Με αφορμή το εάν τελικά τραυματίστηκε σοβαρά ή όχι ο Όσκαρ Γκαρθία σας παρουσιάζουμε το σκεπτικό της απόφασης του μέλους της Πειθαρχικής Επιτροπής της Σούπερ Λιγκ, Μαρίας Σκολαρίκη για το περσινό ματς ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ.

Αξίζει να σημειωθεί πως στην συγκεκριμένη απόφαση δεν έπαιξε ρόλο το πόσο σοβαρά τραυματίστηκε ο -τότε- προπονητής του ΠΑΟΚ, Βλάνταν Ίβιτς, αλλά το γεγονός ότι δέχθηκε αντικείμενο από οπαδό των γηπεδούχων.

Στο σκεπτικό της απόφασης που συνέταξε η δικαστής Μαρία Σκολαρίκη για όσα συνέβησαν στον περσινό αγώνα Παναθηναϊκός – ΠΑΟΚ (ένα κουτί μπύρας χτύπησε στο κεφάλι τον προπονητή του Δικέφαλου Βλάνταν Ιβιτς) ξεκαθαρίζεται ότι σε έναν τραυματισμό αξιωματούχου αγώνα δεν παίζει ρόλο αν είναι σοβαρός ή μη για τη λήψη της απόφασης. 

Συγκεκριμένα, σε αυτό αναφέρεται ότι «η δε εικόνα του ελαφρού τραυματισμού δεν καθιστά την απόφαση περί διακοπής του αγώνα αντικανονική και αναιτιολόγητη, και τούτο καθόσον η διάταξη του άρθρου 15 παρ. 3 περ. Β΄στοιχ. Β΄εδ. δ΄ δεν απαιτεί για την εφαρμογή της, συγκεκριμένου βαθμού σοβαρότητα τραυματισμού, αλλά αρκείται σε τραυματισμό, και εξάλλου δεν είναι θεμιτό να αξιώνουμε από διαιτητές να αξιολογούν τραυματισμούς και να κρίνουν για τη σοβαρότητα ή μη αυτών, τη στιγμή που στον αγωνιστικό χώρο υπάρχουν αρμόδιοι προς τούτο (ιατρός αγώνα).

Επιπλέον, δε, ο ελαφρύς τραυματισμός δεν αναιρεί την ευθύνη της εγκαλουμένης, η οποία κατά τα αναφερόμενα στην νομική σκέψη ανωτέρω, είναι αντικειμενική, καθόσον εν προκειμένω εκ των περιστατικών του αγώνα, όπως ικανοποιητικά αναφέρονται και αποδεικνύονται, ο τραυματισμός (αδιάφορο εάν ήταν σοβαρός ή μη) του προπονητή της φιλοξενούμενης ομάδας, ο οποίος χαρακτηρίστηκε από τον ιατρό του αγώνα ως «εκδορά επιπολής» και στον οποίο οφείλεται η οριστική διακοπή του αγώνα, αποδίδεται σε υπαιτιότητα θεατή της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και στη ρίψη κουτιού μπύρας και όχι σε ατυχές ή άσχετο περιστατικό.

Ο, δε, ισχυρισμός που επικαλείται η ενιστάμενη- εγκαλούμενη ΠΑΕ Παναθηναϊκός, ότι στην πραγματικότητα δεν επρόκειτο περί τραυματισμού, σοβαρού, ικανού να επιφέρει την οριστική διακοπή του αγώνα, και ως εκ τούτου η απόφαση περί οριστικής διακοπής του αγώνα δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη, είναι μη νόμιμος ισχυρισμός που δεν έχει έρεισμα στην προαναφερόμενη διάταξη, αφού δεν αξιώνεται για την εφαρμογή αυτής σοβαρός τραυματισμός, αλλά απλώς και μόνον τραυματισμός που να οφείλεται σε υπαίτια συμπεριφορά των οπαδών των ομάδων και όχι σε εξωτερική ενέργεια».

Και το σκεπτικό καταλήγει ως εξής:

«Ως εκ τούτων, η ΠΑΕ Παναθηναϊκός ευθύνεται αντικειμενικώς για την ανωτέρω πράξη του φιλάθλου της, η οποία είχε ως συνέπεια τη διακοπή του επίμαχου αγώνα. Κατ’ ακολουθίαν, επομένως, των ανωτέρω, και εφόσον αποδεικνύεται αφενός μεν ότι η απόφαση του διαιτητή του αγώνα, περί της οριστικής διακοπής αυτού, ήταν όχι μόνον σύμφωνη με τους Κανονισμούς της ΕΠΟ, αλλά και επαρκώς αιτιολογημένη, και αφετέρου ότι η εγκαλούμενη-ενιστάμενη ΠΑΕ ευθύνεται ως «υπαίτια» ομάδα για τη διακοπή του επίμαχου ποδοσφαιρικού αγώνα».

Η.Λ