Καταρχάς, είναι μεγάλη υπερηφάνεια για εμένα να βρίσκομαι στον πάγκο της Εθνικής ομάδας. Ευχαριστώ τους διοργανωτές του συνεδρίου που μου έδωσαν την ευκαιρία να μιλήσω για μια συνεργασία με μεγάλο ενδιαφέρον. Οι προπονητές έχουν πάντα ιδιαίτερη σχέση με τους γιατρούς και είναι χρέος μου να βρίσκομαι κοντά σας.

Ένας προπονητής δεν είναι ποτέ μόνος του. Έχει πίσω του μια ομάδα, αυτό που εμείς στο ποδόσφαιρο λέμε «η ομάδα πίσω από την ομάδα». Τρέφω τεράστιο σεβασμό για τους γιατρούς που εργάζονται στα γήπεδα. Είναι επιστήμονες με βαθιά αγάπη για τον αθλητισμό και κινούνται σε έναν χώρο που δεν είναι τόσο «άνετος» όσο τα ιατρεία.

Το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα γεμάτο συναισθήματα και η δουλειά τους είναι περίπλοκη. Οι σχέσεις μας με τους γιατρούς είναι εξαιρετικές. Είμαστε φίλοι και τα πρωινά, όταν μας λένε ότι δεν υπάρχουν προβλήματα, μας… φτιάχνουν τη μέρα! Όσο για τα απογεύματα, είναι αλήθεια πως δεν θέλεις να βλέπεις τις κλήσεις τους, γιατί συνήθως… δεν είναι για καλό.

Ο γιατρός αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη διατήρηση της υγείας των παικτών, δίνοντας -μέσω του κατάλληλου τιμ που έχει συγκροτήσει- μεγάλη έμφαση τόσο στην πρόληψη όσο και στη γρήγορη αποκατάσταση. Παρέχει, επίσης, ψυχολογική υποστήριξη στους αθλητές και, πολλές φορές, ακόμα και στις οικογένειές τους.

Για τις απαγορευμένες ουσίες:

«Υπάρχει και η μάστιγα του ντόπινγκ. Ο γιατρός πρέπει να είναι συνεχώς ενημερωμένος, να παρακολουθεί ακόμα και το τελευταίο συμπλήρωμα που χρησιμοποιεί ένας αθλητής, ώστε να μη γίνει κάποιο μοιραίο λάθος για την καριέρα του. Όλα αυτά επιτυγχάνονται μέσα από το χτίσιμο μιας σχέσης εμπιστοσύνης».

Για το κομμάτι της αποκατάστασης:

«Το σύγχρονο ποδόσφαιρο χαρακτηρίζεται από έναν πολύ αυξημένο αριθμό αγώνων, με αποτέλεσμα ο χρόνος πραγματικής ξεκούρασης να μειώνεται σημαντικά. Παλαιότερα, θεωρούσαμε φυσιολογικό ένα διάστημα αποκατάστασης 5-6 εβδομάδων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Σήμερα, αυτός ο χρόνος έχει μειωθεί δραστικά.

Ένα ακόμα ζήτημα που αντιμετωπίζουν οι γιατροί είναι η επικοινωνία με προπονητές, παίκτες και διοίκηση. Επιπλέον, υπάρχει το φαινόμενο των πολλαπλών γνωματεύσεων, καθώς πολλοί ποδοσφαιριστές επιλέγουν να παίρνουν μια δεύτερη γνώμη, κυρίως στο εξωτερικό, ή να υποβάλλονται σε χειρουργικές επεμβάσεις σε υπερσύγχρονα ιατρικά κέντρα των χωρών τους».

Για τη σχέση προπονητή – γιατρού:

«Οι γιατροί είναι οι καλύτεροί μας φίλοι. Σέβομαι απόλυτα τη διάθεσή τους να μας βοηθήσουν και η παρουσία τους είναι εξαιρετικά σημαντική. Εργάζονται υπό συνθήκες διαρκούς πίεσης, φροντίζοντας αθλητές που, ό,τι κάνουν, θα το κάνουν από τα 18 τους έως τα 35 τους, με κάθε μέρα να κρύβει κινδύνους τόσο για την καριέρα τους όσο και για την ίδια τους τη ζωή.

Με την παρουσία μου εδώ, θέλω να ευχαριστήσω όλους τους γιατρούς που έχουν συνεργαστεί μαζί μου. Η βοήθειά τους υπήρξε και παραμένει ανεκτίμητη».

«Εγώ ανήκω στους προνομιούχους προπονητές που έχουν εργαστεί σε ομάδες με τη δυνατότητα να διαθέτουν πλήρως στελεχωμένα ιατρικά επιτελεία. Μιλώ από την ασφαλή θέση ενός προπονητή που έχει δουλέψει σε συλλόγους υψηλού επιπέδου. Ευτυχώς, και στην Εθνική ομάδα έχουμε άρτια ιατρική υποστήριξη.

Ωστόσο, γνωρίζω ότι δεν ισχύει το ίδιο παντού. Δεν υπάρχουν μόνο ομάδες κορυφαίου επιπέδου. Υπάρχουν σύλλογοι σε διάφορα αθλήματα που δεν διαθέτουν ολόκληρο ιατρικό επιτελείο.

Θέλω να τονίσω πως τρέφω απεριόριστο σεβασμό για τους επιστήμονες που εργάζονται στον αθλητισμό. Έχουν αφιερώσει χρόνια στη μελέτη, έχουν επενδύσει πολύτιμο χρόνο και συνεχίζουν να εργάζονται ακόμη και σε αθλήματα που δεν έχουν μεγάλη προβολή, επειδή αγαπούν αυτό που κάνουν.

Ένας καλός γιατρός και ένα εξειδικευμένο ιατρικό επιτελείο προσφέρουν σε εμάς, τους προπονητές, πραγματικά ανεκτίμητες λύσεις».