Ο Ναν, λέει, ήταν ο μοιραίος παίκτης στη Σόφια. Μα, πάντα ο Αμερικανός βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά. Δεν είναι και ο σούπερμαν.

Από τη στιγμή που δεν υπάρχει άλλος να βγει μπροστά, ο Ναν είναι αυτός που προσπαθεί να ξεκολλήσει το κάρο από τη λάσπη. Και χθες δεν του βγήκε. Ανθρώπινο.

Το θέμα, λοιπόν, είναι ότι ο Παναθηναϊκός του Αταμάν δεν διαθέτει δεύτερη και τρίτη λύση. Τόσα λεφτά παίρνουν οι παίκτες του Τριφυλλιού.

Για παράδειγμα ο Ντέιβις. Δεν βλέπω κάτι το ιδιαίτερο. Η, ο Σορτς που στο τρίποντο η μπάλα δεν ακουμπά ούτε τη στεφάνη.

Ο Σλούκας έχει τη φλόγα, αλλά δεν μπορεί να παίζει τόση ώρα. Θέλει άλλη διαχείριση.

Γενικά ο προπονητής των πράσινων υστερεί σε αυτό το κομμάτι και έχει απενεργοποιήσει αρκετούς παίκτες που θα μπορούσαν να δώσουν πολλά περισσότερα όπως είναι οι Ελληνες αθλητές.

Ο Τολιόπουλος, ο Μήτογλου, ο Ρογκαβόπουλος και ο Καλαϊτζάκης που μπαίνει για δευτερόλεπτα και βγαίνει. Δεν γίνονται έτσι οι ομάδες με επτά και οκτώ παίκτες…

Δυστυχώς, ο Παναθηναϊκός του Αταμάν στηρίζεται σε έναν, δυο παίκτες. Αν τους βγει το ματς έχει καλώς. Διαφορετικά η ομάδα χάνει.

Χθες για τρία δεκάλεπτα ο Παναθηναϊκός ήταν εξαιρετικός. Και στο τέλος λύγισε από τον κακό εαυτό του και τώρα θα τρέχει και δεν θα φτάνει Μεγαλοβδομαδιάτικα σε Βαρκελώνη και Βαλένθια.

Τα πάντα είναι ανοιχτά, όμως αν θέλει ο Παναθηναϊκός να φτιάξει ομάδα τη νέα σεζόν θα πρέπει να αλλάξει φιλοσοφία. Συνεχώς παίζει με τη φωτιά και τρελαίνει τον κόσμο του που πάντα είναι εκεί.

Στη βουλγαρική πρωτεύουσα η παρουσία του ήταν συγκλονιστική. Μόνο για τους 6.000 παναθηναϊκούς ήταν κρίμα και άδικο το πώς η ομάδα πρόσφερε στο πιάτο τη νίκη στην Χάποελ του Ιτούδη.

Και για να κερδίσει στην Βαρκελώνη ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να παίξει σκυλίσια άμυνα με όλη τη σημασία της λέξης. Να είναι ο Παναθηναϊκός της χθεσινής τρίτης περιόδου που στρίμωξε στα σχοινιά την Χάποελ. Είναι μονόδρομος.