Όσοι με διαβάζουν από την αρχή της σεζόν ξέρουν πολύ καλά ότι για εμένα μόνο έκπληξη δεν είναι ότι ο τίτλος καταλήγει στην ΑΕΚ. Γιατί; Διότι είχε την πιο έτοιμη ομάδα.

Χωρίς πολλές μεταγραφές, χωρίς προβλήματα, με τον ίδιο προπονητή, ο οποίος έχει βάλει τη σφραγίδα του σε αυτή την ομάδα.

Σαφώς η Ενωση δεν έπαιξε την περσινή μπαλάρα, αλλά χθες, κατά διαστήματα, ήταν η ομάδα που τη προηγούμενη σεζόν μας έβγαλε τα μάτια.

Ομαδούλα έμοιαζε ο Παναθηναϊκός μπροστά σε αυτή την ΑΕΚ που ήταν απόλαυση. Πίεζε συνεχώς, έτρεχε παντού και οι παίκτες της έπεφταν σαν κομάντο πάνω στη μπάλα.

Ο Αλμέιδα είχε προετοιμάσει ιδανικά την ομάδα. Και πνευματικά και αγωνιστικά. Και με τρομερή ανασταλτική λειτουργία.

Η ΑΕΚ εξαφάνισε Ιωαννίδη και Μπακασέτα και οι πράσινοι ήταν τελείως ακίνδυνοι επιθετικά.

Το 3-0 αδικεί την Ενωση που άνετα θα μπορούσε να σημειώσει τουλάχιστον άλλα δυο τέρματα. Ήταν εκπληκτική. Η καλύτερη φετινή ΑΕΚ.

Ο δε Παναθηναϊκός τα έκανε μαντάρα. Ο Τερίμ από το πουθενά έβαλε τον Λημνιό που ήταν σα να μην έπαιζε, τα χαφ δεν υπήρχαν και τα στόπερ είχαν πάει για βρούβες.

Ιδιαίτερα αυτός ο Ακαϊντίν. Και δεν το λέω μόνο για το λάθος του στο 2-0, αλλά για τη γενική του παρουσία. Αυτός θα πρέπει να πληρώνει για να παίζει στον Παναθηναϊκό.

Το Τριφύλλι έχει να πάρει πρωτάθλημα 14 χρόνια και αντί να τρώει σίδερα μπήκε στο γήπεδο με κοστούμι. Η αποτυχία βαραίνει τους πάντες στην ομάδα και καλά θα κάνουν να κοιταχτούν στον καθρέπτη. Δεν τους αξίζει ο τίτλος.