Ο Σταμάτης Βούλγαρης γράφει από το Κίελτσε για την ΑΕΚ που χτίζει ο Μανόλο Χιμένεθ…

Το πρώτο διπλό δείγμα γραφής της ΑΕΚ του Μανόλο Χιμένεθ στην Πολωνία είχε θετικό πρόσημο. Μία ισοπαλία (με αντίδραση αφού βρέθηκες πίσω στο σκορ) και μία νίκη ήταν ο απολογισμός του Σαββατοκύριακου. Not bad που λένε και στο… χωριό μου. Όμως τα αποτελέσματα δεν μετράνε στα φιλικά. Η εικόνα μετράει…

Η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα να γράψω blog μετά το πρώτο φιλικό με την Καρπάτι διότι ήθελα ένα καλύτερο δείγμα γραφής της ομάδας του Μανόλο Χιμένεθ. Να έχω καλύτερη εικόνα τόσο της αγωνιστικής φιλοσοφίας, όσο και της συμπεριφοράς της ομάδας παρότι στο δεύτερο παιχνίδι θα υπήρχε κούραση.

Μετά λοιπόν από δύο 90λεπτα όπου επί της ουσίας ο χρόνος συμμετοχής μοιράστηκε σε μεγάλο βαθμό σε όλους, υπάρχουν εφτά δεδομένα που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Συγκεκριμένα:

1). Ο Μανόλο Χιμένεθ έχει καταφέρει να περάσει σε μεγάλο ποσοστό σωστή αγωνιστική φιλοσοφία στους «κιτρινόμαυρους». Και το πέτυχε αυτό, διότι είναι πολύ κοντά στους παίκτες. Όχι με χαβαλέ, αλλά με ουσία. Και τους κρατάει και σε απόσταση. Όχι με μπινελίκια, αλλά με αυστηρότητα και πειθαρχία. Έχοντας μάλιστα και γνώση της ομάδας από την περσινή σεζόν επεμβαίνει πολύ πιο δραστικά. Το είδαμε αυτό με τις πολλές αλλαγές σε διατάξεις και θέσεις στο φιλικό με την Κορόνα.

2). Η ΑΕΚ που «χτίζεται» είναι μία ομάδα που θα θέλει να έχει την κατοχή της μπάλας. Να περνάει το παιχνίδι από τα πόδια των παικτών της και όχι να έχει τη λογική που είχε για παράδειγμα με τον Γκουστάβο Πογιέτ. Θα -επιδιώκει να- παίζει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας, με ορθολογική ανάπτυξη τόσο από τα άκρα όσο και από τον άξονα. Έχει παίκτες που μπορούν να υποστηρίξουν το συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού. Κυρίως θα της δώσουν ταχύτητα, ευελιξία στο παιχνίδι των κόντρα επιθέσεων και δε θα έχει τόσο… δαντέλα και τσαλιμάκια.

3). Ο «δικέφαλος» που ετοιμάζεται για τη νέα αγωνιστική περίοδο θα είναι ένα σύνολο παικτών που θα πιέζει ασφυκτικά τον αντίπαλό του από το μπακ και τα στόπερ, μέχρι τον αντίπαλο γκολκίπερ. Έτσι θα επιδιώκει να πολλαπλασιάζει τις πιθανότητες η πρώτη πάσα να είναι βαθιά μπαλιά ώστε να «καταστρέφεται» το build up του παιχνιδιού του αντιπάλου. Όταν μία μπαλιά είναι διεκδικήσιμη καταστρέφεις το παιχνίδι του αντιπάλου και έχεις τη δυνατότητα να επιτεθείς ξανά αν κερδίσεις την κατοχή.

4). Κυκλοφορία της μπάλας. Είναι ξεκάθαρο πως ο Χιμένεθ θέλει η ομάδα του να ελέγχει το ρυθμό του αγώνα. Όταν το καταφέρνει το ματς πάει εκεί που θέλει. Όταν όμως αυτό δε συμβαίνει, τότε δημιουργούνται τα προβλήματα. Αυτό αποτυπώθηκε και στο φιλικό με την Καρπάτι και στο φιλικό με την Κορόνα. Το passing game και οι σίγουρες μεταβιβάσεις είναι κάτι που ο Χιμένεθ το δουλεύει καθημερινά μέσα από ένα ασκησιολόγιο με μεγάλη ποικιλία. Είναι απλά θέμα χρόνου να βγει και στο γήπεδο.

