Ο Τζέιμς Γκιστ ήταν ο προσκεκλημένος του Summer Camp της Ακαδημίας της ΚΑΕ Παναθηναϊκός Superfoods και δήλωσε πως θέλει να παραμείνει στην Ελλάδα.

Ο Αμερικανός φόργουορντ ξεκινήσε την ομιλία του λέγοντας:

“Με χαροποιεί να βλέπω παιδιά να ασχολούνται με το μπάσκετ από μικρή ηλικία, μου θυμίζει τον εαυτό μου”.

Σε ερώτηση που του έγινε για το αν θα πήγαινε στο ΝΒΑ είπε: 

“Η Αμερική είναι η χώρα μου αλλά η Ελλάδα είναι δεύτερη πατρίδα μου. Βρίσκομαι εδώ πολλά χρόνια, δεν θα ήθελα να φύγω σε καμία περίπτωση”.

Σε ερώτηση που του έγινε για τις διαφορές της Ελληνικής Λίγκας και της Euroleague ανέφερε:

Έχω μεγάλη αγάπη για τους οπαδούς της Ευρώπης διότι βγάζουν συναίσθημα και σε εμψυχώνουν με τον δικό τους τρόπο, πραγματικά σε αγαπάνε σαν αθλητή και σε στηρίζουν ακόμα και στα δύσκολα, αντιθέτως ο κόσμος του NBA δεν βγάζει συναίσθημα, εκεί το μπάσκετ είναι ψυχαγωγία. Η ατμόσφαιρα της Ευρώπης μπορεί να συγκριθεί μόνο με αυτή του κολλεγιακού πρωταθλήματος στην Αμερική“.

Όσο για το τι χρειάζεται κάποιος για να γίνει καλός παίκτης τόνισε πως:

 “Πρέπει να δουλέψεις σκληρά για να φτάσεις σε ένα υψηλό επίπεδο. Όλα ξεκινούν από εδώ (δείχνοντας τους μικρούς αθλητές του camp), όταν η σεζόν έχει τελειώσει. Χρειάζεται σκληρή προπόνηση ακόμα και μετά το τέλος της σεζόν σε camp, όπως και αυτό εδώ, ουσιαστικά αφιερώνεις την ζωή σου στο μπάσκετ και για αυτό χρειάζονται πολλές θυσίες. Πολύ σημαντικός παράγοντας για έναν αθλητή είναι το σχολείο. Η πειθαρχία είναι ο κοινός παρονομαστής και στο σχολείο και στο μπάσκετ. Πρέπει να είσαι καλά προετοιμασμένος για τα μαθήματα του σχολείου, να ακούς τους δασκάλους σου, όπως ακριβώς και τους προπονητές σου στο μπάσκετ“.

Τέλος στάθηκε στο πως ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ:

“Ο πρώτος αγώνας μπάσκετ που είδα στην τηλεόραση ήταν την πρώτη χρονιά του Shaquille O’Νeal σε έναν αγώνα με αντίπαλο τους Bulls του Τζόρνταν. Σε αυτόν τον αγώνα ο Τζόρνταν έβαλε 40 πόντους. Τότε ήταν που με ρώτησε ο πατέρας μου αν θα ήθελα να ασχοληθώ με το μπάσκετ. Εγώ δεν το είχα πάρει στα σοβαρά και έπαιζα μόνο για να διασκεδάζω. Το μπάσκετ επίσης ήταν κάτι που με κράτησε εκτός από μπελάδες. Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα έφτανα να παίζω μπάσκετ σε επαγγελματικό επίπεδο, αλλά με σκληρή δουλεία κατάφερα να βρίσκομαι εδώ σήμερα”.