία κοινά με εκείνη, τουλάχιστον στον βαθμό που τα είχε. Πραγματικά θαυμάζω την αποφασιστικότητα της το να κάνει πράγματα που για την εποχή θεωρούνταν ανεπίτρεπτα για μια γυναίκα, πόσο μάλλον για μια φτωχή γυναίκα όπως εκείνη…».

Αν είχες δίπλα σου την Evita τι θα της έλεγες;

«Την περίοδο εκείνη που η Evita έλαμψε δεν μπορούσε να της πει κανένας τίποτα. Θα της έλεγα να ζήσει ουσιαστικά και να μην έχει τόσο μεγάλη ανάγκη να την αγαπούν όλοι. Δηλαδή την ματαιοδοξία της κάπως να την κοντρολάρει…».