Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας έδωσε το «παρών» στη διαδικτυακή ελληνο-ολλανδική εκδήλωση, μισό αιώνα μετά τον τελικό του Παναθηναϊκού με τον Άγιαξ.

Η εκδήλωση είχε τίτλο: «Φιλία και αθλητική ιστορία μεταξύ Ελλάδας και Ολλανδίας, 50 χρόνια από τον τελικό του Oυέμπλεϊ ανάμεσα σε Άγιαξ και Παναθηναϊκό».

Ο Νίκος Δένδιας τόνισε ότι: 

«Τον μεγάλο τελικό τον είχα δει ως παιδάκι στην ασπρόμαυρη τηλεόραση, ήμουν υπότροφος εσωτερικός στο Κολλέγιο Αθηνών και θυμάμαι αυτό το ματς.

Θυμάμαι την ατέλειωτη περηφάνια μας, που ήμασταν πια μια ομάδα της Ευρώπης. Χάσαμε από μια φοβερή ομάδα, δεν είχαμε καμία πίκρα. O Άγιαξ κέρδισε και τα δύο επόμενα Κύπελλα Πρωταθλητριών και άλλαξε συνολικά το ποδόσφαιρο».

Παράλληλα, ο Νίκος Δένδιας συνεχάρη την πρέσβη της Ολλανδίας Στέλλα Ρόνερ-Γκρούμπασιτς για την ανάληψη της θέσης της ειδικής εκπροσώπου της Ε.Ε., αναφορικά με τον ρόλο των γυναικών στην ειρήνη και την ασφάλεια, καθώς και για την προσφορά της στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Εκείνη, από την πλευρά της, στάθηκε στο μότο του Φέρεντς Πούσκας «11 εκείνοι 11 και εμείς», τονίζοντας ότι: «Αποτυπώνει ότι όλα είναι πιθανά, όλα είναι εφικτά, παρά τις πιθανότητες, παρά τις αντιξοότητες και αυτό είναι πηγή έμπνευσης για όλους μας».

Επίσης, η κ. Γκρούμπασιτς στάθηκε στο γεγονός ότι η Εθνική Ελλάδας έχει Ολλανδό προπονητή, ενώ επεσήμανε πως «μας δίνεται η δυνατότητα να ενισχύσουμε τις διμερείς σχέσεις και τους στενούς δεσμούς και μέσα από το ποδόσφαιρο».

Ακολουθούν αποσπάσματα δηλώσεων από όσους έλαβαν μέρος στην εκδήλωση:

Αριστείδης Καμάρας: «Δεν έχω ξεχάσει ούτε στιγμή αυτό όλο αυτό που ζήσαμε τότε. Πρέπει να το αναγάγουμε και σε μια πραγματικότητα της εποχής εκείνης. Είχαμε ένα ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, ήμασταν όλοι Έλληνες, ήταν μια αμιγώς ελληνική ομάδα. Η ψαλίδα ανάμεσα ανάμεσα στο ελληνικό ερασιτεχνικό και το επαγγελματικό ποδόσφαιρο ήταν πολύ ανοιχτή. Ο Παναθηναϊκός δεν ήταν ένας ή δύο ποδοσφαιριστές, ήταν μια γροθιά σφιγμένη δυνατά».

Άρι Χάαν: «Ήταν η αρχή του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στις Κάτω Χώρες. Από εκείνη τη μέρα ξεκίνησα την καριέρα μου. Εκείνη τη φορά, τόσο νέος σκόραρα, και ξεκίνησε η σταδιοδρομία μου. Υπέροχα πράγματα ακολούθησαν, αλλά εκείνη η μέρα ήταν η εκκίνηση, το σημείο καμπής».

Τζον Φαν Σιπ: «Εκείνος ο αγώνας με ενέπνευσε και ονειρεύτηκα να γίνω ποδοσφαιριστής. Ακόμη και σήμερα, 50 χρόνια μετά, υπάρχει εκείνος ο δεσμός ο ισχυρός, με εκείνη την ημέρα. Είναι ένα ιδιαίτερο παιχνίδι και για τον Άγιαξ και για τον Παναθηναϊκό, και θα μείνει για πάντα στη μνήμη μας.

Για τον Άγιαξ ήταν η πρώτη νίκη και το πρώτο από μια σειρά τριών διαδοχικών κυπέλλων. Εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να μην έχει φτάσει σε τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών ελληνική ομάδα, άρα είναι μοναδική στιγμή και για την ιστορία του Παναθηναϊκού.

Τώρα που προπονώ την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, είναι ακόμη πιο σημαντικός αυτός ο δεσμός και η επαφή ελληνικού και ολλανδικού ποδοσφαίρου. Είναι τιμή για μένα να συμμετέχω σ’ αυτό το ταξίδι, σ’ αυτή την πορεία».