Ο Ματίας Λεσόρ μίλησε στο «Triple Threat Show» και αναφέρθηκε σε διάφορα θέματα. Μίλησε για τον τραυματισμό του, υπογραμμίζοντας πως συνέβη την στιγμή που είχε έντονο ενδιαφέρον από το ΝΒΑ.

Ακόμη, τόνισε πως ήταν δύσκολο να βλέπει τους συμπαίκτες του να αγωνίζονται και να ετοιμάζονται για τους αγώνες και αυτός να μην μπορεί να κάνει το ίδιο.

Επίσης, σχολίασε την επιστροφή του κάνοντας ξεκάθαρο πως πηγαίνει μέρα με την μέρα και δεν μπορεί να πει μία ημερομηνία πως θα επιστρέψει.

Απόσπασμα από τα όσα δήλωσε:

Για τον τραυματισμό του και την επιστροφή του στα παρκέ: «Είμαι καλά. Η αποκατάσταση πάει καλά. Πάω μέρα με την μέρα. Τώρα προσπαθώ να βελτιωθώ, κάθε μέρα είναι λίγο διαφορετική.

Μπορεί να ξυπνήσω σήμερα να νιώθω καλά και να δουλέψω στον αστράγαλο μου και την επόμενη μέρα να αισθάνομαι μία δυσκαμψία. Είναι μία μακρά διαδικασία, αλλά πηγαίνει καλά. Περπατάω, ξεκίνησα να προπονούμαι και να κινούμαι περισσότερο στο παρκέ. Είμαι πιο δραστήριος και θα δούμε πού θα φτάσουμε.

Ιδανικά θέλω να περιμένω μέχρι να είμαι στο 100% μου [για να επιστρέψω] και να μην ρισκάρω γιατί έχω συμβόλαιο, αλλά είμαι αθλητής. Όταν φτάσουμε στα play-offs, στο Final-Four και είμαι στο 80-85-90%, προσπαθείς να ανταγωνιστείς.

Ακόμα και να κερδίσουν την Euroleague, κάτι το οποίο εύχομαι, χωρίς εμένα εκεί, θα έχει μία διαφορετική γεύση. Θα αισθάνομαι σαν να “έκλεψα” κάτι, ενώ θέλω να είμαι κομμάτι αυτού. Προφανώς το κέρδισα πέρσι, ξέρω ότι μπορώ να το κάνω, αλλά θέλεις να είσαι μέρος.

Αν μπορείς να παίξεις και ας μην είσαι στο 100%… και ξέρω πως ακούγεται ηλίθιο αυτό που λέω και είναι το αντίθετο από αυτό που λέω συνέχεια, αλλά είμαι ειλικρινής. Και για να είμαι ειλικρινής ξέρω πως αν φτάσουν στα play-offs, στο Final Four και μπορώ να παίξω αλλά είναι ρίσκο… θα δούμε, θα θέλω να αγωνιστώ.

Δεν θέλω να νομίζει κανείς πως θα γυρίσω στα πλέι-οφ ή στο Final Four. Μπορεί να μην παίξω για το υπόλοιπο της σεζόν, δεν ξέρω ακόμα. Αν φτάσουμε εκεί μπορεί να είναι ηλίθια η απόφαση του να μπω στο παρκέ και να νιώθω καλά τον αστράγαλό μου, αλλά να κάνω κάτι στο γόνατο μου ή στον αχίλλειο… δεν θα είναι έξυπνο, πρέπει να είμαστε έξυπνοι. Αυτό είναι το κυριότερο.

Είναι μία μακρά διαδικασία που πρέπει να το πηγαίνω μέρα με την μέρα. Πολλοί νομίζουν πως δεν θέλω να πω μία ημερομηνία [που θα επιστρέψω], αλλά πραγματικά είναι ένα θέμα που το πηγαίνω μέρα με την μέρα. Δεν μπορώ να δώσω μία ημερομηνία. Θα δω πως θα είμαι και όταν έρθει η ώρα, τότε θα δούμε τι θα γίνει».

