Παρακολουθούσα τον Αλέξη Τσίπρα στην πανηγυρική του ομιλία στα Προπύλαια και μού ήρθε στο μυαλό ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Όπως κι αυτός έτσι και ο νέος πρωθυπουργός χρησιμοποίησε αρκετές φορές φράσεις κλισέ για τον ελληνικό λαό, για την κυβέρνηση όλων των Ελλήνων, για την κοινωνική συνοχή, τον ήλιο και πάει λέγοντας.

Μέχρι το σήκωμα των χεριών ήταν ίδιο και φυσικά η πολύ καλή ρητορική.

  Ο Τσίπρας το έχει. Είναι αεράτος, μπαλκονάτος και το όλο παρουσιαστικό του σε συνδυασμό με το νεαρό της ηλικίας του τραβάει ευχάριστα αυτόν που κάθεται απέναντί του η, τον βλέπει από την τηλεόραση.

Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ είναι ιστορική, διότι εδώ δεν μιλάμε για αλλαγή κυβέρνησης, αλλά για αλλαγή πολιτικής.

Το καράβι στρίβει 180 μοίρες και ο καπετάνιος πρέπει να είναι σίγουρος σε τι νερά θα το οδηγήσει, προκειμένου οι επιβάτες, δηλαδή ο λαός να είναι ασφαλής και να μην ξαναζήσει την λιτότητα των τελευταίων πέντε, έξι χρόνων.

Ο Τσίπρας αναλαμβάνει τεράστια ευθύνη και είμαι σίγουρος ότι έχει αντιληφθεί πώς δεν θα υπάρχει περίοδο χάριτος.

Από σήμερα κιόλας πρέπει να πιάσει δουλειά και να χαράξει την πορεία του καραβιού. Τα πράγματα θα είναι δύσκολα και στο εσωτερικό, αλλά και στο εξωτερικό.

Εκεί, μάλιστα, θα παιχτεί το περισσότερο παιχνίδι και θα έχει τεράστιο ενδιαφέρον να δούμε πώς θα μας αντιμετωπίσουν πλέον οι Ευρωπαίοι.

Η κινδυνολογία της Νέας Δημοκρατίας αποδείχθηκε βούτυρο στο ψωμί του ΣΥΡΙΖΑ, οπότε είναι λάθος να αρχίσουμε να λέμε και να γράφουμε διάφορα χωρίς πρώτα να δούμε κάποια πράγματα.

Για εμένα προσωπικά ο Τσίπρας είναι σαν έναν νέο προπονητή μιας ομάδας που για να τον κρίνω θα πρέπει να περάσει κάποιο διάστημα να δω τι ψάρια πιάνει.

Τι αλλαγές θα κάνει, τι σύστημα θα κατεβάσει, πώς θα προσαρμόζεται ανάλογα τον αντίπαλο και πολλά άλλα…

Το συμφέρον του τόπου φυσικά είναι να πετύχει και να ξεκινήσει μια νέα εποχή για τη χώρα και τον λαό που είναι πολύ κουρασμένος από τα οδυνηρά αποτελέσματα της λιτότητας.

Κι επειδή έχουμε πια αριστερή κυβέρνηση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υπόλοιπη Ευρώπη, αυτό που πρέπει να αποφύγουν πρώτα απ΄ όλα ο Τσίπρας και οι υπουργοί του είναι να μην γίνουν συνεχιστές του συστήματος και χωρίς να το καταλάβουν καταλήξουν σε …δεξιά κυβέρνηση.

Η εξουσία μπορεί να τρελάνει τον κάθε άνθρωπο και περισσότερο τον στερημένο.

Ευτυχώς, ο νέος πρωθυπουργός δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία, όμως κανένας δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά για πολλούς από τους συνεργάτες του. Ίδωμεν