Ο Σταμάτης Βούλγαρης γράφει για την ΑΕΚ που δεν χορταίνεις να τη βλέπεις ακόμα και όταν σου αφήνει μία πίκρα στο τέλος, την επικίνδυνη στροφή της Δευτέρας και τον μονόδρομο κατάκτησης του νταμπλ!

Σε αυτή την ΑΕΚ είσαι υποχρεωμένος να υποκλιθείς. Να της υποβάλλεις τα σέβη σου! Διότι έχει αποκτήσει ξανά το μέγεθος που είχε στο ένδοξο παρελθόν της και το πιο θετικό από όλα, είναι ότι αυτή τη φορά, έχει όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο.

Δεν πάνε πολλά χρόνια, μόλις τέσσερα, σαν χθες ήταν μάλιστα, που η ΑΕΚ αγωνιζόταν με τη Θύελλα Ραφήνας στο γήπεδο του Αχαρναϊκού. Το αποτέλεσμα; Ήττα με 0-1 για όσους έχουν ξεχάσει. Από εκείνη το απόγευμα κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι.

Η ΑΕΚ κόντρα στη Ντινάμο Κιέβου, μία ομάδα η οποία βρίσκεται στο νούμερο 22 της ευρωπαϊκής κατάταξης την τελευταία 5ετία (με την «Ένωση» να είναι στο No122), άγγιξε την τρίτη φετινή της υπέρβαση. Κόντρα σε μία ομάδα με πολύ μεγαλύτερο μπάτζετ, κόντρα σε ιδιαίτερες καιρικές συνθήκες, μετέτρεψε μία ομάδα με τεράστια ιστορία σε κομπάρσο! Και αν η μπάλα δεν ήταν τόσο μεγάλη πόρνη όπως την είχε αποκαλέσει κάποτε ο Ίβιτσα Όσιμ, τότε σήμερα όλοι θα μιλούσαν για το νέο άθλο της «Βασίλισσας»!

Πόσο απέχει η επιτυχία από την αποτυχία; Τόσο όσο η χαμένη ευκαιρία του Μασούντ. Που αν τον βάλεις άλλες 99 φορές να ξανακάνει το πλασέ από εκείνο το σημείο και τις 99 θα στείλει τη μπάλα στο πλεχτό! Η μία όμως που ήθελε η μοίρα να χάσει ήταν η χθεσινή…

Η ΑΕΚ έπαιξε τη Ντινάμο σα τη γάτα με το ποντίκι. Ήταν καλύτερη στο σύνολο και των δύο αγώνων. Όμως το ποδόσφαιρο είναι παιχνίδι στιγμών και λαθών. Η ΑΕΚ «πλήρωσε» τα δικά της λάθη και τις δικές της άτυχες στιγμές. Έτσι είναι η ζωή. Παίρνεις μία βαθιά αναπνοή, σηκώνεις το κεφάλι ψηλά και συνεχίζεις. Η Ευρώπη άλλωστε ήταν το κερασάκι σε μία σεζόν που έχει αποκλειστικά έναν στόχο και αυτός δεν είναι άλλος από την κατάκτηση του νταμπλ!

Η ΑΕΚ είναι με τεράστια διαφορά από τον επόμενο αντίπαλό της η καλύτερη ΟΜΑΔΑ στην Ελλάδα. Αυτό το ΓΕΓΟΝΟΣ είναι καρατσεκαρισμένο κόντρα σε σπουδαίους αντιπάλους. Κόντρα στη Μπριζ, κόντρα στη Μίλαν, κόντρα στην Ντινάμο, κόντρα στον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ. Την ΑΕΚ στα δύσκολα δεν τη φοβάσαι. Ξέρεις ότι θα βγάλει μέταλλο. Ότι θα βγάλει καρδιά. Ότι θα βγάλει ψυχή και αυταπάρνηση. Όπως έκανε ο Μπακάκης που χθες συνέχισε να παίζει με βαριά κάκωση στο πόδι του.

Αυτή είναι και η μεγαλύτερη διαφορά της «Ένωσης» με τον πρωτοπόρο της Super League. Ο ΠΑΟΚ εκτός του ότι πορεύεται με ένα ματς τη σεζόν δεν έχει δοκιμαστεί ακόμα πουθενά. Εξ ου και το σερί του. Ή για να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή τους βάση, όταν δοκιμάστηκε στο ξεκίνημα της σεζόν και στα ντέρμπι του πρώτου γύρου απέτυχε παταγωδώς. Τώρα που έχει μπροστά του Ολυμπιακό, Αστέρα Τρίπολης, ΑΕΚ και Ατρόμητο θα δούμε πόσο μπορεί να πάει τρένο η ομάδα του Λουτσέσκου. Διότι μέχρι στιγμής, από το φετινό ΠΑΟΚ δεν έχεις ένα παιχνίδι να θυμάσαι με θαυμασμό, να σε έχει στιγματίσει. Ούτε ένα…

Για την ΑΕΚ το ματς στο Περιστέρι, είναι κομβικό. Είναι η κρισιμότερη στροφή για τον τίτλο. Και επειδή ακούγονται πολλά και διάφορα, εγώ θα ήθελα να κερδίσει ο ΠΑΟΚ τον Ολυμπιακό, να κερδίσει η ΑΕΚ τον Ατρόμητο και το πρωτάθλημα να παιχτεί στα ίσα στην Τούμπα. Να ανέβει η ΑΕΚ στη Θεσσαλονίκη και να θέλει μόνο νίκη σε αυτό το ματς. Ξεκάθαρες κουβέντες.