Για το πόσο δύσκολο είναι το να μην μπορείς να αγωνιστείς με την ομάδα σου: «Είναι το πιο δύσκολο κομμάτι το να βλέπω την ομάδα μου να παίζει, ειδικά σε παιχνίδια που δυσκολεύεται, νιώθω πως θα μπορούσα να βοηθήσω. Για αυτό και δεν ήθελα να πάω στο ΟΑΚΑ για λίγο καιρό και η ομάδα μου το επέτρεψε και θέλω να τους ευχαριστήσω για αυτό.

Δεν μου έκαναν σκηνή για αυτό και κατάλαβαν την θέση μου και θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω τον οργανισμό του Παναθηναϊκού. Μου έδωσαν χρόνο ώστε να αναλογιστώ τι συνέβη, να κάνω ένα βήμα πίσω και να αφιερώσω χρόνο στον εαυτό μου για να νιώσω καλά ψυχικά και να είμαι έτοιμος να ξανά μπω στο γήπεδο.

Ήταν πολύ δύσκολο, είναι ο πρώτος μου σοβαρός τραυματισμός, είναι η πρώτη φορά που πρέπει να μείνω έξω για τόσο καιρό, είναι η πρώτη φορά που δεν μπορώ να περπατήσω.

Ήταν πολύ δύσκολο να το αντιμετωπίσω αυτό στην αρχή και το να δω την ομάδα μου να αγωνίζεται ήταν εξίσου δύσκολο. Τώρα είναι καλύτερα.

Στην αρχή ήθελα να κρύβομαι όταν πήγαινα στο ΟΑΚΑ. Δεν ήθελα κανείς να με τραβήξει βίντεο και μία φορά πήγα πριν από ένα παιχνίδι και δεν έδωσα τόσο σημασία για δύο λεπτά και ξαφνικά υπήρχε ένα βίντεο παντού στο διαδίκτυο.

Σε εκείνο το σημείο είπα “εντάξει, πλέον υπάρχει βίντεο”. Πάντως ήταν πολύ δύσκολο μείνω μακριά από την ομάδα. Ειλικρινά στην πραγματικότητα κρυβόμουν… δεν είδα τους συμπαίκτες μου για μεγάλο χρονικό διάστημα, γιατί προσπαθούσα να σιγουρευτώ ότι όταν θα πάω στο γήπεδο δεν θα είναι εκεί.

Οπότε έστελνα μηνύματα στον assistant coach πως κάθε φορά που είχαν προπόνηση έπρεπε να φύγω μίαμιση ώρα πριν την προπόνησή τους γιατί δεν ήθελα να δω κανέναν από την ομάδα. Ήταν τόσο άσχημα.

Ζορίστηκα πραγματικά να το αντιμετωπίσω. Ακόμα και σε ημέρες αγώνων έλεγα “όταν φύγει το πούλμαν πείτε μου να έρθω”. Καμιά φορά περίμενα στο πλάι του πάρκινγκ μέχρι να φύγει το πούλμαν.

Και όταν έφευγε, έμπαινα στο πάρκινγκ ώστε να μη δω κανέναν. Είναι δύσκολο να τους βλέπεις να ετοιμάζονται για το παιχνίδι ή την προπόνηση και εσύ να πηγαίνεις για θεραπεία».

Για το αν ο Παναθηναϊκός μπορεί να κερδίσει την Euroleague χωρίς τον Λεσόρ: «Δεν θα το μάθουμε ποτέ γιατί θα είμαι εκεί, αλλά δεν ξέρουμε. Νομίζω ότι όταν τραυματίστηκα δεν ξέρω που ήταν η κατάταξη αλλά δεν νομίζω ότι ήμασταν τρίτοι. Νομίζω λοιπόν ότι τα πήγαν καλύτερα χωρίς εμένα.

Πιστεύω ότι τα παιδιά μπορούν να το κάνουν, να πάνε μέχρι το τέλος. Εύχομαι να είμαι εκεί και να τους βοηθήσω. Νομίζω ότι έχουν τα εφόδια και ό,τι χρειάζεται για να το κάνουν και αν όλα πάνε καλά μπορούν να το πετύχουν. Αλλά ελπίζω ότι δεν θα το μάθουμε ποτέ, γιατί θα είμαι εκεί όπως είπα».