Ο Σταμάτης Βούλγαρης γράφει για την απώλεια δύο βαθμών στο Περιστέρι που δεν βάζουν ταφόπλακα στα όνειρα του τίτλου καθώς και για το δρόμο που ακολουθεί…

Την ώρα που φεύγει η φωτοβολίδα από το πόδι του Αμρ Ουάρντα και χρειάζεται λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο για να καταλήξει η μπάλα στα δίχτυα, προλαβαίνεις και «παγώνεις». Δυστυχώς για την ΑΕΚ και τον κόσμο της το αποτέλεσμα στο Περιστέρι δεν ήταν αυτό που όλοι στο «στρατόπεδο» των «κιτρινόμαυρων» επιθυμούσαν. Ο «Φαραώ» του… ΠΑΟΚ και του Ατρομήτου, «πλήγωσε» χθες το βράδυ την «Ένωση», αλλά ακόμα και αυτός ο βαθμός μπορεί να αποδειχθεί υπερπολύτιμος στο ταμείο που θα γίνει στο τέλος της σεζόν.

Διότι η υπόθεση τίτλος δεδομένα δεν κρίθηκε. Υπάρχει δρόμος ακόμα. Εκκρεμεί η ιστορία με το ντέρμπι της Τούμπας, ο ΠΑΟΚ έχει να παίξει στην Τρίπολη και με την ΑΕΚ, η «Ένωση» έχει να υποδεχθεί τον Πανιώνιο να πάει στην Τούμπα και να φιλοξενήσει τον Παναθηναϊκό, ενώ ο Ολυμπιακός έχει το κεκλεισμένων ντέρμπι με τους «πράσινους» και την υπόθεση της Τούμπας. Δεν βάζω καν στην εξίσωση τα -3 και τα -3 στο… τετράγωνο. Αυτά θα τα κρίνουν άλλοι και δεδομένα όχι ο κόσμος με τις άναρθρες κραυγές του, οι δημοσιογράφοι (κανονικοί και μη) και οι Διευθυντές Επικοινωνίας των ΠΑΕ.

Θέλω πάντως να σταθώ στη «μαγκιά» ακόμα και αυτής της «πικρής» ισοπαλίας. Ας συνειδητοποιήσει ο κόσμος της ΑΕΚ, τι έχει κάνει φέτος η ομάδα του. Πριν από λίγα 24ωρα όλοι τα έβαζαν με την πόρνη τη μπάλα γιατί χάθηκε η πρόκριση στους «16» του Europa League. Και χθες στην ισοπαλία με το Περιστέρι κάποιοι έχασαν τον… μπούσουλα. Τι και αν είναι η «Ένωση» αήττητη εδώ και 26 ματς; Τι και αν έχει δώσει 42 ματς, τα περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη ελληνική ομάδα Ε και… Ευτυχώς οι μηδενιστές ήταν λίγοι. Αλλά καλά θα κάνουν οι ΑΕΚτζήδες να δούνε πόσο πανηγύρισαν το Χ του Ατρομήτου σε Θεσσαλονίκη και Πειραιά. Για να καταλάβουν πολλά. Ναι χάθηκε μία ευκαιρία, αλλά δεν τελείωσε τίποτα!

Εγώ πάντως, που δεν φημίζομαι για την ήπια κριτική μου, είδα μία ομάδα που ακόμα και αν μπήκε ταλαιπωρημένη και καταπονημένη στο Περιστέρι, από την υπερπροσπάθεια και το ταξίδι στο Κίεβο, παρότι δεν είχε σπιρτάδα και της έλειπαν για μετρήστε: Λόπες, Τσόσιτς, Κονέ, Μάνταλος, Γιόχανσον, Γιακουμάκης («κόπηκε» λόγω ευαισθησίας στον προσαγωγό), το σύνολο έξι παίκτες, συν το ότι έχασε και στον Σιμόες με τραυματισμό σχεδόν στο ημίχρονο, προσπάθησε όσο μπορούσε και άντεχε για το «διπλό». Και ας ξεκίνησε το ματς με τον Λάζαρο να είναι σε κάκιστη βραδιά…

Η ΑΕΚ είχε την κατοχή της μπάλας, περισσότερες τελικές, πιο κλασσικές ευκαιρίες από τους γηπεδούχους και ήταν καλύτερη στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Στο β’ ημίχρονο δε, μέχρι τη φάση του 80′ δεν έχει απειληθεί σχεδόν καθόλου! Ε, ήρθε το 80′ η φωτοβολίδα που το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να παραδεχθείς ότι πρόκειται για γκολάρα! Τι να κάνουμε… Στο νορμάλ ποδόσφαιρο αυτά συμβαίνουν. Η ΑΕΚ δε θα βρει κανένα δεκανίκι στο δρόμο της. Ούτε θα μοιράσει δεξιά και αριστερά δανεικούς για να δίνει… φιλικά. Θα φτύνει αίμα σε κάθε ματς. Για αυτό και η γλύκα στο τέλος αναμένεται να είναι τεράστια.

