Στον Παναθηναϊκό επιβλήθηκε ποινή για το κουτάκι μπύρας που πετάχθηκε στον Βλάνταν Ιβιτς στον αγώνα με τον ΠΑΟΚ με -3 την φετινή χρονιά, με -2 την επόμενη αγωνιστική περίοδο, με 2 αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών, συν βαρύ πρόστιμο.

Η τιμωρία αυτή θα ήταν απολύτως λογική και καλοδεχούμενη σε μια χώρα που θα υπήρχε ισότητα στην επιβολή κυρώσεων από την στιγμή που τραυματίστηκε ο προπονητής της αντίπαλης ομάδας.

Ωστόσο η λέξη ισονομία στην Ελλάδα πλέον ακούγεται ως ανέκδοτο κάτι που φάνηκε και στην ποινή που επιβλήθηκε στον Ολυμπιακό για τον ξυλοδαρμό παικτών του Πλατανιά στον αγώνα του πρωταθλήματος που διεξήχθη την 1η Απριλίου.

Ο ξυλοδαρμός ποδοσφαιριστών (ο αθλητικός δικαστής κ.Καποδίστριας αναφέρει:η ένταση της μετελθούσης σωματικής βίας επί των προρρηθέντων μελών της Π.Α.Ε. ΠΛΑΤΑΝΙΑΣ ήταν ήπια) σύμφωνα με την κρίση της ελληνικής αθλητικής δικαιοσύνης τιμωρείται με 3 αγώνες κεκλεισμένων των θυρών, ενώ ένα κουτάκι μπύρας διαλύει μια ομάδα.

Πέρα από το συγκεκριμένο περιστατικό ως μέτρο σύγκρισης υπάρχουν και τα μαχαιρώματα στον τελικό του κυπέλλου, επεισόδια για τα οποία ακόμα απόφαση δεν έχει ληφθεί, παρότι έγινε νωρίτερα χρονικά από τον αγώνα πρωταθλήματος ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον ΠΑΟΚ. Όταν βγει με το καλό θα είναι πλέον αργά, μιας και τα πλέι οφ θα έχουν τελειώσει, ενώ ακούγεται πως οι δύο ομάδες αναμένεται, σκανδαλωδώς, να γλιτώσουν την αφαίρεση των βαθμών.

Ο Παναθηναϊκός δικαίως τιμωρήθηκε για ότι έγινε, αλλά έχει καταντήσει αστείο το γεγονός ότι είναι η μόνη ομάδα για την οποία οι νόμοι και οι κανονισμοί τηρούνται στο έπακρον.

Δυστυχώς οι πράσινοι δεν είναι το εξιλαστήριο θύμα, αλλά το μόνο θύμα, μιας και οι άλλοι ότι και να κάνουν, όσο σκληρό και εάν είναι, θα βρουν τον τρόπο να το μετατρέψουν σε ανώδυνες ποινές.

Υ.Γ Φυσικά μερίδιο ευθύνης σε όλο αυτό έχει και η διοίκηση του Παναθηναϊκού, η οποία στα λόγια είναι κορυφαία, αλλά κάπου το χάνει στην πράξη.