Στα social media και στα αθλητικά ραδιόφωνα πολλοί οπαδοί του Ολυμπιακού τα έχουν με τον Μαρτίνς για τη γκέλα της Νέας Σμύρνης. Και δεν είναι λίγοι αυτοί που ζητούν μέχρι και την απομάκρυνσή του.

Προσωπικά δεν θα μπω σε αυτή τη λογική λίγες ώρες πριν από ένα τόσο απαιτητικό αγώνα στο Λονδίνο με την Τότεναμ για το Τσάμπιονς Λιγκ.

Θα σταθώ στον Μαρτίνς, αφού όμως τοποθετηθώ ότι για εμένα η ευθύνη για το χθεσινό ματς είναι συνολική.

Και πρώτα απ’ όλα φταίνε οι παίκτες του Ολυμπιακού που δέχθηκαν ένα από τα πιο κοροϊδίστικα γκολ των τελευταίων χρόνων.

Δεν έχω σκοπό να μειώσω την προσωπική προσπάθεια του Εμμανουηλίδη, ο οποίος άλλαξε γρήγορα πόδι και πλάσαρε, αλλά 10 φορές να ξαναβρεθεί σε ανάλογη φάση η λογική λέει ότι δεν θα σκοράρει.

Αρκεί να κάνουν το αυτονόητο ο Μεριά, ο Σεμέδο, ο Τσιμίκας και ο Σα. Ο Πορτογάλος γκολκίπερ «έφαγε» ένα γκολ στο κέντρο της εστίας! Λες κι είχε πάει στην Πλατεία για καφέ. Εκτός τόπου και χρόνου.

Γι’ αυτό λέω ότι πρώτα ευθύνονται οι παίκτες. Αν ένας τέτοιος τερματοφύλακας… ρουφάει αυτό το γκολ, γιατί ο κόσμος να τα βάζει με τον προπονητή;

Δεν είναι άδικο να κρίνεται η δουλειά και η καριέρα ενός προπονητή από ένα τόσο φτηνό τέρμα;

Κανείς δεν θα μιλούσε αν το ματς τελείωνε 0-1. Και τώρα για το πολύ χοντρό λάθος της άμυνας και ειδικά του Σα έχει γίνει χαμός.

Τον Μαρτίνς δεν τον κατηγορώ για το πώς ήρθε η ισοφάριση. Αλλά για την διαχείριση του ματς και επειδή ο Ολυμπιακός παίζει για ένα γκολ.

Οι παίκτες του πιστεύουν ότι με ένα τέρμα έχουν καθαρίσει. Την έχουν πατήσει κι άλλες φορές από πέρυσι και συνεχίζουν το ίδιο βιολί.

Αυτί είναι καθαρά ευθύνη του προπονητή. Έχει αποτύχει να τους περάσει ότι ποτέ ένα ματς δεν τελειώνει στο 1-0 η, το 0-1, το 2-1 και πάει λέγοντας.

Κι ότι θέλουν δεν θέλουν πρέπει να βάζουν τα πόδια τους στη φωτιά, να μην υποτιμούν κανέναν αντίπαλο και να είναι σοβαροί μέχρι το σφύριγμα της λήξης.

Όλα αυτά δεν ισχύουν στον φετινό Ολυμπιακό. Το είδαμε εκτός έδρας και με τον Παναθηναϊκό και με την Ξάνθη και χθες στη Νέα Σμύρνη.

Υπάρχει θέμα. Ο δε Μαρτίνς δεν μπορεί να συνδυάσει σωστά την Ευρώπη με το πρωτάθλημα. Μπλοκάρει.

Η ομάδα είχε την κατοχή, έκανε πολλές τελικές, αλλά οι περισσότερες ήταν από ατομικές προσπάθειες κι όχι  από οργάνωση παιχνιδιού.

Ο ξένος τεχνικός δεν είχε Ομάρ και Γκιγιέρμε. Ξεκίνα τον Μασούρα που πατάει περιοχή και ξέρει καλά τα κατατόπια του γηπέδου κι άσε τον Λοβέρα, ο οποίος  μετά από τρεις ενέργειες γίνεται αόρατος.

Έπειτα πλησιάζει η λήξη. Βλέπεις ότι οι παίκτες σου παίζουν πολύ μπροστά και ο Πανιώνιος το έχει γυρίσει σε 4-4-2. Μια φάση να σου κάνει θα την πατήσεις.

Κλείσε τους χώρους, σφίξε τις γραμμές και κυκλοφόρησε σωστά τη μπάλα. Ο Πορτογάλος άφησε την ομάδα να μείνει εκτεθειμένη λες και αυτή πήγαινε για την ισοφάριση.

Όταν είσαι στο φινάλε, και με την κολοπετινίτσα να παίζεις κρατάς μπόσικα. Δεν παίζεις με τη φωτιά, γιατί κινδυνεύεις να καείς.

Αυτοί οι δύο βαθμοί, που χάθηκαν από το πουθενά, μπορεί να κοστίσουν πολλά στον Ολυμπιακό.

Ήδη έχουν δημιουργήσει βαρύ κλίμα. Και για τον προπονητή και για τους παίκτες. Κι αυτό είναι ό,τι πιο άσχημο ενόψει Τότεναμ και ΠΑΟΚ.