Λίγες μέρες πριν την αλλαγή του χρόνου, η Αθηνά Οικονομάκου κάνει τον δικό της απολογισμό μιλώντας στο «Down Town Κύπρου».

Κάνοντας έναν απολογισμό για το 2016, μετάνιωσες για κάποια πράγματα;

«Γενικά, δεν μετανιώνω. Το μόνο που κάνω είναι να κοιτάζω πίσω και να βελτιώνω τα λάθη και τις ελλείψεις μου. Στην πορεία, βλέπεις ότι όλα έρχονται για κάποιο λόγο στο δρόμο μας. Είναι μαθήματα. Το θέμα είναι πώς τα αντιλαμβάνεσαι και τα αξιολογείς. Εγώ προσπαθώ να τα διορθώνω όσο γίνεται. Το 2016 πήρα πάνω μου, ας πούμε, πολλά βάρη και ευθύνες στη δουλειά. Τώρα, όμως, γνωρίζω ότι είναι η ώρα να πάρω έναν άνθρωπο δίπλα μου να με βοηθάει και να αναλάβει κάποιες ευθύνες.»

Παραμένεις το ίδιο ευαίσθητη όπως ήσουν κάποτε ή έχει αλλάξει αυτό;

«Δεν μειώνεται καθόλου. Απλά, το κοντρολάρω. Δεν αφήνω την ευαισθησία μου ανεξέλεγκτη σε όλα τα θέματα. Αν υπάρχει λόγος να ευαισθητοποιηθείς για κάτι που αξίζει, ok. Εκεί θα στεναχωρηθώ. Αλλά για μικροπράγματα δεν θα πέσω. Έχω ωριμάσει πια και κρίνω με περισσότερη λογική, σιγουριά και αυτοπεποίθηση τα πράγματα.»
 

Επειδή είσαι μία πολύ ωραία γυναίκα, οι υπόλοιπες γυναίκες είναι ανταγωνιστικές μαζί σου;

«Όχι συχνά είναι η αλήθεια, αλλά αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν είμαι εγώ ανταγωνιστική. Βλέπω γυναίκες που είναι ανταγωνιστικές γενικά, και μαζί μου δεν είναι. Δεν τους το βγάζω. Δεν υπάρχει η παραμικρή σπίθα ανταγωνισμού από πλευράς μου. Αλλά ακόμα και αν κάποια δείξει τέτοια σημάδια δεν αφήνω και πολύ χώρο να με πλησιάσει, απομακρύνομαι. Είναι ένα χαρακτηριστικό που με απωθεί.»

Το πέρασμα του χρόνου σού δημιουργεί ανασφάλεια;

«Στο εξωτερικό κομμάτι εννοείς; Όχι. Ok, ξέρω ότι όλοι μία μέρα θα γεράσουμε. Δεν θα είμαι η ίδια. Και ο χρόνος είναι το μόνο δίκαιο πράγμα για όλους μας. Από την άλλη, στο υπαρξιακό κομμάτι, είμαι ευχαριστημένη από τη ζωή μου και ό,τι έχω καταφέρει μέχρι τώρα. Κάπως έρχονται τα πράγματα και με «καπελώνουν». Δηλαδή, αν ήθελα να πετύχω δέκα πράγματα στη ζωή μου, σήμερα έχω καταφέρει είκοσι. Ποτέ μου δεν φανταζόμουν, στα δεκαπέντε μου για παράδειγμα, ότι θα έφτανα τριάντα ετών και θα είχα πετύχει τόσα. Εύχομαι αυτό να συνεχιστεί και στο μέλλον.»

Ονειρεύτηκες ποτέ μία οικογένεια; Ένα παιδί;

«Ναι, από μικρή είναι κάτι που ήθελα να συμβεί. Πάντα έλεγα ότι θέλω να κάνω κάποια στιγμή οικογένεια και αρκετά παιδιά και μακάρι να το καταφέρω. Το τι θα γίνει  στο μέλλον δεν το ξέρει κανείς, γιατί μπορεί να μην προκύψει αλλά είναι ένας μελλοντικός στόχος μου. Δεν είμαι από τις γυναίκες που αδιαφορούν ή είναι αρνητικές σε αυτό το θέμα.»