Οι ψηφοφορίες των ποδοσφαιριστών που μετέχουν στο ελληνικό πρωτάθλημα για την ανάδειξη των κορυφαίων του περασμένου χρόνου δεν με εκφράζουν.

Πιστεύω ότι γίνονται στο πόδι κι αυτό αποτυπώνεται από τα αποτελέσματα που σε αρκετές περιπτώσεις είναι για γέλια.

Όπως η προχθεσινή εκδήλωση με τον Γιάννη Αναστασίου να αναδεικνύεται καλύτερος προπονητής και ο Δημήτρης Παπαδόπουλος κορυφαίος ποδοσφαιριστής.

Σαφώς ο Αναστασίου παρουσίασε έργο και πέτυχε στον Παναθηναϊκό, αλλά αυτό έχει μεγαλύτερη αξία από την δουλειά του Μίτσελ, ο οποίος όχι μόνο πήρε πρωτάθλημα αλλά έφερε εντυπωσιακά αποτελέσματα με τον Ολυμπιακό στην Ευρώπη και έφτασε μια ανάσα από τους “8” του Τσάμπιονς Λιγκ;

Το φοβερό είναι ότι ο Ισπανός δεν υπήρχε ούτε καν στην υποψήφια τριάδα. Οι άλλοι δύο ήταν ο Παράσχος και ο Μάντζιος…

Κι αν οι επαγγελματίες παίκτες αγνοούν την Ευρώπη, κάτι που πραγματικά είναι εντυπωσιακό και γι΄ αυτό λέω ότι δεν υπάρχει η ανάλογη σοβαρότητα στην ψηφοφορία, είναι δυνατόν να μην προτιμηθούν παίκτες όπως ο Μήτρογλου ή, ο Μανωλάς;

Ο πρώτος σημείωσε 14 γκολ σε 12 ματς μέχρι τα Χριστούγεννα κι έφυγε για τη Φούλαμ που λόγω τραυματισμού δεν μπόρεσε να παίξει.

Ας υποθέσουμε ότι οι συνάδελφοί του δεν τον τίμησαν με τη ψήφο τους επειδή πήρε μεταγραφή.

Αλλά να μην τον έχουν και στην κορυφαία ενδεκάδα; Ούτε αυτό άξιζε ο κατά τεκμήριο καλύτερος Έλληνας σέντερ φορ;

Ο δεύτερος ήταν καταπληκτικός κι ανάγκασε τη Ρόμα να ξηλωθεί για να τον πάρει στην αιώνια πόλη.

Είναι δυνατόν να μην ψηφίζεται ούτε στην καλύτερη ενδεκάδα ένας από τους καλύτερους και πιο εξελίξιμους στόπερ των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων; Έλεος…

Η ταπεινή μου άποψη είναι ότι αν ο ΠΣΑΠ θέλει να αναδείξει αυτή την ψηφοφορία πρέπει να ασχοληθεί πολύ πιο σοβαρά.

Να ενημερώσει σωστά τους παίκτες με τι κριτήρια πρέπει να διαλέγουν τους καλύτερους και βέβαια έχει σημασία το πότε γίνεται η ψηφοφορία.

Άλλο με το τέλος του πρωταθλήματος και διαφορετικό μερικούς μήνες αργότερα που πολλά πράγματα έχουν αλλάξει και οι παίκτες δεν δίνουν ιδιαίτερη σημασία…