Ζήσαμε χθες τη νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου. Για τα… θηρία ήταν και οι τρεις. Ειδικά ο Παναθηναϊκός ξεφτιλίστηκε.

Κατά τη γνώμη μου αυτή η Γκόου Αχέντ Ιγκλς μου θύμισε ομάδα που στο ελληνικό πρωτάθλημα θα μαχόταν για τη σωτηρία της η, θα έκανε πρωταθλητισμό στη Σουπερ Λιγκ 2. Όπως τουλάχιστον την είδα μέχρι το γκολ του Σφιντέρσκι. Μια ομάδα που ήρθε στην Αθήνα να χάσει με αξιοπρέπεια. Κι όμως, φίλοι μου, πανηγύρισε την πρώτη της ευρωπαϊκή νίκη!

Γιατί; Διότι ο άπειρος Κόντης πίστεψε ότι το ματς τελείωσε στο 1-0, έβγαλε τον Σφιντέρσκι χωρίς να υπάρχει άλλος φορ στον πάγκο, άφησε γυμνό το κέντρο με τον Σιώπη αντί του Μπακασέτα και έστειλε μήνυμα στους Ολλανδούς να βγουν μαζικά στην επίθεση. Από το πουθενά, δηλαδή.

Και με μια τραγική άμυνα των πράσινων που έκαναν ήρωα τον σέντερ των άσημων αντιπάλων τους.

Μιλάμε για το τέλειο χαρακίρι. Γι’ αυτό λέω ότι ο Παναθηναϊκός είναι άξιος της μοίρας του. Πισωγύρισμα ήταν αυτό το νέο στραπάτσο.

Ο ΠΑΟΚ είχε το μυαλό του στον Ολυμπιακό. Η ενδεκάδα του Λουτσέσκου τα έλεγε όλα. Και σε ένα τόσο απαιτητικό ματς έβαλε για πρώτη φορά τον Βολιάκο και στα χαφ τον Μπιάνκο.

Κι έμεινε, λέει, ικανοποιημένος. Στο δε πρώτο ημίχρονο χαρακτήρισε την απόδοση της ομάδας του τέλεια εκτός την ισοφάριση. Αν δεν τον έβλεπα όρθιο στον πάγκο θα έλεγα ότι μάλλον είχε μείνει στο ξενοδοχείο. Σε τρικυμία είναι ο Ρουμάνος.

Ο ΠΑΟΚ έχει τρομερές αδυναμίες στο κέντρο της άμυνας, τα χαφ του έχουν αργές επιστροφές και τοποθετήσεις και η επίθεση δεν τραβάει. Η ομάδα δεν λειτουργεί σωστά.

Η Θέλτα ήταν ανώτερη σε όλα και πήρε αυτό που της άξιζε. Ο ΠΑΟΚ στερείται ταυτότητας ως ομάδα.

Αυτή που δεν βλεπόταν καν ήταν η ΑΕΚ. Η Τσέλιε ήταν δύο και τρεις ταχύτητες πάνω και έμοιαζε ομαδάρα της Πρέμιερ Λιγκ.

Η Ενωση δεν είχε ουδεμία σχέση με την ομάδα που ήταν αήττητη για 13 παιχνίδια. Ένα συγκρότημα χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Κανένα σχέδιο, χωρίς ενέργεια και τσαγανό. Με παίκτες που αλλού πατούσαν κι αλλού βρίσκονταν.

Οι δε αμυντικοί έζησαν εφιαλτικό βράδυ. Κάτι πήγε να γίνει με την είσοδο του Μάνταλου, αλλά ήταν αργά.

Ο δε Γκρούγιτς θύμισε παλαίμαχο κι απορώ με τον Νίκολιτς πώς τον χρησιμοποίησε στη βασική ενδεκάδα. Δεν τον βλέπει στις προπονήσεις;

Αυτή η ΑΕΚ δεν μπορεί να πάει πουθενά με τέτοια θλιβερή εικόνα.