Ο Σταμάτης Βούλγαρης γράφει για την ΑΕΚ που δεν εγκαταλείπει, σχολιάζει την ποιότητα της «Αγίας Τετράδας», και ψάχνει το χαμένο… 10% της ατελείωτης κλάψας!

Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Η ΑΕΚ μέσα σε διάστημα τεσσάρων ημερών βρέθηκε δύο φορές με την πλάτη στον τοίχο. Και στις δύο περιπτώσεις οι «κιτρινόμαυροι» δεν εγκατέλειψαν τη μάχη. Όπως έχει πει, όπως έχει ζητήσει ο Μανόλο Χιμένεθ, έδωσαν ότι είχαν για να σώσουν την παρτίδα. Στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό έκαναν μία επική ανατροπή. Το βράδυ της Πέμπτης πήραν το βαθμό της ισοπαλίας και σε συνδυασμό με τη νίκη της Μίλαν επί της Ριέκα παρέμειναν το φαβορί για την κατάκτηση της 2ης θέσης στον όμιλο.

Η ΑΕΚ στα δικά μου μάτια δεν ήταν καλή. Συνολικά. Όχι τμηματικά ή αποσπασματικά. Στο πρώτο ημίχρονο είχε τις ευκαιρίες να «καθαρίσει» το ματς και δεν το έκανε. Δέχθηκε δύο παρόμοιες επιθέσεις και οι Αυστριακοί είχαν ένα δοκάρι και ένα γκολ. Στο ξεκίνημα του β’ μέρους δε, όπως με τον Ολυμπιακό, οι παίκτες του «δικεφάλου» μπήκαν με το μυαλό στα αποδυτήρια. Όπως στο ντέρμπι έτσι και χθες, δέχθηκαν γκολ και πίσω στο σκορ.

Ο τραυματισμός του Τσόσιτς είναι αλήθεια ότι πλήγωσε την ΑΕΚ. Διότι ο Σέρβος «κάλυπτε» εξαιρετικά τα ανεβάσματα του Μπακάκη (ο οποίος χθες δεν ήταν καλός). Ο Τζανετόπουλος όμως δεν έχει την ταχύτητα ούτε την εμπειρία του Τσόσιτς. Δε σημαίνει ότι φταίει για τα γκολ που δέχθηκε η ΑΕΚ, αλλά ενδεχομένως με τον Σέρβο παρόντα, ίσως η αντίδραση της άμυνας να ήταν διαφορετική.

Επίσης πρέπει επιτέλους να καταλάβουν όλοι και πρώτος από όλους ο Χιμένεθ, ότι ο Αϊντάρεβιτς δεν είναι 6άρι. Ούτε καν 8άρι. Είναι ένας παίκτης που μπορεί να κάνει συγκεκριμένα πράγματα. Να κατεβάσει το ρυθμό, να σου αλλάξει παιχνίδι, να σου εκτελέσει κάποιες στατικές φάσεις και να σουτάρει έξω από την περιοχή. Όταν του ζητάς να τρέξει (με αυτό το σκαρί που έχει) για να καλύψει χώρους και να κάνει τη δουλειά του Σιμόες, είναι βέβαιο ότι το σχέδιο σου θα αποτύχει.

Χθες λόγω της κοινής του παρουσίας με τον Γιόχανσον (ο οποίος δίνει το απόλυτο παράδειγμα επαγγελματισμού), η ΑΕΚ είχε μία τεράστια τρύπα κάθε φορά που πίεζε ψηλά με την… «Αγία Τετράδα» (σ. σ. Μάνταλο, Χριστοδουλόπουλο, Λιβάια και Αραούχο). Αυτό διορθώθηκε μετά την είσοδο του Γαλανόπουλου, ο οποίος είναι «καθαρός» box to box μέσος.

Ο Χιμένεθ που στο τέλος ανακάτεψε τόσο πολύ την τράπουλα με την αλλαγή στην αλλαγή (Μπακασέτας αντί Τζανετόπουλου), έχει καταφέρει να περάσει στους παίκτες του τη νοοτροπία: «Δεν εγκαταλείπω την προσπάθεια». Από το καλοκαίρι το τονίζαμε αυτό. Δικαιώνεται σε απόλυτο βαθμό. Βλέπει όμως ότι έχει και τα «εργαλεία» για να το κάνεις. Παίκτες με πίστη στον εαυτό τους, με τσαγανό, με τρέλα και με ηγετικά χαρακτηριστικά. Παίκτες που δείχνουν ότι διαθέτουν τη νοοτροπία του νικητή και του πρωταθλητή. Και ας μην έχουν τα πρωταθλήματα του Ανατολάκη και του Αμανατίδη. 

Η ΑΕΚ ειδικά από τη μέση και μπροστά έχει απίστευτη ποιότητα. Και να σκεφτεί κανείς ότι ο Αραούχο είναι ακόμα… μπουκωμένος. Πόσες ευκαιρίες έχασε με τον Ολυμπιακό και την Αούστρια; Ο Λιβάια πέτυχε τα δύο πρώτα του γκολ, αλλά έχασε άλλα δύο τετ α τετ που δεν επιτρέπονται για την κλάση του. Στο ένα τουλάχιστον από τα δύο έπρεπε να σκοράρει. Όταν λοιπόν το δίδυμο αποκτήσει την απόλυτη χημεία (διότι το χθεσινό ήταν το πρώτο ματς που ξεκίνησαν μαζί), τότε να δεις τι σου έχω για… μετά!

