Σαν σήμερα πριν τρία χρόνια (10/6/2018), ο ίδιος άνθρωπος, ο οποίος μαζί με τον αδερφό του σημάδεψαν την ιστορία του Παναθηναϊκού, έφυγε από τη ζωή, 47 χρόνια ακριβώς μετά από τη μέρα που μπήκε στην ομάδα.

Σε αυτά τα 47 χρόνια κατάφερε να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες που έχουν περάσει από τη χώρα μας, ενώ ταυτόχρονα ήταν και από τους πιο πετυχημένους στον χώρο της φαρμακοβιομηχανίας.

Ο Παύλος Γιαννακόπουλος έκανε πάντοτε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να δει τον Παναθηναϊκό ψηλά.

Το 1995 «έσπασε» όλα τα ταμεία και έφερε στην Αθήνα τον Ντομινίκ Γουίλκινς, ο οποίος ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες του NBA, οδηγώντας την ομάδα στην κατάκτηση του πρώτου Ευρωπαϊκού της στη γενέτειρα του ίδιου του Ντομινίκ, στο Παρίσι.

Δεν ήταν η μόνη φορά που ο Παύλος έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη, με σκοπό να αναβαθμίσει την ομάδα. Λίγο πριν τον χαμό του Ντράζεν Πέτροβιτς, υπήρχαν διάφορες φήμες ότι ο ίδιος είχε ήδη «κλείσει» στον Παναθηναϊκό.

Επίσης, δεν πρέπει να ξεχάσουμε όταν θέλησε να φέρει στην ομάδα τον καλύτερο όλων, τον Μάικλ Τζόρνταν. Βέβαια, κάτι τέτοιο όσο πολύ κι αν το θέλεις, δεν είναι εφικτό. Μόνο και μόνο που μπήκε στην διαδικασία να το προσπαθήσει, όμως, δείχνει το πόσο ήθελε να δει την αγαπημένη του ομάδα να έχει επιτυχίες.

Αν γράφαμε ξεχωριστά για την κάθε φορά που ο Παύλος Γιαννακόπουλος έκανε κάποια κίνηση, η οποία έδειχνε ανιδιοτελή αγάπη προς τον σύλλογο και τους φιλάθλους, θα μπορούσαμε να γράψουμε ολόκληρο βιβλίο.

Από την πρώτη στιγμή που μπήκε στον πράσινο σύλλογο, πριν 49 χρόνια, μέχρι και τη μέρα που άφησε την τελευταία του πνοή, αγαπούσε με όλο του το είναι την ομάδα και ήθελε πάντα να τη βλέπει στην κορυφή, όποιο κι αν ήταν το κόστος.

Το όνομα «Παύλος Γιαννακόπουλος» θα χαραχτεί αιώνια στη μνήμη των φίλων του Παναθηναϊκού, αλλά θα είναι και συνώνυμο της ανιδιοτελής αγάπης για την ομάδα, στην οποία ήταν πιστός για περίπου μισό αιώνα.

Δείτε παρακάτω ένα ντοκιμαντέρ, το οποίο ετοίμασε η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ προς τιμήν του: