Να ξεκαθαρίσω από την αρχή ότι  θεωρώ τον Χιμένεθ «λίγο» ως προπονητή. Από τότε που δούλευε στην ΑΕΚ. Κι έχω δικαιωθεί από την πορεία του. Όπου πάει τον απολύουν. Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Αλλά στερείται σοβαρότητας το αρνητικό κλίμα σε βάρος του Ισπανού επειδή τιμήθηκε από την ΑΕΚ και χαιρέτησε τον κόσμο και ιδιαίτερα τους οργανωμένους της Ενωσης. Οι οπαδοί του Αρη, λέει, πικράθηκαν και θύμωσαν.

Μα είναι δυνατόν να ασχολούνται με τέτοια πράγματα; Ο Χιμένεθ είναι επαγγελματίας και προσπαθεί για το καλό της ομάδας του. Άλλο τώρα αν είναι καλός η, κακός προπονητής η, αν κάνει για τον Αρη. Αυτό είναι μία άλλη συζήτηση.

Δεν μπορείς να κρίνεις έναν προπονητή γιατί ανταποκρίθηκε στην πολύ σωστή – για εμένα – υποδοχή που είχε από μία ομάδα που δούλεψε και πήρε τίτλους.

Αυτό είναι το φυσιολογικό. Ίσα ίσα που στον Αρη θα έπρεπε να έχουν ικανοποιηθεί από το γεγονός ότι ο αντίπαλος αναγνωρίζει το έργο ενός προπονητή που αυτή την περίοδο εργάζεται για την ομάδα τους. Και να απορούσαν αν συνέβαινε το αντίθετο και ο Χιμένεθ περνούσε απαρατήρητος στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Προσωπικά έτσι το βλέπω. Και πάντα κατά τη γνώμη μου ο τρόπος αντίδρασης μερίδας του κόσμου – και όχι μόνο – για το συγκεκριμένο θέμα είναι μία ακόμη απάντηση γιατί ο Αρης δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Είναι θέμα νοοτροπίας του Οργανισμού γενικότερα. Οι ίδιοι οι οπαδοί του ιστορικού Αρη αδικούν τους εαυτούς τους και την ομάδα τους.

Ο καθρέπτης του κάθε προπονητή και του κάθε ποδοσφαιριστή είναι ο αγωνιστικός χώρος και μόνο. Τίποτε άλλο.