Αναδρομή στα παιδικά του χρόνια έκανε ο Ραζβάν Λουτσέσκου με αφορμή μια συνέντευξη που παραχώρησε σε Μέσο της πατρίδας του. Το στενό δέσιμο με την οικογένεια του, η πρώτη φορά που είδε τον πατέρα του να αγωνίζεται και τα παιδικά του χρόνια.

Για τον Ραζβάν Λουτσέσκου τα πάντα άλλαξαν σε ηλικία 8 ετών και συγκεκριμένα στις 4 Μαρτίου του 1977, όταν το Βουκουρέστι «χτυπήθηκε» από ένα φονικό σεισμό μεγέθους 7.4 ρίχτερ.

Ο προπονητής του ΠΑΟΚ σε συνέχεια των όσων εξομολογήθηκε επιστρέφοντας στις δραματικές ώρες που έζησε τότε, μίλησε για τα όσα χρωστάει στους γονείς του, αλλά και την σχέση που διατηρεί μαζί τους…

«Είχα όμορφα παιδικά χρόνια, χάρη στους γονείς μου, που ήταν πάντα στο πλευρό μου. Ήμασταν μια ενωμένη οικογένεια, ήθελαν πάντα να είναι σίγουροι ότι είχα όσα χρειαζόμουν. Με πίεσαν να διαβάζω κι αυτό ήταν καλό γιατί είναι σημαντικές οι σπουδές, να αναπτύξεις το μυαλό σου κι αυτό με βοήθησε πολύ όταν τελείωσα την ποδοσφαιρική μου καριέρα.

Το να είσαι προπονητής σημαίνει ότι πρέπει να μελετάς, να ψάχνεις πολύ, να διαβάζεις πολύ, να το κάνεις με ευχαρίστηση και ευκολία. Αν δεν έχεις την υπομονή, δεν υπάρχει τρόπος να εξελιχθείς. Διαβάζω πολύ. Δεν είχαν την ευκαιρία να έχω εμπειρίες με προπονητές από το εξωτερικό».

Όσο για την αξέχαστη στιγμή με τον πατέρα του ως ποδοσφαιριστή, είπε:

«Οι πρώτες εικόνες που έχω είναι μπροστά στην τηλεόραση να τον ψάχνω. Ήταν ένα ματς της εθνικής, νομίζω, ήξερα ότι ο πατέρας μου ήταν εκεί. Κάθισα 90 λεπτά μπροστά στην τηλεόραση χωρίς ανάσα για να τον βρω. Υπάρχει ένας πολύ ιδιαίτερος δεσμός μεταξύ μας και μεταξύ εμένα και της μητέρας μου. Έζησα από την ηλικία των δυόμισι, τριών ετών την ατμόσφαιρα του ποδοσφαίρου, γύρω από την ομάδα».