Βρίσκω καταπληκτική την ιδέα του Δημήτρη Γιαννακόπουλου το επόμενο τουρνουά στη μνήμη του πατέρα του να διεξαχθεί στην Αυστραλία.

Για όσους δεν ξέρουν είμαι αυτός που εδώ και πολλά χρόνια έχω προτείνει τη διεξαγωγή  των τελικών του κυπέλλου στο ποδόσφαιρο είτε στις ΗΠΑ, είτε στην Αυστραλία. Κι έχω επιχειρηματολογήσει το γιατί και το πώς.

Ενθουσιάστηκα, λοιπόν, όταν σήμερα το πρωί διάβασα την είδηση για την σκέψη το 7^ο τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος» να γίνει στο Σίδνεϊ και Στη Μελβούρνη.

Εννοείται ότι δεν θα είναι εύκολο και θα χρειαστεί χρόνος ετοιμασίας. Αξίζει, όμως, τον κόπο. Για τον Παναθηναϊκό, το ελληνικό και κατ’ επέκταση για το ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Η Αυστραλία είναι γεμάτη Ελληνες που διψούν να δουν ζωντανά ομάδες από την πατρίδα, οπότε δεν το συζητώ ότι είναι δεδομένη η επιτυχία του τουρνουά από κάθε άποψη.

Πρόκειται για πρωτοποριακή κίνηση του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Παναθηναϊκός και καλό θα είναι να προχωρήσει και να υλοποιηθεί. Τότε θα καταλάβουν πολλοί γιατι αναφέρομαι στην Αυστραλία η, την Αμερική να αναλάβουν  μεγάλους ελληνικούς αγώνες. Εύχομαι με το μπάσκετ να ανοίξει ο δρόμος. Θα είναι η χρυσή ευκαιρία.

Τέλος, θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στον Ναν. Αν και καθαρά ποδοσφαιρικός με καθήλωσε χθες να τον θαυμάζω στο ματς με την Αρμάνι.

Ο άνθρωπος ήταν από άλλον πλανήτη. Έκανε το παιχνίδι της ζωής του. Ειδικά στην πρώτη περίοδο που ουσιαστικά ο Παναθηναϊκός κλείδωσε τη νίκη.

Κι επιτέλους είδαμε τους πράσινους να παίζουν άμυνα με μπροστάρη τον εξαιρετικό Καλαϊτζάκη. Ήταν ένας κανονικός Παναθηναϊκός…