Για αυτό και συμφωνώ απόλυτα με την τοποθέτηση του Μανόλο Χιμένεθ στη Συνέντευξη Τύπου: «Η ΑΕΚ είναι εναντίον όλων!». Η «Ένωση» έχει δώσει φέτος μόνο «τελικούς». Δεν της χαρίζει τίποτα και κανένας! Ναι, ναι ξέρω το πέναλτι στον αγώνα με τη Λαμία. Δε θα ανοίξω όμως αυτή την κουβέντα ούτε θα απαριθμήσω ξανά αυτά που δεν δόθηκαν.

Ο ΠΑΟΚ έχει αντιμετωπίσει ομάδες όπου παίκτες βασικοί και αναντικατάστατοι έχουν λέει όρο να μην παίξουν. Κάνει δηλαδή ότι έκανε πριν από χρόνια ο Ολυμπιακός (ο οποίος άλλαξε τροπάριο τα τελευταία χρόνια και τους στέλνει ως επί το πλείστον έξω) και ακόμα πιο πίσω στο χρόνο ο Παναθηναϊκός που είχε δανεικούς δεξιά και αριστερά.

Η ΑΕΚ δε θα μπει σε αυτή τη διαδικασία. Και παρότι έχει ντεζαβαντάζ βλέπετε ότι είναι η ομάδα που τα «χτυπάει» όλα τα ματς μέχρι τελικής… πτώσης και κατάκτησης! Και είναι ιδιαίτερο αυτή η ομάδα να έχει παίκτες ξένους που να νιώθουν Έλληνες και Έλληνες που γίνονται συνέχεια θυσία για την ομάδα.

Δείτε την αυτοθυσία του Μπακάκη, δείτε την αντίδραση του τραυματία Σιμόες στο γκολ του Αραούχο και το πάθος του «Τσίνο». Αυτοί οι παίκτες παίζουν (και) για τη φανέλα. Και αυτό είναι μεγάλη μαγκιά! Ο κόσμος ναι μεν θέλει τον τίτλο, θέλει το νταμπλ, αλλά έχει αρχίσει και πιστεύει και λατρεύει αυτή την ομάδα με αυτό που βλέπει.

Από εδώ και στο εξής λοιπόν και αφού δεν υπάρχει άλλος «Γολγοθάς» λόγω της ευρωπαϊκής συμμετοχής και το ματς του Κυπέλλου με την ΑΕΛ στον κάμπο είναι ευκαιρία για τους παίκτες που δεν έχουν μεγάλο χρόνο συμμετοχής και οι παίκτες θα «ανασάνουν» και θα φορτσάρουν για την τελική ευθεία. Πίστη χρειάζεται μόνο…

Για να τελειώνουμε με τα του χθεσινού αγώνα. Η ΑΕΚ χθες στο Περιστέρι δεν ήταν πολύ καλή (σε όλο το ματς). Αγωνιστικά ο Μπακάκης «κατάπιε» τον Ουάρντα που φάνηκε μόνο όταν πήγε δεξιά. Ο Χουλτ δεν αντιμετώπισε προβλήματα από τον Ντιγκινί, ούτε ο Βράνιες από τον Ντάουντα. Ο δε Γαλανόπουλος που έκανε παιχνιδάρα «εξαφάνισε» τον Βασιλακάκη και τον έκανε αναφορά στο φύλλο αγώνα. Στον αντίποδα ο Κιβρακίδης διέγραψε από το ματς τον πολύ κουρασμένο Χριστοδουλόπουλο, ενώ ο Γιαννούλης δεν τα πήγε άσχημα πάνω στον Γκάλο, ο οποίος είχε όμως 4/5 σωστά γεμίσματα).

Τι πλήρωσε η ΑΕΚ; Την απώλεια του Σιμόες που της κόστισε στην ισορροπία στην αμυντική της κυρίως λειτουργία, την κούραση νοητική και σωματική όλων των παικτών της και φυσικά το ότι ο Λάζαρος ήταν σε κάκιστη βραδιά και ο Αραούχο δεν κατάφερε να «κλειδώσει» το «τρίποντο». Το γκολ του Ουάρντα που ήρθε από το πουθενά, είναι από αυτά που μπαίνουν σε highlight εκπομπών.

