Μόλις ανακοινώθηκε αυτή η ιστορία με τη ΔΕΑΒ είχα εκφράσει την αντίθεσή μου και είχα προτείνει στις ΠΑΕ να αντιδράσουν οργανωμένα και άμεσα.

Δεν γίνεται να υπάρχουν δύο ποινές για μια αθλητική παράβαση.  Και, μάλιστα, η μία της κρατικής ΔΕΑΒ να ξεπερνά τα όρια.

Και να που τώρα είδαμε και μια τρίτη τιμωρία από την ποινική δικαιοσύνη.

Αναφέρομαι φυσικά στους περιοριστικούς όρους στους παίκτες του ΠΑΟΚ για το ματς με τον ΟΦΗ που σηκώθηκε μεγάλη συζήτηση.

Στερείται λογικής όλο αυτό και θα πρέπει να σταματήσει… χθες.

Οι ΠΑΕ πληρώνουν την «αδιαφορία» τους όταν άρχισε η δουλειά της ΔΕΑΒ να κλείνει τα γήπεδα για ψύλλου πήδημα.

Και χωρίς ποτέ να ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί που πετούν κροτίδες, αναπτήρες κι άλλα αντικείμενα. Υποτίθεται ότι υπάρχουν κάμερες υψηλής ευκρίνειας, αλλά κανένας δεν πιάνεται.

Και πάλι καλά που χθες επιβλήθηκε βαρύ πρόστιμο στον τύπο του Πανιωνίου που τραυμάτισε με κάθισμα οπαδό της Καλαμάτας. Αυτό ναι. Όπως και το κλείσιμο της Θύρας 2 της Νέας Σμύρνης κι όχι ολόκληρου του γηπέδου. Έτσι λειτουργούν και στην Ευρώπη. Αυτές είναι σωστές ποινές.

Οι ΠΑΕ, λοιπόν, προτίμησαν τη σιωπή λόγω του άσχημου κλίματος μετά τη δολοφονία Λυγγερίδη και τα όσα έχουν ακολουθήσει.

Θα πει κάποιος ότι κάλλιο αργά παρά ποτέ. Σωστό. Αλλά αυτό που έγινε με τους παίκτες του ΠΑΟΚ δεν έχει προηγούμενο. Και γι’ αυτό αντέδρασαν όλες οι ΠΑΕ εκτός την ΑΕΚ.

Μέχρι ενός ορισμένου σημείου μπορώ να καταλάβω τους ΑΕΚτζήδες για το πώς αισθάνονται όταν ακούνε συνεχώς κυρίως από τον Λουτσέσκου τη λέξη “κλέφτες”, όμως είναι και δικό τους συμφέρον να μην ισχύουν ανάλογες αποφάσεις μη αθλητικών οργάνων.

Σήμερα είναι ο ΠΑΟΚ, αύριο μπορεί να είναι η ΑΕΚ η, ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός.

Τώρα, αυτές οι ανακοινώσεις της ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού σε βάρος του Μαρινάκη και η νέα τοποθέτηση της Σούπερ Λιγκ είναι άνευ ουσίας. Γίνονται για τα μάτια του κόσμου.

Οι πάντες καταλαβαίνουν ότι προέχει το γενικό συμφέρον να μην παραβιάζεται το αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου.

Συμφωνώ οι ποινές σε περιπτώσεις Λουτσέσκου,Τάισον (γρονθοκόπησε αστυνομικό) να είναι σκληρές, αλλά εντός ποδοσφαίρου κι όχι κατόπιν εορτής.

Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι ποιος θα χειριστεί το θέμα από το ποδόσφαιρο, αλλά να υπάρξει αποτέλεσμα. Και σύντομα, μάλιστα.