5). Η ΑΕΚ δημιουργεί. Ειδικά σε σχέση με την περσινή σεζόν η διαφορά είναι η μέρα με τη νύχτα. Η «Ένωση» θα μπορούσε να κερδίσει και τους Ουκρανούς και να πετύχει περισσότερα γκολ στο φιλικό με την Κορόνα. Σε σχέση με πέρσι η ΑΕΚ δεν είναι δυσκοίλια. Έχει περισσότερες επιλογές ανάπτυξης. Όμως θα πρέπει να βελτιώσει σε μεγάλο βαθμό το ποσοστό επιτυχίας στα τελειώματα. Αν θες να πας για πρωτάθλημα είσαι υποχρεωμένος να κάνει γκολ τη μία στις 3 ευκαιρίες. Με μία στις… 9, τα όνειρα θα γίνουν εφιάλτες.

6). Επειδή θα ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε. Το ότι η ΑΕΚ έχει γρήγορους παίκτες δε σημαίνει ότι (θα) παίζει γρήγορα. Ο Κλωναρίδης και ο Τρίστασον είναι «σφαίρες». Αλλά η μπάλα ταξιδεύει γρηγορότερα μόνη της, όταν γίνεται πάσα προς τα εμπρός, παρά όταν τρέχεις μαζί της. Όταν θα βλέπουμε παράλληλο ποδόσφαιρο, η ταχύτητα του Κλωναρίδη για παράδειγμα θα είναι άχρηστη.

7). Σε κάποιες φάσεις στο χθεσινό φιλικό, οι αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές είχαν κενά. Και όταν οι Πολωνοί πίεζαν ψηλά, ανάγκαζαν τους παίκτες της ΑΕΚ να παίξουν με γεμίσματα. Αυτό θα πρέπει να διορθωθεί, διότι όταν χάνεται η μπάλα, η «τρύπα» στο κέντρο μεγαλώνει. Και η αλληλοκάλυψη είναι ένα θέμα, αλλά ακόμα είναι νωρίς για το πρωτάθλημα. Για την Ευρώπη όμως εννοείται πως «όχι».

Σε ό,τι αφορά τα νέα πρόσωπα:

Γιώργος Γιακουμάκης: Δίχως υπερβολή αυτή τη στιγμή είναι η πρώτη επιλογή για την κορυφή της επίθεσης. Με τη μαγκιά του και τη δουλειά του έχει κερδίσει τον Μανόλο Χιμένεθ, ο οποίος μιλάει με κολακευτικά λόγια για την παρουσία του. Θα πρέπει να τροφοδοτείται πάντως πιο σωστά.

Βίκτωρ Κλωναρίδης: Ως δεξί εξτρέμ δεν μου έδειξε κάτι. Όχι μόνο εμένα, αλλά σε κανέναν. Όμως αγωνιζόμενος πίσω από τον φορ όπως έκανε στον Παναθηναϊκό με τον Μπερκ, βρίσκει χώρους, δημιουργεί, προκαλεί ρήγματα και από ότι είδαμε σκοράρει κιόλας. Το ποσοστό του πρέπει να βελτιώσει.

Μάρκο Λιβάια: Η ποιότητά του στο να κρατάει τη μπάλα, να τη σπάει σωστά στα άκρα για τους εξτρέμ, ή να την προστατεύει, είναι ορατή δια γυμνού οφθαλμού. Όμως δεν πρέπει να γυρνάει τόσο πίσω. Πρέπει να κερδίσει πέντε μέτρα προς την αντίπαλη περιοχή για να μη σπαταλά και δυνάμεις…

Άρνορ Τρίστασον: Είναι εξτρέμ. Καλύτερος και με… διαφορά από τον Πάτο Ροντρίγκες σε ότι αφορά το τακτικό κομμάτι. Έλαμψε όσο έπαιξε με την Καρπάτι, δεν ενθουσιάστηκα με τα όσα είδα κόντρα στην Κορόνα. Θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός στο δεύτερο ματς. Έχει όμως ταχύτητα και εξαιρετική τεχνική κατάρτιση.

Ούρος Τσόσιτς: Καλύτερος με τη μπάλα στα πόδια από ότι ο Βράνιες, αλλά και λιγότερο aggressive από ότι ο Βόσνιος. Ανταποκρίθηκε καλά όσο έπαιξε ως αριστερό στόπερ. Βγάζει ήρεμα και σωστά τη μπάλα από πίσω.

