Άλλες εποχές μού θύμισε το παιχνίδι στο Κίεβο. Πριν πολλά χρόνια που ο Ολυμπιακός τα κατάφερνε να χάνει σε κάθε εκτός έδρας αγώνα του Τσάμπιονς Λιγκ ακόμα κι όταν έπαιζε σχετικά καλά, στεκόταν στον αγωνιστικό χώρο με αξιώσεις και πάντα στο τέλος κάτι γινόταν.

Η ομάδα του Περέιρα ήταν κακή και έδωσε τη δυνατότητα στην Ντνίπρο να πάρει πολύ μεγάλη νίκη και να είναι το φαβορί για την πρόκριση στην επόμενη φάση του Γιουρόπα Λιγκ.

Σαφώς ο Ολυμπιακός δεν είναι καταδικασμένος και μέσα στο Καραϊσκάκη έχει τα φόντα να ανατρέψει το 2-0.

Η αποστολή του, όμως, δεν παύει να είναι εξαιρετικά δύσκολη, συν ότι δείχνει να μην πατάει καλά στο γήπεδο σαν ομάδα…

Για εμένα κακώς ακυρώθηκε το γκολ στο τέλος, διότι δεν είδα κανένα φάουλ από τον Μήτρογλου, όμως το θέμα είναι η εικόνα του Ολυμπιακού και η φτηνή ήττα από μια ομάδα που βρίσκεται σε αγωνιστική απραξία περισσότερο από δύο μήνες.

Ήταν η μεγάλη ευκαιρία του Ολυμπιακού να καθαρίσει την πρόκριση από το πρώτο ματς η, έστω να πάρει τέτοιο αποτέλεσμα που να  μην έχει σοβαρό πρόβλημα στη ρεβάνς.

Εύλογο το ερώτημα. Με αυτόν τον πολύ λίγο Ολυμπιακό, πόσα γκολ θα μπορούσε να πετύχει ακόμα η Ντνίπρο αν το πρωτάθλημα της χώρας της ήταν σε εξέλιξη και είχε παιχνίδια στα πόδια της;

Αν μια ομάδα φαινόταν εκτός ρυθμού και χωρίς συγκέντρωση αυτή ήταν ο Ολυμπιακός, ο οποίος στην αρχή του β΄ ημιχρόνου μπήκε πολύ χαλαρός και χωρίς να το καταλάβει δέχθηκε δύο αστεία γκολ.

Επειδή στα πρώτα 45 ΄οι ερυθρόλευκοι είχαν θετική παρουσία στον γενικό έλεγχο του αγώνα και δεν αισθάνθηκαν αμυντικά τους Ουκρανούς, πίστεψαν ότι στην επανάληψη θα έχουν πάλι τον πρώτο λόγο και ενδεχομένως να έβρισκαν τον τρόπο να σκοράρουν.

Γι΄ αυτό και την πάτησαν και στη συνέχεια δεν ήταν ικανοί να αντιδράσουν σωστά. Ναι μεν είχαν την πρωτοβουλία των κινήσεων, αλλά έπαιξαν προβλέψιμα και η Ντνίπρο αμύνθηκε σωστά από το χώρο της μεσαίας γραμμής προς την περιοχή της και σε όλο το πλάτος του γηπέδου, έτσι ώστε να μην αιφνιδιαστεί από τους ακραίους του Ολυμπιακού.

Βέβαια μόνο ο Ντοσεβί ψιλοκινήθηκε στο α΄ ημίχρονο. Ο Αφελάι παίζει παράλληλο ποδόσφαιρο και γυρίζει συνέχεια τη μπάλα προς τα πίσω.

Κάθε άλλο παρά ακραίος είναι. Σίγουρα, πάντως, δεν απειλεί τις αντίπαλες άμυνες και γενικά η πορεία του είναι πτωτική…

Δεν περίμενα τέτοια εμφάνιση από τον Ολυμπιακό, ούτε φυσικά να χάσει και, μάλιστα, με καθαρό σκορ.

Η ομάδα δεν είχε φρεσκάδα και εναλλακτικά πλάνα στο παιχνίδι της. Δεν σου γέμιζε το μάτι ότι είναι μια μεγάλη ομάδα που έρχεται από σπουδαίες νίκες στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Και μεταξύ μας η αντίπαλός της δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Απλά μια πειθαρχημένη ομάδα που στάθηκε τυχερή.

Ο Ολυμπιακός δείχνει προβλήματα στο κέντρο της άμυνας και γι΄ αυτό έγινε η αλλαγή του Σαντάνα με τον Μιλιβόγεβιτς, μόνο που το λάθος στην κακή αμυντική λειτουργία ξεκινά από τα σέντερ χαφ.

Ο Μανιάτης  με τον Κασάμι υστέρησαν στα καθήκοντά τους και ούτε βοήθησαν στην ανάπτυξη του παιχνιδιού.

Αλλά και επιθετικά ο δημιουργός Τσόρι ήταν αρνητικός και το ίδιο ισχύει για τον Φορτούνη που τον αντικατέστησε. Γενικά οι αλλαγές του Περέιρα δεν έκαναν τίποτα…

Σημαντική είναι και η ευθύνη του προπονητή, ο οποίος έπρεπε να κτυπήσει στην αρχή του ματς όταν οι γηπεδούχοι μπήκαν τρακαρισμένοι και ο Ολυμπιακός είχε τον έλεγχο.

Ο Πορτογάλος όφειλε να τολμήσει πιο επιθετικό παιχνίδι για να αιφνιδιάσει τους Ουκρανούς.

Ήταν λανθασμένη η προσέγγιση του ματς από τον Περέιρα, ο οποίος έμοιαζε ικανοποιημένος από την ισοπαλία και αυτό πέρασε στην ψυχολογία των παικτών.

Δεν έβγαλαν πάθος ακόμα κι όταν βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο. Είναι κάτι που πρέπει να απασχολήσει τον ξένο τεχνικό, ο οποίος δεν ήταν έτοιμος για τα απανωτά δυνατά παιχνίδια…

Στο τέλος του ματς, πάντως, έφυγε ηττημένος και με νεύρα για τη διαιτησία που δεν είναι άλλοθι για το αποτέλεσμα.

Το καράβι του Ολυμπιακού μπάζει νερά…