Εννοείται πως super χθες ήταν και ο αρχηγός. Ο Μάνταλος ο οποίος έπαιζε και με θέμα στο χέρι του από το ντέρμπι κάνει συνεχόμενα εξαιρετικά παιχνίδια. Αν συνεχίσει έτσι, η ΑΕΚ θα βρεθεί σε δύσκολη θέση. Το αξίζει το νέο συμβόλαιο. Με τη μαγκιά του…

ΥΓ: Στο παιχνίδι με τον Αστέρα Τρίπολης, η ΑΕΚ επί της ουσίας παίζει το… πλεονέκτημά της. Αυτό το +5 που αποκτήθηκε με την πεντακάθαρη νίκη επί του Ολυμπιακού (και ας έχουν βάλει τα κλάματα στο λιμάνι για τον Σιδηρόπουλο και ας λένε πράγματα που δεν ισχύουν μετά από το παιχνίδι τους στο Champions League με τη Γιουβέντους). Αν καταφέρει η «Ένωση» να πάρει το «τρίποντο» τότε θα έχει μπροστά της 15 μέρες για να ξεκουραστεί και να μπει ακόμα πιο δυνατά στο πρωτάθλημα και στην Ευρώπη. Ενισχυμένη μάλιστα γιατί τη δεδομένη στιγμή έχει απουσίες.

Επειδή κάποιοι έχουν βιαστεί να μιλήσουν για βάθος στο ρόστερ, ας κάνουν μία καταμέτρηση. Μπάρκας, Τσιγκρίνσκι, Τσόσιτς, Λαμπρόπουλος, Λόπες, Σιμόες, Κονέ, Κλωναρίδης και Γιακουμάκης, είτε είναι εκτός πλάνων, είτε δεν είναι απόλυτα έτοιμοι για να είναι στα βασικά πλάνα του Ισπανού τεχνικού για το ματς της 6ης αγωνιστικής (αν και για Λόπες και Κλωναρίδη υπάρχουν θετικές ενδείξεις). Εννιά παίκτες. Να μη χάσουμε και τη μπάλα…

ΥΓ 2: Το είπα και στη μετάδοση στον Real FM. Αν οι οπαδοί και δη οι οργανωμένοι και οι ομάδες θέλουν, μπορούν να κάνουν τα πάντα. Όχι καπνογόνο, αλλά ούτε… τσιγάρο δεν άναψε σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Αυτή ήταν ίσως μία από τις μεγαλύτερες νίκες της ΑΕΚ. Για μένα αυτό δε θα πρέπει να συμβαίνει υπό το φόβο της καμπάνας. Αλλά γιατί έτσι δείχνεις ποιος είσαι.

Για να μην παρεξηγηθώ, γουστάρω όσο τίποτα την ατμόσφαιρα «κόλαση» με τα καπνογόνα. Την ώρα που γίνεται η νύχτα μέρα. Στην UEFA δεν αρέσει και δυστυχώς δεν το επιτρέπει στις διοργανώσεις της. Συμμορφώνεσαι λοιπόν. Το αποδέχεσαι αφού δεν αλλάζει διότι αυτός είναι ο κανόνας… Υπομονή λοιπόν μέχρι το επόμενο εγχώριο ντέρμπι!

ΥΓ 3: Πέρα από την πλάκα, είναι διαφορετικό να λες ότι είσαι ΑΕΚ! Διότι πολύ απλά δεν ντρέπεσαι να πεις ότι το πέναλτι στη Λαμία ήταν ανατροπή εκτός περιοχής και το γκολ του Λιβάια ήταν οφσάιντ. Δεν κάνεις τη στρουθοκάμηλο να βάζεις το κεφάλι στο έδαφος, ούτε την κότα την λυράτη. Κάνεις κριτική και όχι την πάπια. Δεν αποφεύγεις να το καταγράψεις παίζοντας με τις λέξεις. Πρακτική που κάποιοι εδώ και δεκαετίες έχουν αναγάγει σε επιστήμη.

Ακούσαμε πολλά αυτές τις μέρες. Να μην τρελαθούμε. Διότι το μόνο που απομένει να διαβάσουμε είναι για την κιτρινόμαυρη παράγκα σε Ελλάδα και Ευρώπη. Τα «εγκλήματα» όμως 25 ετών έχουν… διαγραφεί! Έτσι ξαφνικά…

ΥΓ 4: Η κλήση – επιστροφή του Λάζαρου Χριστοδουλόπουλου στην Εθνική Ελλάδος είναι η απόλυτη δικαίωση για τον 31χρονο μεσοεπιθετικό. Δικαίωση για τον κόπο του και τις εμφανίσεις του. Προσωπικά θεωρώ ότι στις επιλογές του Σκίμπε έπρεπε να ήταν και ο Μιχάλης Μπακάκης. Ο δεξιός μπακ χαφ, έχει θέση στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Ειδικά από τη στιγμή που υπάρχουν τόσες πολλές λύσεις για το κέντρο της άμυνας, είναι πλεονασμός να συμπεριλαμβάνεται στα πλάνα ο Ρέτσος και όχι ένα «καθαρό» δεξί μπακ, με αποτέλεσμα πέραν του Τοροσίδη, η επόμενη λύση να είναι ο… Μανιάτης.

ΥΓ 5: Τελικά βαθμούς στην Ελλάδα έφερε πάλι μόνο η ΑΕΚ. Και με το πρόγραμμα που ακολουθεί στην Ευρώπη, την ΑΕΚ να παίζει δύο φορές με τη Μίλαν και τον Ολυμπιακό δύο με τη Μπαρτσελόνα, την ώρα που ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκός δεν βρίσκονται στον ευρωπαϊκό χάρτη, μάλλον στην «Ένωση» πρέπει να στηριζόμαστε για να μαζέψουμε κανένα επιπλέον βαθμό.

ΥΓ 6: Τελικά βρέθηκε το χαμένο 10%;