Ο Κοσμάς Τσιλιανίδης ανακοίνωσε το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, βάζοντας «τίτλους τέλους» σε μια διαδρομή 13 ετών μέσα από ένα συγκινητικό μήνυμα στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram.

Ο Έλληνας μεσοεπιθετικός έκανε έναν απολογισμό της πορείας του, ευχαριστώντας όλους όσοι στάθηκαν στο πλευρό του και δηλώνοντας έτοιμος να συνεχίσει την προσφορά του στο ποδόσφαιρο από νέο ρόλο.

Το μήνυμά του:

«Τέλος λοιπόν…

Έναν χρόνο παλεύω μέσα μου να βρω λέξεις για να εκφράσω αυτή την απόφαση. Κάθε μέρα έλεγα “αύριο”.

Από παιδάκι είχα ένα όνειρο: να γίνω ποδοσφαιριστής. Τα κατάφερα. Όμως η χαρά και η ανταμοιβή δεν ήρθαν ποτέ πραγματικά. Κάθε φορά που πετύχαινα έναν στόχο, ερχόταν ο επόμενος. Έτσι λειτουργεί ο πρωταθλητισμός – δεν επιτρέπει να παρεκκλίνεις. Ποτέ δεν απόλαυσα τη στιγμή. Ώσπου, μια στιγμή, στην καλύτερη σεζόν της καριέρας μου, μου στέρησε τα πάντα.

Ακολούθησαν δύσκολα χρόνια. Τραυματισμοί, τρία χειρουργεία στο ίδιο γόνατο, 15 μήνες εκτός. Έπειτα, ο ένας τραυματισμός έφερνε τον άλλον.
Ξεκίνησα να μισώ το ποδόσφαιρο. Στο τέλος, μίσησα τον ίδιο μου τον εαυτό.

Δούλεψα με τον εαυτό μου. Αποδέχτηκα την κατάσταση. Αποφάσισα να προχωρήσω. Για να ξαναβγείς στο φως, πρέπει πρώτα να βουτήξεις στο σκοτάδι. Να παλέψεις.

Ατέλειωτες μέρες χωρίς ουσία, χωρίς κίνητρο.

Η ενασχόληση με την προπονητική μού έδωσε ξανά νόημα. Χρωστάω πολλά στο ποδόσφαιρο και είμαι αποφασισμένος να τα επιστρέψω – πλέον από έναν άλλο ρόλο.

Ευχαριστώ πρώτα απ’ όλους την οικογένειά μου και τη σύζυγό μου. Τους ανθρώπους που ήταν πάντα χαρούμενοι στις χαρές μου, αλλά κυρίως υποστηρικτικοί στις δυσκολίες. Που μέχρι σήμερα κάνουν υπομονή και πιστεύουν σε μένα.

Ευχαριστώ όλες τις ομάδες που αγωνίστηκα, αλλά κυρίως τον Ηρακλή.
Στον Ηρακλή ανδρώθηκα. Παιδάκι ακόμα, στην Καλλικράτεια, από ball boy έγινα πρωταγωνιστής. Περάσαμε δύσκολα, αλλά τα καταφέραμε. Οι καταστάσεις όμως και οι άνθρωποι με οδήγησαν στο επόμενο βήμα.

Ο Αστέρας Τρίπολης μού έδωσε την ευκαιρία να προχωρήσω στην καριέρα μου. Καταφέραμε να βγούμε στην Ευρώπη, όταν κανείς δεν το πίστευε. Έζησα τρία όμορφα χρόνια, γνώρισα αξιόλογους ανθρώπους και έφυγα γεμάτος.

Στον ΟΦΗ βρήκα αυτό που έψαχνα σε όλη μου την καριέρα: ένα σπίτι. Καταφέραμε πολύ γρήγορα κάτι σπουδαίο. Δυστυχώς, οι ατυχίες δεν μου επέτρεψαν να το χαρώ. Όμως, στα τέσσερα χρόνια που υπηρέτησα την ομάδα, ένιωσα πραγματική αγάπη από τον κόσμο και τον σύλλογο. Δέθηκα με το Ηράκλειο και την Κρήτη. Έκανα αδελφικούς φίλους.

Ευχαριστώ τους συμπαίκτες, τους προπονητές μου, τις διοικήσεις, όλο το προσωπικό των ομάδων και κάθε φίλαθλο που στάθηκε στο πλευρό μου.

Συγγνώμη σε όσους ίσως στενοχώρησα στον δρόμο.
Είμαι περήφανος για όσα κατάφερα…»