Φινάλε απόψε στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα με μία μάχη που ελάχιστοι περίμεναν. Η Ισπανία δεν ήταν ανάμεσα στα φαβορί και η Αγγλία είχε μια μετριότατη εικόνα στους αγώνες των ομίλων και πολύ δύσκολα θα έλεγε κάποιος ότι αυτή η ομάδα θα φτάσει να διεκδικεί την κούπα. Κι όμως τα κατάφερε να προκριθεί σε έναν τελικό-φωτιά που τα πάντα μπορούν να συμβούν.

Αν με ρωτούσαν ποια ομάδα δικαιούται τον τίτλο σύμφωνα με την μέχρι τώρα απόδοσή της, χωρίς δεύτερη σκέψη θα έλεγα η Ισπανία που στοχεύει στο τέταρτο τρόπαιό της.

Στο πρώτο ματς με τους Κροάτες οι Ιβηρες πέτυχαν μια μεγάλη νίκη, αλλά είδα αρκετές αμυντικές αδυναμίες. Στο δεύτερο παιχνίδι με την Ιταλία κατάλαβα ότι αυτή η ομάδα έχει να δώσει πολλά.

Ενώ ατομικά υστερεί σε σχέση με άλλες ομάδες, η Ισπανία παίζει άμεσο ποδόσφαιρο. Στηρίζεται στο κέντρο σε έναν εκπληκτικό Ρόδρι κι έχει την τύχη να διαθέτει στις πτέρυγες δύο πιτσιρικάδες όνειρο. Τον 17χρονο Γιαμάλ και τον 21χρονο Ουίλιαμς. Αυτοί είναι που κάνουν τη διαφορά. Συν τον θαυμάσιο Ολμο που αντικατέστησε τον Πέδρι μετά τον τραυματισμό του στο ματς με τους Γερμανούς.

Έτσι, βλέπεις μια ομάδα που έχει αρχή, μέση και τέλος και κατά διαστήματα προσφέρει όμορφο θέαμα. Ξέρει τι θέλει και πώς να το πάρει. Με τη Γαλλία βρέθηκε γρήγορα πίσω στο σκορ και όχι μόνο δεν την πήρε κάτω, αλλά αντέδρασε με τη ψυχολογία της μεγάλης και ανώτερης ομάδας. Κυριάρχησε στον αγώνα.

Ο Ντε Λα Φουέντε κατάφερε κάτι δύσκολο. Να «παντρέψει» παλιούς παίκτες με νέους και το πιο σημαντικό να επενδύσει πολύ σε Βάσκους ποδοσφαιριστές οι οποίοι δίνουν και την ψυχή τους και τον έχουν δικαιώσει. Όσοι ξέρουν την ανθρωπογεωγραφία στην Ισπανία μπορούν να καταλάβουν πολλά για το τι σημαίνει αυτό για την εθνική ομάδα της χώρας.

Η Αγγλία είναι η πιο ακριβή ομάδα του Euro. Η χρηματιστηριακή αξία των παικτών της φτάνει το 1, 8 δις. ευρώ! Κι όμως αυτή η ομάδα δεν έχει παίξει ούτε ένα ματς που να λες ότι πραγματικά της αξίζει να αγωνιστεί στον τελικό και να στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης για πρώτη φορά στην Ιστορία της.

Στον μοναδικό αγώνα που έδειξε καλά στοιχεία και είχε περισσότερη επιθετική προσέγγιση ήταν με τους Ολλανδούς στο πρώτο ημίχρονο του ημιτελικού. Σε κανένα άλλο. Στο δε παιχνίδι με τους Σλοβάκους ο Μπέλινχαμ της έδωσε το φιλί της ζωής στην τελευταία φάση στο 95΄!

Οι Αγγλοι διαθέτουν παίκτες με προσωπικότητα, όμως έχουν εγκλωβιστεί στα… κολλήματα του προπονητή τους. Ο Σάουθγκεϊτ προκαλεί με την χρησιμοποίηση του δεξιοπόδαρου μπακ Τρίπιερ στην αριστερή πλευρά, με φυσικό επακόλουθο η ομάδα του να παίζει μονόπαντα δεξιά με τον Σακά, πάνω στον οποίο προσαρμόζονται οι αντίπαλες άμυνες.

Είναι άξιο απορίας πώς γίνεται ολόκληρη Αγγλία να μην διαθέτει έναν αριστεροπόδαρο ακραίο και ο φοβερός Πάλμερ να κάθεται στον πάγκο. Μέχρι τώρα έχουμε δει μια ομάδα που κρατάει πολύ τη μπάλα στα πόδια της, όμως δεν μπορεί να φτιάξει φάσεις για γκολ. Συν ότι είναι αρκετά ευάλωτη ανασταλτικά.

Σε κάθε περίπτωση τα «Τρία Λιοντάρια» έφτασαν για δεύτερη σερί φορά σε τελικό Euro και δηλώνουν αποφασισμένοι να πάνε το τρόπαιο στο σπίτι όπως τραγουδούν οι φίλαθλοί τους. Η Αγγλία έχει δυνατότητες, αλλά θα πρέπει να της δείξει στο χορτάρι όπως το έχουν κάνει μέχρι τώρα οι Ισπανοί. Παραδοσιακά είμαι αγγλόφιλος, αλλά πάνω απ’ όλα  θέλω να κερδίζει το ποδόσφαιρο.