Το ντέρμπι στο Καραϊσκάκη κρίθηκε σε δύο φάσεις.

Η μία ηταν αγωνιστική και εξελίχθηκε μέσα από τον αγώνα.

Η άλλη είχε να κάνει με την προετοιμασία των δύο ομάδων όλη την προηγούμενη εβδομάδα…

Στην πρώτη φάση…

Ο Ολυμπιακός μπήκε στο ματς από το 20ο λεπτό και μετά…Γιατί τότε ο Σισέ αποφάσισε (με τον καβγά του με τον Πρίγιοβιτς) να θυμίσει στους συμπαίκτες του ότι …έπαιζαν σχεδόν την μισή χρονιά με τον ΠΑΟΚ.

Η επόμενη καλή στιγμή  (μετά την μανούρα…) του ΠΑΟΚ έγινε στο 44ο λεπτό και η αμέσως επόμενη στο 66ο λεπτό…

Δεν έχω δει, όσα χρόνια παρακολουθώ ποδόσφαιρο, πιο …κυνικό Ολυμπιακό.

Τον Λεμονή δεν τον ενδιέφερε να παίξει μεγάλη μπάλα η ομάδα του. Γνωρίζει άλλωστε τις αδυναμίες που κληρονόμησε. 

Ο σκοπός του ήταν να διαχειριστεί τον αγώνα και να φύγει νικητής.

Διότι είναι άλλο να βρίσκεσαι στο -4, άλλο στο …-7 και άλλο στο -1 που είναι σήμερα ο Ολυμπιακός από τον ΠΑΟΚ.

Όπως είπε εύστοχα ο Προτό…«στα ντέρμπι κερδίζεις, δεν παίζεις».

Το δεύτερο σκέλος της «ερυθρόλευκης» επικράτησης κρίθηκε …μεσοβδόμαδα.

Στον ΠΑΟΚ έκαναν ανοιχτη προπόνηση, φώναξαν κόσμο, έγινε κάτι σαν γιορτή…

Την ίδια ώρα ο Λεμονής έδειχνε με νόημα στους παίκτες του, την εικόνα που έβγαινε από την Θεσσαλονίκη και τους ζητούσε να παίξουν σαν πρωταθλητές. Να δώσουν απάντηση. Αλλά κυρίως να γίνουν …ξανά ομάδα. 

Το κατάφερε; Πέρα από τη νίκη και το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός κρατήθηκε κοντά στην κορυφή παρά το κακό φεγγάρι που διανύει ο στόχος του Λεμονή επιτεύχθηκε πλήρως.

Το διαπιστώνει κανείς αν ρίξει μια ματιά στην φωτογραφία από τους πανηγυρισμούς του γκολ του Ολυμπιακού, όπου όλοι οι παίκτες (ακόμη κι ο Προτό) τρέχουν να πανηγυρίσουν μαζί με τον κόσμο της ομάδας…

Είναι ξανά ομάδα…