ΥΓ: Είναι τουλάχιστον γελοίο να λες ότι είναι offside το γκολ του Αραούχο και αναφέρουμε στη μύτη του παπουτσιού του Λιβάια που εξέχει όταν του δίνει τη μπάλα ο «Τσίνο» στο ξεκίνημα της φάσης. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε σε αυτή την κωλοχώρα πότε είναι αδύνατο ένα μάτι να αντιληφθεί μία τέτοια παράβαση και πότε όχι. Και εκτός όλων των άλλων οι επιταγές τόσο της UEFA όσο και της FIFA λένε ότι η αμφιβολία δίνεται υπέρ του επιθετικού. Εκτός και αν θέλετε να… τσουβαλιάσουμε όλα τα offside και να μιλήσουμε για αυτά που έχουν δοθεί τόσο υπέρ όσο και κατά σε Τούμπα και Καραϊσκάκης φέτος.

ΥΓ 2: Στη φάση του 63′ όπου ο Λιβάια βγαίνει τετ α τετ με τον Γιαννιώτη και ανατρέπεται έξω από την περιοχή, ο Χατζηισαΐας το μόνο που δεν βρίσκει είναι μπάλα. Ο Κροάτης δεν κάνει θέατρο και φυσικά δεν υπάρχει κανένα offside στο ξεκίνημα της φάσης. Είναι όμως απορίας άξιο πως ο Σιδηρόπουλος αφού βλέπει τον τρόπο που κάνει τάκλιν ο αμυντικός του Ατρομήτου δεν βάζει τη σφυρίχτρα στο στόμα. Και επειδή εδώ δεν πουλάμε παπατζιλίκι και δεν ντρεπόμαστε να παραδεχθούμε πράγματα τα οποία τα βλέπουμε με τα ματάκια μας, η φάση του 83′ είναι τουλάχιστον δεύτερη κίτρινη για τον Μοράν.

ΥΓ 3: Ειλικρινά δε με ενοχλεί καθόλου που οι αντίπαλοι οπαδοί πανηγυρίζουν μία επιτυχία της ομάδας τους. Για τον Ατρόμητο για παράδειγμα είναι επιτυχία να πάρει έστω το βαθμό της ισοπαλίας από αυτή την ΑΕΚ στο γήπεδό του. Έχουν λοιπόν κάθε δικαίωμα να το γιορτάσουν δεόντως. Μπράβο τους που τα κατάφεραν (έκαναν και «διπλό» στον πρώτο γύρο θυμίζω). Αυτό που με ενοχλεί όποιο ματς και αν βλέπω είναι παίκτες να κάνουν θέατρο και κουτσαβακισμούς. Δεν χρειάζεται να πω κάτι άλλο. Όσοι είδαν το ματς χθες, κατάλαβαν.

ΥΓ 4:  Είναι πάντως εκπληκτικό. Το πως κάποιοι ρεπόρτερ του ΠΑΟΚ κάνουν «υποδείξεις» στους οπαδούς της ΑΕΚ τι θα πρέπει να θυμούνται και τι όχι. Μέχρι και για την υπόθεση Βάλνερ τους είπαν. Αλήθεια, ο ΠΑΟΚ στη συγκεκριμένη υπόθεση μήπως θυμούνται οι συγκεκριμένοι κύριοι τι θέση είχε πάρει; Για να μην τρελαθούμε δηλαδή. Χώρια που ο ΠΑΟΚ έσκουζε από τους πρώτους (μαζί με τον Ολυμπιακό), τόσο στο θέμα Χιμένεθ και τη χειρονομία του Ισπανού στη Λεωφόρο, όσο και στην εμφάνιση των ΜΑΤ στην εξέδρα των φανατικών της ΑΕΚ στο ντέρμπι στο ΟΑΚΑ, όπου μαζί ζητούσαν -3.

ΥΓ 5: Τα παιχνίδια θεωρώ πως πρέπει να κρίνονται μέσα στους αγωνιστικούς χώρους. Πάντα αυτό έλεγα και αυτό θα λέω. Όπως έλεγα επίσης ότι οι νόμοι πρέπει να τηρούνται και να υπάρχει ισονομία για όλους. Ο ΠΑΟΚ την έχει σκαπουλάρει (προς το παρόν) για τα γεγονότα στα Γιάννινα, έχει μπροστά του το θέμα με τον τραυματισμό του Γκαρθία, όπως επίσης και αυτό των τραυματισμών των αστυνομικών. Πόσες φορές λέτε ότι θα (καταφέρει να) γλιτώσει;