Στιγμές τρόμου στο Ιράν περιέγραψε ο Μάρκο Μπάκιτς, ο οποίος μίλησε για όσα έζησε πριν επιστρέψει στην πατρίδα του.

Ο άλλοτε άσος του ΟΦΗ μίλησε στους συμπατριώτες του για τις δραματικές σκηνές που έζησε στο Ιράν, πριν επιστρέψει στην πατρίδα του μετά τον βομβαρδισμό της χώρας από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

«Καθόμουν το Σάββατο το πρωί παρακολουθώντας τους πυραύλους να πέφτουν στο τμήμα της Τεχεράνης όπου μένουν οι περισσότεροι ακόλουθοι πρεσβειών και διπλωμάτες. Βρισκόμουν στην καφετέρια, επειδή δεν υπήρχε άλλο μέρος εκτός από το διαμέρισμά μου και το μπαλκόνι μου. Η Τεχεράνη δεν είναι μια ιδιαίτερα προστατευμένη πόλη όσον αφορά τα υπόγεια καταφύγια ή κάτι τέτοιο. Είναι κάποιο είδος αδρεναλίνης, αλλά ένιωσα πραγματικό φόβο μόνο όταν ήμουν ασφαλής στο Μαυροβούνιο. Σαν κάποιο είδος μετατραυματικού τραύματος, δεν ξέρω. Πρέπει να πω ότι δεν απειλήθηκα άμεσα, οι πύραυλοι έπεφταν τριγύρω, αλλά ήταν δυσάρεστο», ανέφερε ο Μπάκιτς στη «Vijesti».

«Από το καλοκαίρι μέχρι τον Νοέμβριο, μέχρι που τραυματίστηκα και πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της ανάρρωσής μου στο Βελιγράδι, πρέπει να πω ότι ήταν το πιο όμορφο μέρος για να ζεις. Το απόλαυσα με κάθε δυνατή έννοια, ποδοσφαιρικά και με κάθε άλλο τρόπο.

Η Τεχεράνη είναι μια μεγάλη πόλη με 17 εκατομμύρια κατοίκους σε ορισμένα μέρη της πόλης και απλά αναρωτιέσαι αν βρίσκεσαι στη Μαδρίτη ή στο Λονδίνο. Φυσικά υπάρχουν και άλλες αντιθέσεις, εννοώ κυρίως μέρη εκτός Τεχεράνης, αλλά το απόλαυσα», πρόσθεσε.

«Ως ο μεγαλύτερος σύλλογος της χώρας είχαμε όλα τα προνόμια. Πήγαμε στο Κατάρ για προπόνηση, την ίδια εποχή που ξεκίνησαν μαζικές αντικαθεστωτικές διαμαρτυρίες στο Ιράν. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι μετά από αυτό, όταν επιστρέψαμε στην Τεχεράνη, δεν ήταν πλέον το ίδιο μέρος για να ζούμε.

Ήταν απλώς αφόρητη, μια κλειστή χώρα και ιδιαίτερα αφόρητη για τους Ιρανούς, τον τοπικό πληθυσμό. Όλοι ήξεραν τι ερχόταν. Δεν ήταν θέμα αν θα γινόταν επίθεση, αλλά πότε θα ερχόταν. Μας είχαν προειδοποιήσει, αλλά μπορούσαμε να το νιώσουμε και οι ίδιοι».