Ως φαβορί κατέβηκε η εθνική μας με τους Ισραηλινούς και απέδειξε στο παρκέ ότι είναι ανώτερη ομάδα.

Σε καμία περίπτωση του αγώνα δεν φοβήθηκα ότι θα χάσουμε το ματς. Μόλις μας πλησίαζαν αμέσως ξεφεύγαμε.

Από τη μία είχαμε τον σούπερ Αντετοκούνμπο που ήταν το κάτι άλλο κι από την άλλη οι περισσότεροι παίκτες ήταν έτοιμοι πνευματικά και έπαιξαν με μεγάλη αυτοπεποίθηση.

Κλασικό παράδειγμα ο Σαμοντούροφ, ο οποίος ήταν εξαιρετικός και καλά έκανε ο Σπανούλης που του έδωσε αρκετό χρόνο συμμετοχής.

Ο δε Παπανικολάου σε ένα ακόμα παιχνίδι ήταν πολύ καλός στα αμυντικά του καθήκοντα και περιόρισε αισθητά το αστέρι των Ισραηλινών, τον NBAer Αβντίγια.

Η ομάδα μας κέρδισε κατά κράτος τη μάχη των ρημπάουντ, αλλά είχε θέμα στις επιστροφές και δέχθηκε ορισμένα πολύ εύκολα καλάθια.

Σαφώς ο Σπανούλης και οι παίκτες έχουν δουλειά ενόψει του αυριανού ματς με τη Λιθουανία που θα είναι πιο δύσκολο.

Και γιατί οι Λιθουανοί διαθέτουν βαριά κορμιά, παίζουν δυνατά και γενικά έχουν μια σκληροτράχηλη ομάδα και επειδή θα παίζουν ουσιαστικά εντός έδρας.

Ποιοτικά η εθνική μας είναι καλύτερη, αλλά σε τέτοια ματς τα πάντα είναι ανοιχτά. Με τέτοιο Γιάννη είναι ικανή για όλα!

Είδαμε τι έπαθαν πρώτα οι Ισπανοί και μετά οι Σέρβοι και οι Γάλλοι. Είναι το Ευρωμπάσκετ των εκπλήξεων.

Όσο για την σκληρή κριτική που δέχθηκε ο Σπανούλης επειδή αρνήθηκε να μιλήσει για τον πόλεμο στη Γάζα, εκτιμώ ότι επέλεξε αυτή τη στάση για να μην χαλάσει πνευματικά τους παίκτες και να είναι αφοσιωμένοι αποκλειστικά στον αγώνα. Η άποψή μου είναι ότι ο προπονητής μας φέρθηκε ώριμα.