Ευκολοδιάβαστο είναι το παιχνίδι της Τούμπας. Ο ΠΑΟΚ κέρδισε, διότι το ήθελε πιο πολύ και είχε ενέργεια. Έπαιξε με ψυχή.

Αντίθετα με τον Ολυμπιακό που ήταν φανερό ότι είχε… αδειάσει μετά την ιστορική πρόκρισή του στον τελικό του Κόνφερενς Λιγκ.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ερυθρόλευκοι ήταν αδιάφοροι. Σε καμία περίπτωση. Αλλά, όπως και να το κάνουμε, δεν είναι εύκολο μέσα σε τρεις – τέσσερις ημέρες να διαχειριστείς δυο τέτοια ματς με τεράστια σημασία για διαφορετικούς λόγους.

Γι’ αυτό είδαμε έναν Ολυμπιακό άνευρο, άχρωμο, χωρίς ρυθμό, πολλά τρεξίματα και δυνάμεις. Εκεί κρίθηκε το ματς.

Ενώ οι παίκτες του ΠΑΟΚ ήταν ξεκούραστοι. Έβγαζαν ένταση και ήταν πολύ καλά διαβασμένοι και προετοιμασμένοι γι’ αυτό το ματς που δεν είχε φάσεις και στερήθηκε ποιότητας.

Τους ήρθε δε κουτί ότι προηγήθηκαν και μετά μέσα από την εξαιρετική ανασταλτική λειτουργία προσπάθησαν να βρουν και ένα δεύτερο γκολ. Όπως κι έγινε.

Ο ΠΑΟΚ, άλλωστε, είναι «μανούλα» να βγαίνει στην κόντρα. Ενώ ο Ολυμπιακός έχει δείξει ότι προβληματίζεται και δύσκολα αντιδρά μόλις μείνει πίσω στο σκορ.

Η αλήθεια είναι ότι με τον Ποντένσε οι ερυθρόλευκοι ανέβασαν στροφές, αλλά ήταν ακίνδυνοι επιθετικά. Έκαναν αρκετά λάθη, έχασαν πολλές δεύτερες μπάλες και οι περισσότεροι παίκτες δεν ήταν αυτοί που έπρεπε.

Έτσι, σε ένα τόσο καθοριστικό ματς ο Ολυμπιακός έχασε κι αυτόν τον εγχώριο τίτλο και πλέον καλείται να αποφύγει την τέταρτη θέση που μπορεί να του κοστίσει την έξοδο στην Ευρώπη αν ο Αρης πάρει το κύπελλο και ο Ολυμπιακός ηττηθεί στον τελικό από την Φιορεντίνα.

Ο ΠΑΟΚ μείωσε στον ένα πόντο τη διαφορά του από την ΑΕΚ και πλέον είναι μονόδρομος να κερδίσει Παναθηναϊκό και Αρη και να πάρει τον τίτλο αν η ΑΕΚ δεν νικήσει την Τετάρτη στον Πειραιά.

Αν μη τι άλλο είναι μεγάλη ιστορία για τον ΠΑΟΚ που μετά την ΑΕΚ κατάφερε να κερδίσει καθαρά και τον Ολυμπιακό. Τον νίκησε πνευματικά, σωματικά, αλλά και τακτικά, διότι του χάλασε το μυαλό. Το άξιζε η ομάδα του Λουτσέσκου με την εμφάνιση που έκανε.