Η απόφαση της ΠΑΕ Παναθηναϊκός να ανανεώσει το συμβόλαιο του Νίκλας Χουλτ εκ πρώτης όψεως μοιάζει ως μια αρκετά σωστή και δίκαιη κίνηση, με δεδομένο ότι ο Σουηδός μπακ – χαφ ήταν από τους πιο σταθερούς παίκτες την περσινή χρονιά, ενώ φέτος θα έχει και αυξημένες… αρμοδιότητες, εντός και εκτός γηπέδων, μιας και θα γίνει ένας εκ των αρχηγών.

Το ερώτημα που εύλογα προκύπτει λοιπόν είναι εάν όντως υπήρχε ή όχι η πρόθεση για να γίνει πρόταση επέκτασης του συμβολαίου του Χουλτ με αυξημένες απολαβές σε μια περίοδο που στο τριφύλλι αναζητούν το κάθε ευρώ… με το τουφέκι. Άλλωστε, αν υπήρχαν λεφτά δεν θα είχαν κατατεθεί 4 προσφυγές εις βάρος της ομάδας και οι υπάλληλοι της ΠΑΕ δεν θα ήταν απλήρωτοι για 5 μήνες.

Η αλήθεια είναι πως δεν υπήρχε η πρόθεση για ανανέωση του συμβολαίου του 27χρονου Σκανδιναβού στην παρούσα φάση, μιας και πρόκειται για ποδοσφαιριστή που λήγει το συμβόλαιό του το καλοκαίρι του 2019. Η ομάδα δεν θα κινδύνευε δηλαδή να τον χάσει ως ελεύθερο τον Γενάρη του ‘18, όπως ενδέχεται να συμβεί με τον Ρόμπιν Λουντ, ο οποίος έχει συμβόλαιο μέχρι το καλοκαίρι του 2018.

Ο λόγος λοιπόν που ανανεώθηκε το συμβόλαιό του Χουλτ ήταν ότι ο μάνατζερ του, πίεζε την ομάδα πως αν δεν του γινόταν πρόταση με αυξημένες απολαβές και χρονική επέκταση ενός έτους του συμβολαίου του, τότε θα εκδικαζόταν η προσφυγή του παίκτη και πιθανότατα θα έμενε και ελεύθερος.

Η συγκεκριμένη κίνηση λοιπόν κρίνεται ως λανθασμένη, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο Χουλτ είναι ότι καλύτερο έχει έρθει στην θέση του αριστερού οπισθοφύλακα, μετά τον Μάρκους Μινχ.

 Το γεγονός ότι οι πράσινοι υπέκυψαν δημιουργεί… δεδικασμένο και για άλλους παίκτες της ομάδας, οι οποίοι αν πιάσουν υψηλά στάνταρ απόδοσης και έχοντας ως παράδειγμα τον Χουλτ, τότε δεν αποκλείεται να ζητήσουν συμβόλαιο με καλύτερους οικονομικούς όρους. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν για παράδειγμα ο Βιγιαφάνες και ο Κουλιμπαλί.