Πολλές φορές τα τελευταία χρόνια γράφω και λέω δημόσια ότι επί ημερών Αλαφούζου ο Παναθηναϊκός έχει μικρύνει. Όπως τόνισα και χθες σχολιάζοντας  τη συνέντευξη του πράσινου ιδιοκτήτη.

Να ξεκαθαρίσω κάτι. Για εμένα ο Παναθηναϊκός δεν έχει μικρύνει επειδή στερείται τον τίτλο του πρωταθλητή εδώ και μια 15ετία. Όχι. Μίκρυνε, διότι έφτασε στον γκρεμό. Άλλαξε ο νόμος για να μην υποβιβαστεί. Η ΠΑΕ βίωσε απίστευτες καταστάσεις. Δεν έπαιρνε αδειοδότηση και η ομάδα εξαφανίστηκε από την Ευρώπη.

Ο Παναθηναϊκός δεν ήταν, όπως και δεν είναι, το Νο1 η, το Νο2 του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αλλά το Νο4. Τον έχουν περάσει και η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ. Για να μην παρεξηγηθώ αναφέρομαι στην περίοδο Αλαφούζου.

 Για όλους αυτούς τους λόγους και τόσους άλλους στα δικά μου μάτια το Τριφύλλι δεν είναι αυτό που ήταν κάποτε. Και δεν ξέρω αν θα επιστρέψει στη θέση του, εκεί που ανήκει.

Ο Αλαφούζος υποστηρίζει ότι έμαθε από τα λάθη του, άρα ο κόσμος είναι υποχρεωμένος να κάνει υπομονή και να δει πράξεις. Δεν έχει, άλλωστε, διαφορετική επιλογή. Είναι μονόδρομος για τους πράσινους να ενωθούν και να στηρίξουν αυτή τη νέα προσπάθεια στην οποία ηγείται ο Μπενίτεθ, ο οποίος σιγά σιγά θα ετοιμάσει την ομάδα της νέας σεζόν.

Ο Παναθηναϊκός θα μεγαλώσει ξανά όταν το νερό μπει στο αυλάκι. Να πατήσει το χορτάρι του Βοτανικού, να φτιάξει ισχυρή ομάδα, να μπουν κι άλλα λεφτά από χορηγίες κι άλλες εμπορικές συμφωνίες, να υπάρχει σωστή οργάνωση στην ΠΑΕ, να δείξει τη δυναμική του σε όλα τα επίπεδα.

Αν γίνουν όλα αυτά, ακόμα και αν αργήσει το πρωτάθλημα, ο Παναθηναϊκός θα  βρει τον δρόμο του. Δεν θα είναι εύκολο και ο ρόλος του Αλαφούζου θα είναι καθοριστικός. Ήδη έχει κάνει κάποια βήματα, όπως  το ραντεβού του περασμένου Σαββάτου με τη Θύρα 13. Πολύ σημαντικό που ίσως να συνεισφέρει σε πολλά θετικά πράγματα στο μέλλον. Ίδωμεν.