Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Ο Ολυμπιακός δεν έχει κερδίσει στα 10 τελευταία ματς στην Ευρώπη και την φετινή σεζόν πάντα δέχεται γκολ στο τέλος.

Το ξέρουμε ότι η ομάδα θέλει πίστωση χρόνου, διότι άλλαξε προπονητή και συνέχεια έρχονται και φεύγουν παίκτες, όμως διαπιστώνω ότι ο Ολυμπιακός δεν έχει βασικές αρχές στο παιχνίδι του.

Στερείται αγωνιστικού προσανατολισμού, καλής φυσικής κατάστασης και κάνει πολλά λάθη. Έχει χάσει την ταυτότητά του.

Ειδικά αυτός ο Σισέ δεν εμπνέει την παραμικρή εμπιστοσύνη. Ούτε μπορεί να συνεργαστεί καλά με τον Μανωλά που επίσης βρέθηκε σε κακό βράδυ. Έβαλε και ο Κορμπεράν τριάδα στα στόπερ με τη συμμετοχή του Ρέτσου που τώρα πήγε στην ομάδα, οπότε έδεσε το γλυκό.

Να το ξεκαθαρίσω. Το πρόβλημα του Ολυμπιακού δεν είναι μόνο στα στόπερ η, στα μπακ. Ο Ρέαμπτσιουκ υπέφερε από τον θαυμάσιο Μπλας και ο Αβιλά δεν λέει πολλά πράγματα.

Η σωστή ανασταλτική λειτουργία ξεκινά από την επίθεση και πιο πολύ τα χαφ. Τα κενά του Εμβιλά και του Χουάνγκ φάνηκαν και με το παραπάνω.

Συν ότι ο Ολυμπιακός έπαιξε πολύ πίσω από τη μπάλα. Αν εξαιρέσουμε το πρώτο τέταρτο της επανάληψης οι ερυθρόλευκοι ήταν μακριά από τις καλές εμφανίσεις όπου έκαναν παλιότερα στην Ευρώπη.

Η εικόνα τους ήταν μια ομάδα που πήγε στη Γαλλία για να μην χάσει, αλλά δεν ήξερε πώς να κρατήσει μπάλα και να βάλει δύσκολα στους αντιπάλους. Χωρίς αυτοματισμούς, φρεσκάδα, ένταση, ιδέες, εναλλακτικές λύσεις.Μια ρηχή ομάδα και προβλέψιμη.

Η Ναντ ήταν πολύ καλύτερη. Προσπάθησε να παίξει μπάλα, ήταν επιθετική, γρήγορη και κυνήγησε τη νίκη μέχρι το τέλος με την είσοδο των πολύ καλών Σιμόν και Σισοκό.

Ο Ολυμπιακός άξιζε να χάσει, διότι η εικόνα του ήταν κακή. Είχε θέματα και στις τρεις γραμμές και ο Κορμπεράν θα πρέπει να δει τι θα κάνει. Και με τον σχηματισμό που αποδεδειγμένα δεν ταιριάζει στην ομάδα και σε αλλαγές με συγκεκριμένα πρόσωπα.

Για παράδειγμα ο Αμπουμπακάρ δεν είναι έτοιμος και φάνηκε. Έπρεπε να μπει ο Βαλμπουενά ο οποίος είναι μανούλα να κρατά μπάλα, να κερδίζει φάουλ, να έχει τα στημένα.

Οι δε Μπιέλ, Χουάνγκ και Μπόουλερ περισσότερο έπαιξαν ατομικά παρά σαν μέλη ομάδας. Μέχρι ενός ορισμένου σημείου λογικό γιατί είναι καινούργιοι και δεν ξέρουν ο ένας το παιχνίδι του άλλου.

Υποτίθεται ότι ο Ισπανός είναι λάτρης του επιθετικού ποδοσφαίρου. Δεν το βλέπουμε. Σε αρκετά ματς η ομάδα του δίνει τη μπάλα στον αντίπαλο και λογικό είναι να μην μπορεί να κάνει παραγωγή επιθετικού παιχνιδιού και να φτιάξει φάσεις.

Επαναλαμβάνω ότι ο Ολυμπιακός χρειάζεται χρόνο, όμως τα ματς είναι συνεχόμενα, απαιτητικά και η πίεση μεγάλη.