Από χθες το βράδυ διαβάζω διάφορες ασυναρτησίες για τις αλλαγές του Μανόλο Χιμένεθ. Δηλαδή για να καταλάβω. Ο Ισπανός τις έκανε τις αλλαγές για να αποκλειστεί η ΑΕΚ; Ή μήπως είχε στον πάγκο τον Κριστιάνο Ρονάλντο, τον Μέσι και τον Πογκμπά και επέλεξε να βάλει τους Κλωναρίδη, Γιακουμάκη και Αϊντάρεβιτς;

Γράφουν δεξιά και αριστερά «γιατί έβγαλε τον Λάζαρο». Πόσες φορές πρέπει να το πούμε για να το εμπεδώσετε δηλαδή. Διότι ένας προπονητής είναι υποχρεωμένος να σκεφτεί και την επόμενη μέρα. Γιατί αν ο Χιμένεθ άφηνε τον Λάζαρο μέσα και ο Χριστοδουλόπουλος πάθαινε κάτι θα τον έχανε για μεγαλύτερο διάστημα στην πιο κρίσιμη καμπή της σεζόν. Διότι ακολουθεί ο Ατρόμητος και ο πρώτος στόχος είναι το πρωτάθλημα. Όσοι αδυνατούν να το κατανοήσουν θα συνεχίσουν να ρωτάνε την ίδια χαζομάρα.

Έχετε την αίσθηση ότι ο Χιμένεθ δεν ήθελε την πρόκριση; Δε θα ήθελε να έχει στο βιογραφικό του άλλη μία επιτυχία; Δε θα ήταν ένα ακόμα διαπραγματευτικό ατού στην κουβέντα που θα κάνει στο τέλος της σεζόν με τη διοίκηση της ΑΕΚ;

Ο Χιμένεθ σκέφτηκε και λειτούργησε βάσει συγκεκριμένου πλάνου το καλό της ομάδας. Έτσι είχε σχεδιάσει το ματς, έτσι έπραξε. Γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι με αυτή την αλλαγή θα «χάσει» πράγματα. Όμως αυτός ο χαρακτήρας που έχει βγάλει η ομάδα, αυτή η νοοτροπία, είναι αποτέλεσμα της δικής του εξαιρετικής δουλειάς και ταυτόχρονα της εξαιρετικής προσπάθειας που καταβάλουν φέτος οι «κιτρινόμαυροι».

ΥΓ: Αυτές οι δήθεν αντικειμενικές γνώμες, που θέλουν να πείσουν τον κόσμο τι θα ήταν επιτυχία και τι όχι, έχουν μεγάλη πλάκα. Αν ρωτήσεις τον οποιονδήποτε ΑΕΚτζή, τι θα προτιμούσε, πρόκριση όχι στους «16» αλλά στους «8» ή απλά το πρωτάθλημα η απάντηση είναι πολύ απλή: Το πρωτάθλημα! Ναι θα ήταν υπέροχο να κάνει η ΑΕΚ πορεία στην Ευρώπη, αλλά η μεγάλη κάψα είναι άλλη. Το πρωτάθλημα και το γήπεδο. Και επειδή το γήπεδο φτιάχνεται, όλοι θέλουν μόνο ένα πράγμα…

ΥΓ 2: ΟΜΑΔΑ με όλη τη σημασία της λέξης. Με έξι Έλληνες στην αρχική της ενδεκάδα. Με εννιά παίκτες απόντες που κάλλιστα θα μπορούσαν να ξεκινήσουν όλοι, αν ήταν διαθέσιμοι. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να μας μιλήσουν οι ειδικοί για το βάθος και την ποιότητα του ρόστερ. Μόνο που έχουν εξαφανιστεί όλοι από προσώπου γης.

ΥΓ 3: Θυμάμαι πολύ έντονα τη γκρίνια και τη μίρλα του περασμένου Ιουλίου. Το τι είχε ακολουθήσει μετά τον αποκλεισμό από την ΤΣΣΚΑ. Το έχει αυτό ο Έλληνας. Βιάζεται να μιλήσει. Να βγάλει συμπεράσματα. Να το παίξει ξυπνητζής. Δεν θα χρειαστεί να κουραστείτε πολύ. Ρίξτε μία ματιά το τι έγραφαν το περασμένο καλοκαίρι για τον Ολυμπιακό και τι για την ΑΕΚ. Και απλά δείτε που είναι ο ένας σήμερα και που η «Ένωση».

ΥΓ 4: Χρόνος για δάκρυα δεν υπάρχει. Ανασύνταξη και μόνο νίκη στο Περιστέρι κόντρα σε μία από τις καλύτερες ομάδες του πρωταθλήματος. Η οποία ήταν αυτή που τον περασμένο Οκτώβριο στο ΟΑΚΑ «υποχρέωσε» την ΑΕΚ στην τελευταία της ήττα.

ΥΓ 5: Αυτές οι χαμένες ευκαιρίες φέτος θα μας… στοιχειώσουν. Το χαμένο τετ α τετ του Μάνταλου με τον Ατρόμητο όταν έστειλε τη μπάλα στο δοκάρι. Το χαμένο τετ α τετ του Λόπες με τον Απόλλωνα, το δοκάρι του Αραούχο στο ματς με τον Αστέρα Τρίπολης και χθες του Μασούντ. Οι τρεις στις τέσσερις ήταν μαχαιριά στην καρδιά…