Έλντερ Λόπες: Χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί. Κάνει μπαμ πως ακόμα δεν έχει «δέσει» με την υπόλοιπη ομάδα. Αλλά ούτε σαπάκι είναι, ούτε ο Ρομπέρτο Κάρλος.

Παναγιώτης Τσιντώτας: Ο φετινός του στόχος θα πρέπει να είναι να σπάσει το δίδυμο. Κάθε πράγμα στον καιρό του.

Ακαδημίες: Σε ότι αφορά τα παιδιά από την U-20 που ήρθαν εδώ. Στον Γιαννούτσο δεν είναι άσχημη η ιδέα αλλαγής θέσης σε αριστερό στόπερ. Ο Αντωνίου έχει προοπτική και ο Μπάμπης είναι ο επόμενος που θα ανέβει για να μείνει. Ο Γιούσης θέλει ακόμα δουλειά, ενώ ο Βλαχομήτρος πρέπει να πάρει παιχνίδια για να «ψηθεί».

Σε ότι αφορά τους… παλιούς: Ο Γαλανόπουλος που είναι πλέον… παλιός, όσο ωριμάζει τόσο καλύτερος γίνεται. Το παιδί, γιατί παιδί είναι ακόμα, μέσα στο γήπεδο είναι άντρας! Σε λίγους μήνες να με θυμηθείτε θα είναι βασικός και αναντικατάστατος. Από εκεί και πέρα, μάχη θα γίνει για τη θέση του γκολκίπερ (Ανέστης – Μπάρκας), μάχη και για αυτή του δεξιού μπακ (Γκάλο – Μπακάκης). Περιμένω περισσότερα από Μάνταλο και Χριστοδουλόπουλο, αλλά είναι παίκτες που θα είναι παρόντες στα δύσκολα και δεν τους φοβάμαι. Ο Γιόχανσον θέλει το χρόνο του, ενώ ο Τζανετόπουλος «ψήθηκε» στον Ηρακλή. Του έκανε καλό ο δανεισμός του.

Ο Αλμέιδα αγκομαχεί, ο Πάτο πονάει και ο Ντίντακ συνεχίζει τις διακοπές του (για αδικαιολογήτως απών με την ανοχή της ΠΑΕ). Η ΑΕΚ θα πρέπει να ψάξει με ηρεμία για έναν επιθετικό και έναν εξτρέμ (ειδικά αν ο Αργεντινός συνεχίσει να… πονά).

ΥΓ: Το… ξέρετε ότι την ώρα που όλοι θα αποθεώνουν εγώ πάντα θα βρω κάτι για να… γκρινιάξω. Και προτιμώ να το κάνω τώρα, παρά να κάνω μετά κωλοτούμπες μετά. Τόση αποθέωση δεν κάνει καλό… Δύο καλές εμφανίσεις έχει κάνει η ΑΕΚ στα φιλικά στην Πολωνία, δείχνει ότι είναι στο σωστό δρόμο, αλλά τίποτα παραπάνω. Δεν κατέκτησε τίποτα. Ας μην το ξεχνάμε αυτό. Δεν χρειάζεται να κάνουμε flash back στις περσινές βαθυστόχαστες αναλύσεις (ειδικά μετά το παιχνίδι με την Κορόνα). Το θετικό είναι ότι τόσο ο Χιμένεθ όσο και οι παίκτες δεν πετάνε… χαρταετό. Είναι μετρημένοι στις δηλώσεις τους και στη συμπεριφορά τους.

ΥΓ 2: Ενδεχόμενη απουσία του Σιμόες στο πρώτο ευρωπαϊκό ματς θα είναι μεγάλο πλήγμα. Όμως η ΑΕΚ έχει τις λύσεις. Και ο Γιόχανσον μπορεί να παίξει «κόφτης» και ο Γαλανόπουλος. Όμως τις τελευταίες μέρες ήταν λες και ματιάσανε την ομάδα… Ένα ευχέλαιο και γρήγορα.

ΥΓ 3: Γενική Συνέλευση της Ερασιτεχνικής σήμερα. Σημαντική μέρα για το θέμα του γηπέδου και όχι μόνο… Άντε να ξεμπερδεύουμε γιατί το φάγαμε το 10ήμερο…