Γράφει ο Ηλίας Λιβάνιος

Πολύ σκληρός για να πεθάνει δείχνει ο Παναθηναϊκός του Μαρίνου Ουζουνίδη, μιας και συνεχίζει να έχει ένα αρκετά ανταγωνιστικό πρόσωπο παρά τις όποιες αντιξοότητες.

Αυτή η νίκη ήταν αρκετά σημαντική για τους γηπεδούχους όχι μόνο για ψυχολογικούς λόγους, αλλά και για τον τελευταίο στόχο που έχει μείνει και δεν είναι άλλος από την αποφυγή της 4ης θέσης, η οποία θα σημαίνει και ελάχιστη ξεκούραση για το πράσινο ρόστερ.

Έτσι πλέον (εάν κατοχυρωθεί και το -3 εις βάρος του για τον αγώνα με τον ΠΑΟΚ) βρίσκεται στο -2 από τον Πανιώνιο, τον οποίο υποδέχεται την ερχόμενη Κυριακή και θα αποτελέσει τελικό για την αποφυγή της τελευταίας θέσης στους αγώνες κατάταξης.

Όσον αφορά τον αγώνα στο πρώτο ημίχρονο οι Πράσινοι απείλησαν μόνο στο 30΄ με την κεφαλιά του Μολέντο, όμως στην συνέχεια της φάσης οι γηπεδούχοι κινδύνεψαν να δεχθούν εκείνοι το γκολ με τον Χριστοδουλόπουλο να αστοχεί σε τετ α τετ.

Στο β’ μέρος ο Παναθηναϊκός πατούσε εμφανώς καλύτερα και είχε τον ρυθμό του παιχνιδιού, παρότι δεν είχε κάποια φάση.  Ωστόσο εκμεταλλεύτηκε το δώρο του Γκάλο πετυχαίνοντας το μοναδικό γκολ του ματς με τον δεύτερο σκόρερ της ομάδας, τον Σεμπάστιαν Λέτο, ο οποίος προσπαθεί να πείσει πως αξίζει να ανανεωθεί το συμβόλαιο του.

Η ομάδα του Ουζουνίδη εκμεταλλεύτηκε το προβάδισμα που πήρε και στην συνέχεια κατάφερε να «κλειδώσει» τον αντίπαλο της και τη νίκη, χωρίς όμως να απειλήσει και η ίδια.

Κρίνεται ως θετική η εμφάνιση του νεαρού Χατζηγιοβάνη, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε, σε αντίθεση με τον Παναγιώτη Βλαχοδήμο, ο οποίος μπήκε ως αλλαγή και κινήθηκε και πάλι σε ρηχά νερά.

Όπως και να έχει δεν περίμενε κάποιος από το Τριφύλλι να παίξει και ποδόσφαιρο ποιότητας με όλες τις απουσίες που είχε (Μπεργκ, Εμποκού, Βιγιαφάνες, Κουλιμπαλί), ιδίως σε έναν αγώνα που ήταν τελικός επιβίωσης για την ομάδα.

Αν προβληματίζει κάτι πάντως είναι ότι ο κόσμος δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του Ουζουνίδη, μιας και δεν γέμισε για ακόμη μια φορά η Λεωφόρος.