Μετά τους πρώτους αγώνες είχα γράψει ότι η Μακάμπι και η Ντιναμό δεν είναι καλύτερες ομάδες από τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ αντίστοιχα. Κι αυτό αποδείχθηκε χθες και με το παραπάνω.

Ο Ολυμπιακός έκανε τη Μακάμπι να μοιάζει με ομαδούλα της σειράς. Μπήκε μέσα να παίξει το παιχνίδι του και πήρε αυτό που άξιζε.

Πραγματικά με αυτό το απίστευτο 1-6 δεν έχω να πω πολλά. Τα πάντα λειτούργησαν τέλεια για τον Ολυμπιακό. Ο Μεντιλίμπαρ το πίστευε, ενέπνευσε τους παίκτες του κι εκείνοι έδωσαν απαντήσεις πρώτα στους εαυτούς τους.

Και προσέξτε. Ο Ολυμπιακός προερχόταν από δυο βαριές ήττες μέσα στο σπίτι του. Από τους Ισραηλινούς και τον Παναθηναϊκό. Και βρήκε τη δύναμη να αντιδράσει. Πήρε μια τεράστια πρόκριση παίζοντας καλό ποδόσφαιρο και δείχνοντας στους πάντες τις πραγματικές του δυνατότητες.

Ο δε ΠΑΟΚ ξεκίνησε το ματς λες και δεν υπήρχε αύριο. Με τρομερό φανατισμό που σαφώς το καλλιέργησε ο Λουτσέσκου.

Ο κόσμος δεν το πολυπερίμενε και ήταν συγκρατημένος. Μετά,  όμως, το 1-0 η Τούμπα πήρε φωτιά και ο ΠΑΟΚ του πρώτου ημιχρόνου ήταν απόλαυση.

Ο Δικέφαλος… κάθισε στις αρχές της επανάληψης, δέχθηκε γκολ από λάθος του Κετζιόρα, όμως συνήρθε. Οι αλλαγές του Λουτσέσκου έπιασαν τόπο και έτσι ήρθε αυτό το εμφατικό 5-1.

Μεγάλη δουλειά για τους Θεσσαλονικείς να βρεθούν ξανά μέσα σε μια τριετία στους 8 του Κόνφερενς Λιγκ. Κι αυτό δείχνει ότι ο ΠΑΟΚ ολοένα και γίνεται πιο μεγάλος.

Είμαι από αυτούς που υποστηρίζουν ότι η καταξίωση κάθε ομάδας έρχεται μέσα από την Ευρώπη. Με όραμα  όλα γίνονται.

Ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ , αλλά και η ΑΕΚ με τον Παναθηναϊκο έχουν τα φόντα να πρωταγωνιστήσουν αρχικά στο Κόνφερενς Λιγκ η, και στο Γιουρόπα και μετά βλέπουμε. Τη σκάλα την ανεβαίνουμε σκαλί σκαλί.