Πριν τοποθετηθώ για το αγωνιστικό κομμάτι του ντέρμπι είμαι υποχρεωμένος να γράψω το αυτονόητο.

Ότι σε καμία άλλη πολιτισμένη χώρα δεν θα ξεκινούσε το ματς με αυτά που συνέβησαν αρκετή ώρα πριν την έναρξή του. 

Και για να μην βιαστείτε να με κατηγορήσετε οι παναθηναϊκοί, διευκρινίζω ότι τα ίδια και χειρότερα έχω γράψει για έκτροπα στο Καραϊσκάκη και την Τούμπα.

Είναι ανεπίτρεπτο οι χούλιγκαν να μπαινοβγαίνουν όποτε θέλουν στους αγωνιστικούς χώρους και να απειλούν τη σωματική ακεραιότητα των αντιπάλων ποδοσφαιριστών.

Όπως είναι απίστευτη η ευκολία που περνάνε στο γήπεδο αυτές τις δολοφονικές φωτοβολίδες, οι οποίες εκτοξεύονται από μακριά και είναι κίνδυνος θάνατος.

Εννοείται ότι ήταν αφελέστατη μέχρι και προκλητική η ενέργεια του Περέιρα να φτάσει μέχρι τη Θύρα 13 και να ανοίξει διάλογο με οπαδό των πρασίνων.

Πούλησε ολυμπιακοφροσύνη και παραλίγο να τινάξει το ματς στον αέρα. Κρίμα για τον Πορτογάλο.

Η νίκη του Παναθηναϊκού ήταν αντρίκεια. Ήθελε περισσότερο τους τρεις βαθμούς και το έδειξε στο γήπεδο.

Ήταν πιο ομάδα από τον Ολυμπιακό που ακόμα σε έναν σημαντικό αγώνα έδειξε κτυπητές αδυναμίες και στις τρεις γραμμές του και έχει χάσει την ταυτότητά του.

Για το α΄ ημίχρονο δεν μπορούμε να πούμε πολλά πράγματα. Ο ένας φοβόταν τον άλλον και το θέαμα ήταν κακό.

Οι δύο ομάδες ταλαιπώρησαν τη μπάλα και περιορίστηκαν μόνο στις προσωπικές μονομαχίες του κέντρου.

Ο Παναθηναϊκός δεν ανοίχτηκε όπως λέει η λογική από τη στιγμή που είχε ανάγκη τη νίκη. Αλλά δεν μπορούσε να το κάνει σωστά με οργανωτή τον Πέτριτς.

Απορώ γιατί επιμένει τόσο πολύ ο Αναστασίου. Είδατε τον Κροάτη μόλις απευλευθερώθηκε στο β΄ ημίχρονο με την είσοδο του Ατζαγκούν στη θέση του Καρέλη. Πέτυχε γκολ και βρέθηκε αρκετές φορές σε θέση βολής.

Εκεί είναι η θέση του. Μέσα στην περιοχή γιατί έχει το ένστικτο του γκολ και ταλαιπωρεί τις αντίπαλες άμυνες.

Ο Ολυμπιακός έδειχνε ικανοποιημένος με το 0-0 και ο Περέιρα έριξε το βάρος στην αμυντική λειτουργία που πήγε καλά, διότι δεν πιέστηκε από τους πράσινους.

Άφησε εκτός τον Τσόρι, τον Αφελάι και τον Κασάμι και προσπάθησε να διαχειριστεί το ματς και το αποτέλεσμα.

Με κλασική ευκαιρία του δραστήριου Ντουρμάζ ξεκίνησε η επανάληψη και αντί να γίνει το 0-1 ο Μαζουακού έκανε το 1-0 και από εκεί άρχισε η κατηφόρα του Ολυμπιακού.

Αυτό το γκολ έκοψε τα πόδια των ερυθρολεύκων και με την ψυχολογία στα ύψη ο Παναθηναϊκός άρχισε να γίνεται πιο απειλητικός, σημείωσε δεύτερο γκολ και είχε ευκαιρίες και για ένα τρίτο.

Ο Αναστασίου διόρθωσε το λάθος του με τον Πέτριτς και οι γηπεδούχοι εκμεταλλεύτηκαν τους πολλούς κενούς χώρους που τους έδωσαν οι φιλοξενούμενοι.

Ο Ολυμπιακός  αναγκαστικά έπαιξε πιο μπροστά, όμως είχε σοβαρό πρόβλημα στη δημιουργία και φυσικά στην άμυνα που έμεινε εκτεθειμένη και οι περισσότερες φάσεις του Παναθηναϊκού μύριζαν γκολ.

Ακόμα και το 2-0 προήλθε από λάθος συνεννόηση του Σαντάνα με τον Μιλιβόγεβιτς. Οι παίκτες του Ολυμπιακού δεν είχαν καθαρό μυαλό, εκνευρίστηκαν και η ομάδα έχασε την ισορροπία της.

Αντίθετα με τον Παναθηναϊκό που του ήρθε κουτί η οπισθοχώρηση. Αμυντικά δεν είχε μεγάλη απειλή παρά μόνο από τα αρκετά φάουλ που έδωσε ο διαιτητής έξω από την περιοχή και οι πράσινοι έφευγαν πολύ εύκολα στην κόντρα.

Συμπερασματικά το πρωτάθλημα αποκτά άγρια ομορφιά στην κορυφή. Ο Ολυμπιακός είναι το φαβορί, αλλά για να πάρει τον τίτλο θα πρέπει να βελτιώσει αισθητά την εικόνα του που δεν είναι καθόλου καλή.

Οι ερυθρόλευκοι έχουν πρόβλημα στο γκολ, στην οργάνωση του παιχνιδιού και στην άμυνα ο Σαντάνα μέχρι τώρα δεν ταιριάζει στο στιλ της ομάδας.

Ο Παναθηναϊκός είναι το αουτσάιντερ και για να εκμεταλλευτεί πιθανές γκέλες του αντιπάλου θα πρέπει να καθαρίζει εκτός έδρας που είναι η αχίλλειος πτέρνα του. Στη Λεωφόρο η ομάδα είναι πανίσχυρη και χωρίς να παίζει τη μεγάλη μπάλα βρίσκει τον τρόπο να κερδίζει.