Ο πρόεδρος της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ, Αλέξης Αλεξίου, σε δηλώσεις του αναφέρθηκε στα όσα συνέβησαν στα Σκόπια και οδήγησαν στην ακύρωση του επαναληπτικού τελικού του EHF European Cup απέναντι στην Αλκαλόιντ, τονίζοντας πως η ομάδα δεν μπορούσε να αγωνιστεί χωρίς την παρουσία των οπαδών της, όπως είχε συμφωνηθεί εκ των προτέρων.

Αναλυτικά οι δηλώσεις του:

«Η ΑΕΚ δεν μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό από αυτό που έκανε. Ήταν υποχρεωμένη να ζητήσει την εφαρμογή των όρων που είχαν συμφωνηθεί κατά τη σύσκεψη ασφαλείας, δηλαδή την παρουσία των οπαδών της στο γήπεδο.

Να μου επιτρέψετε να ξεκινήσω από λίγο νωρίτερα. Το Σάββατο είχαμε τον τελικό ποδοσφαίρου γυναικών, ο οποίος εξελίχθηκε σε παρωδία από πλευράς διοργάνωσης. Διεξήχθη σε μια μακρινή από την Αθήνα πόλη, μεταξύ δύο ιστορικών ομάδων, με την υπόσχεση ότι θα γίνει ένας τελικός όπως του αξίζει, έστω με παρουσία κόσμου και από τις δύο πλευρές. Εκεί είπα ότι δεν προτίθεμαι να ξανακατεβάσω ομάδα της ΑΕΚ σε τελικό χωρίς την παρουσία του κόσμου της.

Αυτό είναι απαράδεκτο, τόσο για τον αθλητισμό όσο και για τους αθλητές και τις αθλήτριες που δουλεύουν σκληρά όλη τη χρονιά για να διεκδικήσουν μία διάκριση, και φυσικά θέλουν να έχουν δίπλα τους τον κόσμο τους και τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Την επόμενη μέρα βρεθήκαμε μπροστά σε ένα τραγικό γεγονός. Η ΑΕΚ είχε συμφωνήσει να παραλάβει συγκεκριμένο αριθμό εισιτηρίων και να μπορέσει να φέρει τους οπαδούς της στα Σκόπια. Ξαφνικά, χωρίς καμία προειδοποίηση, μας ενημέρωσαν για μια υποτιθέμενη υπουργική απόφαση που περιόριζε τον αριθμό των φιλάθλων που θα έμπαιναν στο γήπεδο, ανεξαρτήτως του πόσοι θα περνούσαν τα σύνορα.

Αυτό, μέχρι ενός σημείου, θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό για λόγους ασφαλείας. Όμως το να απαγορεύεται η διέλευση Ευρωπαίων πολιτών χωρίς επίσημη οδηγία ή περιοριστικό μέτρο, και να κρατούνται στα σύνορα φίλαθλοι με εισιτήρια τα οποία είχαν ήδη παραλάβει από τις 15:00 το μεσημέρι, είναι εξωφρενικό.

Και ενώ αρκετοί οπαδοί μας είχαν ήδη φτάσει στα Σκόπια, οι υπόλοιποι ταλαιπωρούνταν στα σύνορα. Την ίδια ώρα, εμείς βρισκόμασταν εγκλωβισμένοι σε συσκέψεις με την αστυνομία των Σκοπίων, στο αστυνομικό τμήμα του σταδίου, σε επαφές σε υπουργικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Ξέραμε πλέον ότι θα μας υποχρέωναν να αγωνιστούμε χωρίς τον κόσμο μας, κάτι που παραβίαζε τη συμφωνία της σύσκεψης ασφαλείας.

Η ΑΕΚ έπρεπε να έχει τον κόσμο της. Αν η συμφωνία προέβλεπε ότι η ΑΕΚ θα έχει 200 άτομα, τότε κατά αναλογία η Αλκαλόιντ έπρεπε να έχει 1.800. Το 10%. Δεν άφησαν όμως ούτε αυτούς τους 200 να μπουν. Δεν τους επέτρεψαν καν να περάσουν τα σύνορα. Όπως καταλαβαίνετε, πάνω από οποιονδήποτε τίτλο ή αγωνιστική επιτυχία, προέχει ο σεβασμός στο σωματείο, στην ιστορία του και – φυσικά – στον κόσμο του. Γιατί ένα σωματείο υπάρχει και στηρίζεται στον κόσμο του. Στους δημιουργούς του, στους συνεχιστές του, στους προγόνους και στους απογόνους του».

Για το τι αναμένεται να συμβεί από εδώ και πέρα:

«Η ψυχρή λογική λέει ότι θα υπάρξει τιμωρία. Όμως πρέπει να δούμε υπό ποιες συνθήκες έγινε αυτό. Ποιες ήταν οι προϋποθέσεις τέλεσης του αγώνα, ποιοι όροι ασφαλείας τηρήθηκαν και ποιοι όχι. Ποιος έχει την ευθύνη; Εξαναγκάστηκε κάποιος σε μια πράξη; Υπάρχει συνυπαιτιότητα; Είναι πολλά τα ζητήματα που πρέπει να εξεταστούν.

Αν το δούμε ψυχρά, μπορεί να πει κανείς ότι η ΑΕΚ δεν δέχθηκε να αγωνιστεί. Αλλά η ΑΕΚ ήταν εκεί. Τρεις ημέρες στα Σκόπια. Έκανε κανονικά τις προπονήσεις της. Περίμενε την ώρα του τελικού. Η ομάδα μπήκε στο γήπεδο, αλλά δεν μπορούσε να αγωνιστεί χωρίς εκείνους που δικαιούνταν να είναι εκεί. Να το πω αλλιώς: θα μπορούσαν να μπουν οι ίντερ και οι εξτρέμ, αλλά να μην μπουν οι πίβοτ και οι τερματοφύλακες; Δεν γίνεται. Είναι το ίδιο πράγμα. Δεν μπορεί να υπάρξει διαχωρισμός».