Μετά τα νικηφόρα φιλικά παιχνίδια του Ολυμπιακού διάβαζα διθυραμβικά σχόλια και για τις νέες φρέσκες ιδέες του Μεντιλίμπαρ.

Έτσι, περίμενα το πρώτο επίσημο ματς για να δω στην πράξη τον… νέο Ολυμπιακό.

Και τι είδα; Μια ομάδα που ακόμα κάνει σέντρες. Ποιες φρέσκες ιδέες και τρίχες κατσαρές;

Σαφώς ο Ολυμπιακός έπαιξε μονότερμα μια ομάδα που κατέβηκε στο γήπεδο μόνο για να αμυνθεί, αλλά αισθητικά απείχε πολύ από τον γνωστό Ολυμπιακό.

Το μόνο που ήταν ίδιο τα πολύ εύκολα κλεψίματα της μπάλας.

Από εκεί και πέρα αργό ποδόσφαιρο, με στατικούς παίκτες και τη μία σέντρα να διαδέχεται την άλλη. Καθόλου καλή η εικόνα του Ολυμπιακού.

Και υπήρχαν σημεία του αγώνα που κάποιοι παίκτες λες και έπαιζαν φιλικό ματς.

Πάλι καλά που βρέθηκε στο φινάλε ο Γιαζίτζι και πέτυχε αυτή τη γκολάρα.

Ο Τούρκος το είχε ανάγκη αυτό το γκολ και με την ποιότητα που έχει μπορεί να βοηθήσει τους ερυθρόλευκους, διότι παίζει κάθετα και δεν ταλαιπωρεί τη μπάλα με αυτές τις ανούσιες παράλληλες πάσες που κουράζουν τον θεατή.

Ζωηρός ήταν και ο Ζέλσον Μάρτινς, ο οποίος έχει το απρόβλεπτο στο παιχνίδι του και αν βρεθεί στην μέρα του είναι φωτιά.

Ο δε Πνευμονίδης στο επίσημο ντεμπούτο του έδειξε ότι του αρέσουν οι συνεργασίες και αυτό φανερώνει ότι έχει δουλέψει πολύ πνευματικά για το πώς πρέπει να πορευτεί.

Ο Αστέρας ήταν σκέτη απογοήτευση όσον αφορά την κυκλοφορία της μπάλας. Εντάξει, να κατέβεις για την ισοπαλία στο Καραϊσκάκη, αλλά δείξε δυο πράγματα, βρε αδερφέ…

Κατενάτσιο έπαιξε η ομάδα του Παντελίδη και θα μπορούσε να πάρει τον βαθμό με αυτή την σωστά οργανωμένη άμυνα.

Θυμίζω ότι πέρυσι ο Αστέρας Τρίπολης στέρησε από τον Ολυμπιακό πέντε βαθμούς!