Τα πάντα μπορούσαν να γίνουν χθες στην Τούμπα. Από το να σκοράρει νωρίς η Μακάμπι και να έρθει η ψυχολογική κατάρρευση των ήδη πιεσμένων παικτών του ΠΑΟΚ μέχρι στο δεύτερο ημίχρονο η ομάδα του Λουτσέσκου να πάρει το ματς.

Η αλήθεια είναι ότι στην επανάληψη ο ΠΑΟΚ πίεσε πολύ για τη νίκη και με εξαίρεση μια φάση που… έφαγε και καθάρισε ο Παβλένκα ήταν ξεκάθαρα το αφεντικό του ματς.

Έπαιξε πιο γρήγορα, έκλεψε μπάλες και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να σκοράρει. Ειδικά στο φινάλε με Τσάλοφ και Καμαρά.

Ο ΠΑΟΚ του δεύτερου ημιχρόνου άφησε υποσχέσεις για το αύριο. Δεν σκόραρε, αλλά θα βρει το γκολ και τη νίκη και θα ξεκλειδωθεί.

Στα πρώτα 45 λεπτά, όμως, η Μακάμπι ηταν επικίνδυνη στην κόντρα και οι παίκτες του ΠΑΟΚ είχαν αργές επιστροφές και σε αρκετές περιπτώσεις βρέθηκαν εκτεθειμένοι στην άμυνα.

Ευτυχώς που ο Παβλένκα είναι σε σούπερ κατάσταση. Το πρόβλημα είναι συνολικό ως αμυντική λειτουργία και δεν εστιάζεται σε συγκεκριμένους παίκτες.

Κι επιθετικά ο ΠΑΟΚ ήταν αργός και προβλέψιμος. Έτσι όπως παίζει είναι πολύ δύσκολο για ένα σέντερ φορ να διακριθεί και να σκοράρει.

Το έχω γράψει πολλές φορές ότι ο Λουτσέσκου θα πρέπει να ψάξει να βρει άλλους τρόπους επίθεσης και γενικότερα ανάπτυξης του παιχνιδιού.

Η ισοπαλία δεν είναι κακό αποτέλεσμα, αλλά στη συνέχεια ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να κάνει υπέρβαση για να προκριθεί στις 24 ομάδες.

Ο Παναθηναϊκός απόψε πρώτα θα παίξει κόντρα στον κακό εαυτό του, μετά στον τεχνητό χλοοτάπητα του γηπέδου της Γιουνγκ Μπόις και έπειτα απέναντι στην ελβετική ομάδα που έχει κι αυτή τα δικά της θέματα.

Ο Κόντης θα κάνει αλλαγές κι ας ελπίσουμε ότι θα δούμε τον Παναθηναϊκό της αρχής της σεζόν στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ.