Ό,τι είχα γράψει για την περίπτωση Ίβιτς έγραψα και για την περίπτωση Γκαρθία. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Αντικείμενο κτύπησε τον Σέρβο, αντικείμενο και τον Καταλανό.

Το αν έκαναν θέατρο και πόσο τραυματίστηκαν είναι κάτι που το ξέρουν οι ίδιοι.

Για τον νόμο δεν υπάρχει τραυματιόμετρο, ζαλιζόμετρο η θεατρόμετρο. Μετράει η πράξη και τιμωρείται.

Άρα, η απόφαση που πάρθηκε από την δευτεροβάθμια επιτροπή εφέσεων της ΕΠΟ αποτελεί σκάνδαλο, διότι παραβιάστηκαν οι νόμοι!.

Ο Παναθηναϊκός έχασε το ματς στα χαρτιά, συν τρεις βαθμούς και του αφαιρέθηκαν άλλοι δύο από τη νέα σεζόν, δηλαδή τη φετινή.

Κι ο ΠΑΟΚ απλά έχασε το παιχνίδι, όχι επιπλέον βαθμούς, διότι, λέει, το ντέρμπι δεν ξεκίνησε καν, άρα δεν υπάρχει διακοπή. Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

Προσωπικά πάντα σέβομαι τη δικαιοσύνη, όμως δεν γίνεται να μην κάνω κριτική. Και οι κρίνοντες πρέπει να κρίνονται, άλλωστε.

Ο ίδιος ο πρόεδρος χαρακτήρισε κακούς τους κανονισμούς του πειθαρχικού κώδικα της ΕΠΟ κι όμως φάνηκε να προσπαθεί να κόψει το καρπούζι στη μέση.

Να μην στενοχωρήσει ούτε τον ΠΑΟΚ, αλλά ούτε τον Ολυμπιακό.

Η χαμένη της υπόθεσης είναι η ΑΕΚ, η οποία από εκεί που ήταν πέντε πόντους μπροστά, απόψε ίσως να βρεθεί κι έναν πίσω!

Και για να καταλάβετε τι σημαίνει η δικαστική απόφαση, αν σήμερα στην Τούμπα κάποιος άλλος ανεγκέφαλος κτυπήσει τον Χιμένεθ η, έναν παίκτη δεν θα τρέχει τίποτα.

Ο ΠΑΟΚ θα καθαρίσει με ένα πρόστιμο. Υπάρχει δεδικασμένο πια.

Με άλλα λόγια ο οποιοσδήποτε θα μπορεί να κάνει ό,τι γουστάρει και η ομάδα του θα τη βγάζει λάδι.

Θα γυρίσουμε, δηλαδή, χρόνια πίσω.

Και κάτι άλλο πάρα πολύ σημαντικό. Καταλαβαίνω τον ΠΑΟΚ πόσο σκληρό είναι από μία ενέργεια ενός νεαρού να κινδυνεύει να μείνει εκτός διεκδίκησης τίτλου.

Όμως ο οργανισμός του ΠΑΟΚ το δούλεψε καλά με τον κόσμο. Οι οπαδοί κινητοποιήθηκαν σε όλη την Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Αμερική, στον Καναδά, στην Αυστραλία, στην Γερμανία,στο Βέλγιο.

Σε αεροδρόμια, σταθμούς τρένων, στούντιο τηλεόρασης και ραδιοφώνων, υπουργεία, πρεσβείες, προξενεία, γραφεία κομμάτων κι αλλού.

Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η ομάδα που κατεβαίνει στους δρόμους στο τέλος μπορεί να δικαιωθεί.

Γιατί; Διότι στην Ελλάδα αυτός που πιέζει κι έχει τα μέσα να το κάνει σωστά επικοινωνιακά ξέρει ότι με τον άλφα η, βήτα τρόπο θα βρει τη λύση.

Εγώ είμαι αυτός που έχω γράψει άπειρες φορές ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη να αλλάξει πρωταθλητή, αλλά αυτό να γίνει στα ίσα. Αντρίκεια.

Και κάτι τελευταίο για τον πρόεδρο της δευτεροβάθμιας. Πόσο ωραία μπορεί να νιώθει όταν πριν καν ξεκινήσει η εκδίκαση της πρωτόδικης απόφασης όλοι στον ΠΑΟΚ έλεγαν ότι η όποια ποινή θα πέσει στην έφεση με τον συγκεκριμένο πρόεδρο;