Από τον περασμένο Απρίλιο στο ματς του κυπέλλου με τον Ολυμπιακό που αποκλείστηκε είχε να κερδίσει η ΑΕΚ, οπότε ο καθένας μπορεί να συνειδητοποιήσει πόσο σημαντικό ήταν το χθεσινό 1-0 σε βάρος της Χάποελ Μπερ Σεβά.

Πριν λίγες ημέρες είχα τονίσει ότι σε αυτή τη φάση ο Νίκολιτς θέλει μόνο αποτελέσματα. Κι αυτό είδαμε στο πρώτο επίσημο ματς της Ενωσης. Μια ΑΕΚ κυνική, αποφασιστική και διψασμένη για τη νίκη.

Σαφώς θα μπορούσε να πετύχει δυο και τρία γκολ, όμως από το τίποτα καλό είναι και το 1-0.

Δυο πρόσωπα έδειξε η Ενωση. Το κακό της στο πρώτο ημίχρονο και το καλό της στην επανάληψη.

Στα πρώτα 45 λεπτά η αγχωμένη ομάδα του Νίκολιτς παρουσίασε αμυντικές αδυναμίες από την πλευρά του Ρότα, αλλά και στον άξονα.

Ο Μάνταλος δεν είναι 6άρι κι αυτό σημαίνει ότι πολλοί παίκτες πρέπει να τρέχουν περισσότερο και να καλύπτουν τους χώρους που δημιουργούνται.

Ο δε Πινέδα ήταν ανέτοιμος και για εμένα κακώς ο προπονητής τον ξεκίνησε στην ενδεκάδα.

Γενικά η ΑΕΚ των πρώτων 45 λεπτών δεν άρεσε. Η Χάποελ ήταν πιο έτοιμη, πιο κοντρολαρισμένη και κυκλοφορούσε άνετα τη μπάλα.

Το σκηνικό άλλαξε στην επανάληψη. Βοήθησαν οι αλλαγές και η ΑΕΚ βρήκε γκολ και δημιούργησε τις προϋποθέσεις και για άλλα τέρματα.

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό στον κόσμο είναι ότι η ΑΕΚ του Νίκολιτς δεν θα παίζει από τα άκρα. Θα βλέπουμε μια σφιχτή ομάδα που θα δίνει μεγάλη σημασία στο κέντρο και θα είναι ανοικτή στις πτέρυγες με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Γι’ αυτό χρειάζονται γρήγορα και δυνατά μπακ.

Από εκεί και πέρα ο Μαρίν ως εγκέφαλος και ο νέος σέντερ φορ στη θέση του βαρύ Πιερό ενδεχομένως να ξεκλειδώσουν την ομάδα που έτσι κι αλλιώς θέλει τον χρόνο της για να αφομοιώσει το 4-4-2 του Νίκολιτς με ρόμβο.

Όπως και κάποιοι παίκτες με χαρακτηριστικά ακραίων, δηλαδή ο Κοϊτά και ο Κουτέσα. Θέλουν πολλά ματς για να προσαρμοστούν σε ένα διαφορετικό στιλ παιχνιδιού από αυτό που είχαν μάθει να παίζουν τόσα χρόνια.

Θετική η εικόνα του Γκατσίνοβιτς, που έσπρωξε την ομάδα, και του πεισματάρη Περέιρα με πολλά τρεξίματα και σημαντική αθόρυβη δουλειά, αρνητική – για μια ακόμη φορά – του Μαρσιάλ.

Όσο για τον Αρη, πραγματικά είναι άξιος της μοίρας του.

Οι πολλές μεταγραφές τον έχουν μπερδέψει και γι’ αυτό παρουσίασε αυτή την κάκιστη εικόνα με την Αράζ.

Τίποτα, πάντως, δεν έχει χαθεί. Αλλά αν καταφέρει να αποκλειστεί τα όργανα θα αργήσουν πάρα πολύ νωρίς…