Αν χαρακτηρίζονταν μία ημέρα ως «εθνική επέτειος» για τον ελληνικό στίβο, αυτή δεν θα ήταν άλλη από την 6η Αυγούστου. Σε άλλες εποχές, πιο ανθρώπινες, η 6η Αυγούστου του 1992 ήταν η μέρα που ο κλασικός αθλητισμός της πατρίδας μας άλλαζε σελίδα.

Σαν σήμερα, πριν από 31 χρόνια η Βούλα Πατουλίδου κατακτούσε το χρυσό μετάλλιο στα 100μ. με εμπόδια στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης. Ο χρόνος της 12.64, επίδοση που έως σήμερα είναι η καλύτερη όλων των εποχών στη χώρα μας. Η πρώτη Ελληνίδα που κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στο κορυφαίο αθλητικό γεγονός του πλανήτη. Το πρώτο χρυσό μετάλλιο για τον ελληνικό στίβου μετά τον Κωνσταντίνο Τσικλητήρα και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912. 

Το τι συνέβη στον ελληνικό στίβο, μετά την ιστορική επιτυχία της Πατουλίδου, είναι λίγο – πολύ γνωστό. Μεγάλες επιτυχίες, από μεγάλους αθλητές και αθλήτριες, που είχαν δίπλα τους εργατικούς προπονητές με γνώσεις, όνειρα και πλάνο. Η Πατουλίδου συνέχισε στον στίβο και κατέκτησε ακόμα μία πρωτιά στο μεγάλο βιβλίο της ιστορίας του ελληνικού στίβου. Έγινε η πρώτη που κατάφερε να μπει σε τελικό στους Ολυμπιακούς Αγώνες σε άλλο αγώνισμα από αυτό που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Η Βούλα ήταν παρούσα στον τελικό του μήκους στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα το 1996. Ήταν 10η, ενώ η Νίκη Ξάνθου είχε καταλάβει την τέταρτη θέση. 

Προπονητής της Πατουλίδου στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης ήταν ο Πλούταρχος Σαρασλανίδης, ένας από τους κορυφαίους Έλληνες τεχνικούς του στίβου. Στον Σαρασλανίδη «χρεώνεται» η επιλογή των 100μ. με εμπόδια ως βασικό αγώνισμα της Βούλας.

Με την ευκαιρία, αξίζει  να αναφέρουμε ότι η Πατουλίδου έδειξε ότι ήταν έτοιμη για μεγάλα πράγματα στην Βαρκελώνη περίπου ένα μήνα νωρίτερα, στους βαλκανικούς αγώνες που είχαν γίνει στην Σόφια. Εκεί, η Πατουλίδου είχε σκοντάψει στο τελευταίο εμπόδιο, ύστερα από σπρώξιμο από την Βουλγάρα Ζαγκόρτσεβα. Την είχε βρει με το χέρι της στον ώμο. Η Βούλα έπεσε, τερμάτισε 5η, αλλά είχε φανεί ότι αν τερμάτιζε κανονικά η επίδοση της θα ήταν κάτω από τα 13 δευτερόλεπτα. Κάτι τέτοιο της άνοιγε διάπλατα και την πόρτα του τελικού στους Ολυμπιακούς Αγώνες της πρωτεύουσας της Καταλονίας όπερ και εγένετο. 

«Για την Ελλάδα ρε γαμώτο», λοιπόν, και… «χρόνια πολλά» στον ελληνικό στίβο. 

Ας θυμηθούμε τις ιστορικές στιγμές από την Βαρκελώνη στις 6 Αυγούστου του 1992.