Με κάλυψαν οι δηλώσεις του Σλούκα ότι είναι τόσο μεγάλο το αποψινό παιχνίδι που οι τακτικές και οι όποιοι σχεδιασμοί των προπονητών πάνε περίπατο. Θα κερδίσει αυτός που έχει ετοιμαστεί καλύτερα και το θέλει πιο πολύ. Αυτός που θα δώσει και τη ψυχή του στο γήπεδο.

Η διαφωνία μου με τον άσο του Παναθηναϊκού- κι όχι μόνο- είναι ότι ο αγώνας έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία λόγω του ονόματος της Τουρκίας.

Για εμένα είναι το ίδιο παιχνίδι σα να παίζαμε με τους Γερμανούς η, τους Σέρβους και τους Γάλλους.

Στον τελικό θέλουμε να πάμε. Όχι να κερδίσουμε την Τουρκία για να λέμε ότι είμαστε καλύτεροι αππό αυτούς. Το χρυσό θέλουμε.

Δεν θα μας βγει σε καλό αν εστιάσουμε στο όνομα της Τουρκίας και ασχοληθούμε με τις γραφικότητες του Αταμάν που σίγουρα δεν θα τις αποφύγει.

Οφείλουμε να έχουμε καθαρό μυαλό και να είμαστε συγκεντρωμένοι στον στόχο μας. Όπως κάνει ο Γιάννης.

Αλλά και ο Σπανούλης, ο οποίος σωστά είπε ότι δεν θα έρθει η συντέλεια του κόσμου με πιθανή ήττα. Μιλάμε για ένα παιχνίδι μπάσκετ.

Αθλητικά δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους Τούρκους και μόνο αν αντιμετωπίσουμε το ματς όπως όλα τ΄ άλλα θα είμαστε πιο κοντά στη νίκη και στη συμμετοχή μας στον τελικό.

Η Τουρκία έχει καλή ομάδα, ο Αταμάν μας ξέρει, αλλά η εθνική μας είναι ισχυρή και διαθέτει ένα πυρηνικό όπλο. Ο Αντετοκούνμπο δεν αντιμετωπίζεται από τους αντιπάλους μας.

Αν η διαιτησία είναι 50-50 και κάνει όσο το δυνατόν λιγότερα λάθη, η ομάδα μας θα έχει τον πρώτο λόγο. Είναι έμπειρη, έχει αυτοπεποίθηση και θα παίξει με αέρα.

Είναι μεγάλη δουλειά οι διεθνείς να ξέρουν ότι θα έχουν και δεύτερη ευκαιρία για να ανέβουν στο βάθρο. Έχουν απογειωθεί ψυχολογικά κι αυτό θα το δείτε το βράδυ.

Ο Αντετοκούνμπο, ο Παπανικολάου, ο Σλούκας και τα υπόλοιπα παιδιά ξέρουν τι πρέπει να κάνουν. Δύο ματς έμειναν ακόμα……